Η ιστορία του κόσμου σε 18 λεπτά (για μαθητές και εκπαιδευτικούς)

Ένα πραγματικά καταπληκτικό βίντεο για την δημιουργία του κόσμου!
Οι συντελεστές όμως της παρουσίασης έχουν δημιουργήσει το Big History Project (https://course.bighistoryproject.com) το οποίο προορίζεται για μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου και σε εκπαιδευτικούς, ώστε οι μαθητές να εντάξουν τον εαυτό τους σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο και να κατανοήσουν τον κόσμο και τους πολιτισμούς πάνω στη Γη.
Με την εγγραφή ο κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να βρει υλικό προς χρήση στο μάθημά του.
Καλό θα ήταν στα ελληνικά σχολεία να βλέπαμε τόσο ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις και τόσο ελκυστικό εκπαιδευτικό υλικό.

[Αναδημοσίευση] Ανακοίνωση για την Δημόσια Παρέμβαση για την Δημόσια Διαβούλευση του διαγωνισμού του Υπ. Παιδείας

Πρόσφατα, έληξε η προθεσμία Δημόσιας διαβούλευσης για την προκήρυξη του Υπουργείου Παιδείας, σχετικά με την Προμήθεια 26.400 φορητών υπολογιστών και ισάριθμων κινητών (τροχήλατων) εργαστηρίων πληροφορικής, που πρόκειται να διανεμηθούν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση όλης της χώρας. Η κατ’ όνομα απαίτηση ταυτόχρονης εγκατάστασης και ενός δεύτερου λειτουργικού GNU/Linux, πέραν των γνωστών Windows, καθίσταται επί της ουσίας άκυρη, αφού η κάθε σχετική αναφορά σε αυτό, ήταν προσχηματική. Μετά την ανάγνωση των τεχνικών προδιαγραφών, πρόεκυψε το συμπέρασμα πως δεν έγινε καμία πρόβλεψη για μια δίκαιη συμμετοχή των λύσεων ΕΛ/ΛΑΚ, αφού οι προδιαγραφές ήταν, στη καλύτερη περίπτωση, ελλιπείς.

Στα πλαίσια της Δημόσιας διαβούλευσης, ο GreekLUG έκρινε επιβεβλημένη την κατάθεση επιχειρημάτων και μιας οργανωμένης και συγκεκριμμένης κριτικής, τόσο της ίδιας της απόφασης για προμήθεια φορητών υπολογιστών, όσο και για την –κατά τη γνώμη μας– πλήρη ακαταλληλότητα των γνωστών ιδιοταγών προγραμμάτων στον χώρο της Εκπαίδευσης των παιδιών μας.

Είναι προφανές ότι η αγορά αυτή πρόκειται να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την πορεία του εκπαιδευτικού τοπίου για τα επόμενα χρόνια. Είναι, επίσης, γνωστό ότι είναι τεράστιο το ποσό που πρόκειται να δαπανηθεί για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου, και ένα μεγάλο τμήμα του πρόκειται να καταβληθεί μόνο και μόνο για την αγορά αδειών χρήσης κλειστών προγραμμάτων.

Λαμβάνοντας υπ’ όψη και το γεγονός ότι η ίδια η φύση των ιδιοταγών προγραμμάτων αντίκειται και στραγγαλίζει την ίδια την έννοια της Παιδείας, θεωρήσαμε χρέος μας να αναρτήσουμε το πλήρες περιεχόμενο της επιστολής μας αυτής στο διαδίκτυο, από όπου μπορεί ο καθένας να την προσπελάσει.

Ανεξάρτητα από το αν το Υπουργείο δώσει ποτέ μια απάντηση στις ενστάσεις μας ή όχι, χαιρόμαστε ειλικρινά που η φωνή μας ακούστηκε ήδη στο χώρο του Διαδικτύου στην Ελλάδα (βλέπε διάφορα σχετικά άρθρα στην ιστοσελίδα OSarena), αλλά και όχι μόνο! Αποτελεί μεγάλη επιτυχία του GreekLUG πως η επιστολή μας αυτή αξιολογήθηκε ως σημαντική είδηση από την ιστοσελίδαJoinup της ίδιας της Ευρωπαίκής Ένωσης (να θυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τη μεσολάβηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακη Ανάπτυξης, είναι και εν μέρει χρηματοδότης του έργου αυτού).

Εμείς προειδοποιούμε περί μιας πιθανής κατασπατάλησης πόρων και ζητάμε την ακύρωση του διαγωνισμού αυτού, και την επαναπροκήρυξή του, αφού πρώτα γίνει εκ νέου συγγραφή τεχνικών προδιαγραφών, που να είναι ορθές, ακριβείς και να δίνουν μια ισότιμη ευκαιρία συμμετοχής στο ελευθερο λειτουργικό σύστημα GNU/Linux και στα διάφορα μεμονωμένα προγράμματα εφαρμογών ΕΛ/ΛΑΚ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Ένωση Χρηστών & Φίλων Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (GreekLUG)

Διαβάστε την παρέμβαση σε pdf
pdfΔημόσια Διαβούλευση Σχεδίου Προκήρυξης του Ανοικτού Διεθνούς Διαγωνισμού [Ελληνικά | Greek] 
pdfPublic consultation on the Draft of the International public procurement tender [Αγγλικά | English]

Από:  Ένωση Ελλήνων Χρηστών και Φίλων ΕΛ/ΛΑΚ  http://bit.ly/TGvKqo

 

[Αναδημοσίευση] Δεν έχετε το δικαίωμα να κάνετε τους νέους ανθρώπους να κλαίνε!

Κύριοι που μας κυβερνάτε.
Απευθύνομαι σε όλους και απευθύνομαι με την οργή εκείνη που θα μπορούσε να έχει κι ένα άγριο ζώο προκειμένου να προφυλάξει τα παιδιά του.
Δεν θα κάνω το ντεντέκτιβ, το δικηγόρο ή το δικαστή για να βρω και να δικάσω αυτούς που μας κατρακύλησαν σε αυτή την άβυσσο, αυτή είναι… ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ των αρχών. Η δική μου υποχρέωση, σα πολίτη ήταν και είναι να είμαι υπάκουος στους νόμους της πολιτείας, να δουλεύω τίμια, να πληρώνω τις οφειλές μου προς το κράτος και να διδάξω τα παιδιά μου να κάνουν το ίδιο.
Αυτό έκανα μια ζωή, αυτό δίδαξα και στα παιδιά μου κι ενώ θα έπρεπε να είμαι … ευχαριστημένος και ήσυχος με τη συνείδηση μου, νοιώθω σαν ηλίθιος και έχω τύψεις. Δεν ξέρω πως θα νοιώθατε εσείς, αν βλέπατε ένα νέο 33 χρόνων, να προσπαθεί να κρύψει τα δάκρυα του και να λέει με παράπονο.. «Δεν μπορώ να καταλάβω σε τι έφταιξα. Δεν έκλεψα, δεν παρανόμησα, δεν είμαι τεμπέλης, δουλεύω κι εγώ και η γυναίκα μου σε αυτό το μαγαζί 16 ώρες την ημέρα κι ενώ μέχρι πέρυσι τα κουτσοκαταφέρναμε, φέτος θα έλθει ώρα που δεν θα έχουμε να πληρώσουμε ούτε το ρεύμα. Ψάχνω για καμιά επί πλέον δουλειά, τίποτα… Πώς είναι δυνατόν να σκεφθούμε να κάνουμε παιδιά; Ποιο είναι το μέλλον μας;»
Αυτός ο νέος είναι ο γιός μου κύριοι.
Είναι ένα ανάμεσα σε λίγα άρθρα-δημοσιεύσεις που πραγματικά αξίζουν μιαν ανάγνωση. Το κείμενο επισημαίνει ξανά ότι όλο αυτό που γίνεται στην Ελλάδα αυτό το καιρό είναι έξω από κάθε λογική. Δεν είναι δυνατόν τόσοι βουλευτές να μην συνειδητοποιούν αυτό που φωνάζει τόσος κόσμος. Κάτι πολύ κακό συμβαίνει πίσω από όλα αυτά, αλλά δε θα κάνω υποθέσεις. Το μόνο που μετράει αυτή τη στιγμή είναι να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες ποιος είναι ο ρόλος τους ως πολίτες αλλά πρωτίστως ως άνθρωποι ανάμεσα σε ανθρώπους…

Τελικά είναι όμορφο να πολεμάς για την δημοκρατία….

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Εάν πριν μερικούς μήνες μου έλεγες ότι οι άνθρωποι θα μένανε στις πλατείες, θα φέρνανε φαγητό και θα φτιάχνανε ομάδα σίτισης η οποία θα τάιζε καθημερινά πολλούς άστεγους, ότι θα μάζευε ο καθένας τα σκουπίδια του και θα κράταγε την πλατεία καθαρή, ότι θα έκαναν δεντροφύτευση και άλλα πολλά όμορφα πράγματα τότε θα σου έλεγα ότι είσαι παλαβός και ότι ονειρεύεσαι. 25 μέρες μετά, ζήσαμε , ζούμε και απ’ότι φαίνεται θα συνεχίσουμε να ζούμε το όνειρο, την αρχή της ουτοπίας που μας έλεγαν οι γονείς μας. 25 μέρες τώρα ο κόσμος μαθαίνει να μιλάει, να ανταλλάζει ιδέες, να αγαπάει, να είναι αλληλέγγυος, με λίγα λόγια να συμπεριφαίρεται σαν άνθρωπος και όχι σαν ρομπότ, μαθαίνει να ζει ελεύθερος. Σήμερα ήταν η μεγάλη συγκέντρωση – πορεία που όλοι περιμέναμε πολλές μέρες. Σήμερα θα προσπαθούσαμε να ρίξουμε ένα ολιγαρχικό καθεστός που με την ταμπέλα της δημοκρατίας ριμάζει αξιοπρέπειες, συνειδήσεις, ολόκληρες ζωές. Γύρω στις 12.30 το μεσημέρι παρατήρησα ότι υπήρχε κόσμος από την ομόνοια ώς το Παναθηναϊκό στάδιο, δεν έπεφτε καρφίτσα. Το πρώτο μήνυμα είχε σταλεί, έτσι ο κρατικός κατασταλτικός μηχανισμός άρχισε για ακόμα μια φορά το έργο που ξέρει να κάνει καλά εδώ και πολλά χρόνια. Η πρώτη ομάδα γνωστών-αγνώστων – κουκουλοφώρων – μπαχαλάκιδων – ρουφιάνων ταγματασφαληστών εμφανίστηκε στην κορυφή της Πανεπιστημίου, πέταξε την πρώτη Amstel στα ματ. Ο κόσμος αντέδρασε, κατάφερε να διασπάσει την ομάδα τον ρουφιάνων, μάλισα κατάφερε να προπυλακίσει και έναν από αυτούς, πάνω στον οποίον βρέθηκε αστυνομική ταυτότητα. Η συνέχεια ήταν απολαυστική για τον άτυχο ρουφιάνο ο οποίος μέτρησε όλα τα σκαλία της πλατείας με την μούρη και στην συνέχεια έφτασε κλοτσιδών ως της αρχές της Ερμού με την μούρη κρέας. Εντελως τυχαία μετά από μισή ώρα άρχισε αυτο που θέλανε. Η πλατεία καλύφθηκε απο δακρυγόνα (με ημερομηνία λήξης 1995 όπως διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια). Ακολούθησαν εικόνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μεσα μου. Η Νίκη είχε φτιάξει μια απίστευτη κάτασπρη φατσουλα με malox , ο Γιώργος με την μάσκα θαλάσσης χωρίς αναπνευστήρα, ο Σπύρος με τα γυαλιά κολυμβητή, ο Παντελής να θυμάται τα νιάτα του στην Ρηγίλης , η Μπίλη και ο Γιάννης να γονατίζουν από τα δακρυγόνα και αλληλοστιριζόμενοι να μπαίνουν στο μετρό για να πάρουν ανάσα, και όλοι μαζί να χορεύουν δίπλα από τα ματ δείχνοντας ότι πίσω από τα malox και τις μάσκες υπάρχει μια ιδέα, και οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες. Οι δυνάμεις καταστολής νόμιζαν ότι και αυτή την φορά θα κατάφερναν να σπάσουν τον κόσμο. Το κατάφεραν για λίγο αλλά κατά της 5 κουράστηκαν στον πόλεμο και αποφάσησαν να φύγουν. Όμως διαψεύσθηκαν. Η πλατεία, μετά την αποχώρηση τους γέμισε πάλι, ασφυκτικά. Ο κόσμος μάζεψε τις πέτρες από τους δρόμους καθάρισε όλη την πλατεία και κατα τις 8 βγαίνοντας από το μετρό άκουγες την φώνη του Βασίλη να τραγουδάει «Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την ουσία και ονειρεύομαι..» και μια πλατεία γεμάτη χαμόγελα να τραγουδάει ξένοιαστη…γιατί είχαμε ΝΙΚΗΣΕΙ. Τελικά είναι όμορφο να πολεμάς για την δημοκρατία….

Σύνταγμα 15/6/2011

Freedom of Speech

Enhanced by Zemanta

Πρώτο Ψήφισμα συνέλευσης πολιτών στο Αργοστόλι

By

admin – 30/05/2011Posted in: ΔΡΑΣΕΙΣ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ

Η συνέλευση πολιτών στην κεντρική πλατεία Αργοστολίου, στην Κεφαλλονιά, στις 29 Μαΐου 2011, με απόφαση της όρισε τη διακήρυξη των βασικών της αρχών και απευθύνουν «ανοιχτή πρόσκληση σε όλους για την αναθεώρηση της ζωής μας», με τον τίτλο:

ΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

(Απευθύνεται σε όλους τους έλληνες , σε όλους τους λαούς της Ε.Ε., της Μεσογείου  και σε όλο τον κόσμο).

Σήμερα, ερχόμαστε,  με αυτή  την απόφαση μας, να αντικαταστήσουμε τις πολιτικές χωρίς προοπτική, τη στείρα και δίχως νόημα αντίδραση, τα κενά νοήματος συνθήματα «εκδίκησης», με την επιλογή της διεκδίκησης όσων εμείς θέλουμε:

Βάζουμε μπροστά και πρώτα, τα δικά μας «θέλω» , τα δικά μας αιτήματα, τη δική μας ζωή και αξιοπρέπεια.

Δεν διεκδικούμε τίποτα λιγότερο από τα πάντα, γιατί ο άνθρωπος είναι τα πάντα.

Η δυστυχία και η εξαθλίωση είναι ο δικός τους τρόπος ζωής. Εμείς έχουμε το δικό μας.

Στη «λύση» της «αναδιάρθρωσης του χρέους» που θέλουν για εμάς, χωρίς εμάς, εμείς επιλέγουμε την αναδιάρθρωση του κόσμου όπου ζούμε, την αναδιάρθρωση της ζωής μας, διότι αυτό που τελικά χρεοκόπησε, δεν είναι τα νούμερα και οι εξισώσεις που εμφανίζονται σε σχεδιαγράμματα που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στις ζωές μας.

Χρεοκόπησαν οι αξίες μας και η ιδιότητα τού να είμαστε άνθρωποι και πολίτες.

Θέλουμε πραγματική δημοκρατία. Ή καλύτερα: Θέλουμε δημοκρατία, διότι σήμερα έχουμε ολιγαρχία.

Εμείς, οι λίγοι, που σας μιλάμε σήμερα δεν θέλουμε να αλλάξουμε την ανθρωπότητα και να σώσουμε τον κόσμο.

Όχι, θέλουμε κάτι απείρως πιο μετριοπαθές: Όντας, ασήμαντο μέρος αυτού του κόσμου, ονειρευόμαστε και θέλουμε η ανθρωπότητα να αλλάξει η ίδια τον εαυτό της, όπως το έχει ήδη κάνει δυο – τρεις φορές στην ιστορία. (Η μία ήταν κάποτε στην Ελλάδα).

Δεν χρειαζόμαστε κανέναν, πέρα από τη συλλογική μας δημιουργικότητα και δράση, για να φτάσουμε σε μια κοινωνία αγάπης και φιλίας, δημοκρατίας και ισοπολιτείας, ισονομίας και ισηγορίας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοθέσμισης.

Μας εμποδίζουν να συναντηθούμε σε μια μεγάλη ενότητα και να γίνουμε μια πρωτοφανής δύναμη , όλες οι διαιρέσεις, σε κόμματα, τάξεις, επαγγελματικές ομάδες, συντεχνίες, έθνη, φυλές, θρησκείες και ιδεολογίες.  Παραμερίζουμε ό,τι μας χωρίζει.  Λέμε όχι στο καταστροφικό και ψεύτικο «διαίρει και βασίλευε» της ολιγαρχίας , έτσι όπως το έχει στήσει στα 300 χρόνια της νεωτερικότητας της.

Σμίγουμε, με το μόνο κριτήριο που μας ενώνει και μας χαρακτηρίζει: Είμαστε άνθρωποι του κόσμου και πολίτες μιας  πατρίδας. Χρειαζόμαστε ιδέες, πίστη, θέληση και μια μεγάλη απόφαση, για να δημιουργήσουμε τη δική μας δημοκρατική έξοδο, από τα αδιέξοδα που δημιούργησε μια ασήμαντη και ανίκανη τοπική και διεθνής ελίτ, με τις απάνθρωπες αξίες της, τις προτεραιότητες και τον τρόπο της.

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε που και πώς ΘΑ ΠΑΜΕ. Ο τρόπος τους είναι λάθος, αδιέξοδος και τραγικός και μένει στον καθένα και σε όλους μας η ευθύνη να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε και πού ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ. Να δώσουμε νόημα στο τι είδους πατρίδες, τι είδους κοινωνίες, τι είδους ανθρώπους,  επιθυμούμε.

Θέλουμε έναν άλλο κόσμο και μια όμορφη πατρίδα: ένα κοινό όνειρο δημοκρατίας.

Το ερώτημα, πια, δεν είναι το «αν μπορούμε» . Το ερώτημα είναι: ΘΕΛΟΥΜΕ;

Όταν θέλουμε και ξέρουμε, ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

–          Θέλουμε τη χώρα μας πίσω.

–          Θέλουμε στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους, όχι γιατί δεν μπορούμε να το πληρώσουμε, αλλά γιατί είναι το προϊόν μιας απάτης και μιας συναλλαγής, ερήμην των λαών, μεταξύ πολιτικών και τραπεζιτών: Με ποιο ηθικό, κοινωνικό, πολιτικό δικαίωμα έδωσαν το ευρώ και όλα τα νομίσματα του κόσμου στην ιδιοκτησία των τραπεζιτών; ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.

–          Θέλουμε το χρήμα και τα νομίσματα όλου του κόσμου να γίνουν ξανά δημόσια εργαλεία, δημοκρατικά διαχειριζόμενα. Να τεθούν υπό δημοκρατική μετοχική σύνθεση και διαχείριση τα τραπεζικά ιδρύματα που τυπώνουν το χρήμα. Οι βουλιαγμένες , σήμερα, τράπεζες να γίνουν αυτοδιοικούμενα εργαλεία δημοκρατικής διακίνησης του χρήματος. (Ξέρουμε από συνεταιρισμούς, ξέρουμε από ζωή και αριθμούς).

–          Θέλουμε πολιτικό και διαχειριστικό έλεγχο , ώστε να ξέρουμε όλοι πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο και να  τιμωρηθούν, για Εθνική Προδοσία  και κλοπή, όσοι κακοδιαχειρίστηκαν, λεηλάτησαν εθνικούς λογαριασμούς ή ξεπούλησαν δημόσια περιουσία. Όλα αυτά, αρνούμενοι πάντα το σύνολο του χρέους, ως επαχθές για τους λαούς και προϊόν απάτης κι όχι για να δούμε ποιο τμήμα του θα πληρώσουμε.

–          Θέλουμε πάγωμα χρεών όλων των επιχειρήσεων, νοικοκυριών και πολιτών, ως ότου έλθει η δημοκρατία και να εξετάσει κάθε περίπτωση χωριστά.

–          Θέλουμε δημοκρατία. Δεν μας εκπροσωπεί το σημερινό πολιτικό και κομματικό σύστημα και η αντιπροσωπευτικότητα του κοινοβουλευτισμού.

–          Θέλουμε συνταχτική εθνοσυνέλευση, για αλλαγή του συντάγματος, για μια δημοκρατία των λαϊκών συνελεύσεων και για ένα πολίτευμα,  όπου οι πολίτες θα φτιάχνουν και θα ψηφίζουν τους νόμους, με δημοψηφίσματα και οι όποιοι εκπρόσωποι θα είναι ελάχιστοι και πάντα ανακλητοί. ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

–          Θέλουμε πίσω τη δημόσια περιουσία που πούλησαν. Η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό και όχι στα κόμματα, τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις.Κανένα κόμμα και καμία κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να συναινεί ή να υλοποιεί την εκχώρηση δημόσιας περιουσίας. Είναι απλοί διαχειριστές και όχι ιδιοκτήτες της.  Κάθε παραχώρηση τηςχωρίς δημοψήφισμα, είναι άκυρη και το αντικείμενο της συναλλαγής επιστρεπτέο, χωρίς ιδιαίτερα ανταλλάγματα.

Πάμε, λοιπόν, όσο γίνεται περισσότεροι, για τα μεγάλα θέλω μας. Τίποτα λιγότερο από τη ζωή μας και την πατρίδα μας. Τίποτα λιγότερο από την αξιοπρέπεια του καθένα μας, των παιδιών μας και των γενιών που έρχονται.

Ας δημιουργήσουμε μια διαρκή ανοιχτή συνέλευση, ας προχωρήσουμε σε μια μεγάλη δημοκρατική επανάσταση, από την οποία δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να λείψει κανείς:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΊΑ; Δεν υπάρχει άλλο δίλημμα, που να μας χωρίζει. Και με βάση αυτό, καλείται ο καθένας και όλοι να επιλέξουμε πλευρά και να αποφασίσουμε.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές, δεν υπάρχει ούτε  δρόμος. Το δρόμο θα τον ανοίγουμε, προχωρώντας.  Σήμερα, πέφτουμε στο κενό, χωρίς φρένα και είναι άγνωστο πότε θα πιάσουμε και αν υπάρχει πάτος. Ας προχωρήσουμε, με τον τρόπομιας διαρκούς αμφισβήτησης, ακόμα και του εαυτού μας και όλων όσων αυτός πιστεύει  και μιας αέναης δημιουργικότητας αυτόνομων πολιτών και ελεύθερων ανθρώπων. Αυτό-νομοι είναι οι άνθρωποι, που φτιάχνουν οι ίδιοι τους νόμους τους, σχεδιάζουν μόνοι και μαζί τη ζωή τους και ορίζουν οι ίδιοι τις ατομικές και συλλογικές επιθυμίες. Δημιουργούμε το χώρο, όπου όλα τα ανθρώπινα θα είναι εφικτά. Για τη φιλία, την αγάπη, τη χαρά και την καλή διάθεση. Για τις ωραίες ανθρώπινες σχέσεις. Για τη γιορτή και την ελευθερία.  Για μια κατάσταση διαρκούς ευτυχίας.

Για όλα αυτά τα «θέλω» και για όλα αυτά που ζούμε, ας επαναλάβουμε:

–         Καμιά πληρωμή ή επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους

–         Ναι στην επαναδιαπραγμάτευση της πραγματικότητας και την αναθεώρηση των αξιών , των προτεραιοτήτων και της ζωής μας.

–         Λέμε όχι στην τυραννία της απάθειας, της αδράνειας και της κατάθλιψης.

–         Θέλουμε (άμεση) δημοκρατία ενάντια στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία.

–         Θέλουμε συνελεύσεις πολιτών ΠΑΝΤΟΥ και για ΠΑΝΤΑ.

Κι ας κλείσουμε με τα λόγια σοφών ανθρώπων:

«Αφού ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς, γιατί δεν τον διαλύουν για να εκλέξουν έναν άλλο;».(Μπέρτολτ Μπρεχτ)

«Δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα μας, με τον ίδιο τρόπο σκέψης που χρησιμοποιήσαμε, όταν τα δημιουργήσαμε». (Αλβέρτος Αϊνστάιν)

Το Αμερικανικό Όνειρο (σε καρτούν)

Ένα νέο βίντεο 30 λεπτών βγήκε στον «αέρα» και εξηγεί με πολύ ωραίο τρόπο την λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος μιλώντας για την πραγματική διάσταση του American Dream.

Κατά την άποψή μου, μια χρήσιμη πράξη για το καλό όλων μας θα ήταν να το δείξεις ή να το περιγράψεις σε άλλα δύο άτομα, με τη προτροπή να κάνουν κι αυτά το ίδιο. Αν όλοι μας θέσουμε αυτόν τον ελάχιστο στόχο, θεωρώ ότι θα μπορέσουμε να επεκτείνουμε την ενημέρωση και σε άτομα εκτός ίντερνετ και άτομα που έχουν χαθεί στην άβυσσο της διαστρέβλωσης των αξιών και των προτεραιοτήτων.

Σχετικά άρθρα και βίντεο στον Μικρό Πρίγκηπα:

Enhanced by Zemanta

ΤΖΜ: Η απάντηση του Peter Joseph για τον θάνατο του Osama Bin Laden

The Zeitgeist Movement
Image via Wikipedia

The Zeitgeist Movement: Απάντηση στα ΜΜΕ: Θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν

Την 1η Μαΐου 2011, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση με την αυθόρμητη αναγγελία ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο δήθεν διοργανωτής των τραγικών γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, σκοτώθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις στο Πακιστάν.

Μέσα σε στιγμές, ένα αιφνιδιαστικό ξέσπασμα των μέσων ενημέρωσης διαπέρασε σχεδόν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα
και είναι αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια τραγελαφική εορταστική εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας το επίπεδο μιας συναισθηματικής ανωριμότητας που συνορεύει με την πολιτισμική ψύχωση. Εικόνες ανθρώπων να τρέχουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον φωνάζοντας σοβινιστικά αμερικανικά συνθήματα, ανεμίζοντας τις σημαίες τους, όπως τα μέλη μερικών λατρειών, επαινώντας το θάνατο ενός άλλου ανθρώπου, αποκαλύπτει ένα ακόμη στρώμα αυτής της ασθένειας που αποκαλούμε σύγχρονη κοινωνία.

Δεν είναι ο σκοπός αυτής της απάντησης να στραφεί στη πολιτική χρησιμοποίηση ενός τέτοιου γεγονός ή να διαφωτίσει τη σκηνοθετημένη ενορχήστρωση του τρόπου με τον οποίο η αντίληψη του κοινού έπρεπε να ελεγχθεί από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερο ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εκφράσει τον εμφανή μαζικό
παραλογισμό και το πώς ο πολιτισμός μας γίνεται τόσο εύκολα καθορισμένος και συναισθηματικά φορτισμένος στον επιφανειακό συμβολισμό, παρά στα πραγματικά ριζικά προβλήματα, τις λύσεις ή τις ορθολογικές θεωρήσεις της περίστασης.

Το πρώτο και πιο προφανές σημείο είναι ότι ο θάνατος του Οσάμα Μπιν Λάντεν δε σημαίνει κάτι για το πρόβλημα της διεθνούς τρομοκρατίας. Ο θάνατός του απλά χρησιμεύει ως μια κάθαρση για έναν πολιτισμό που έχει μια νευρωτική εμμονή για εκδίκηση και αντίποινα. Το ίδιο το γεγονός ότι η κυβέρνηση η οποία, από ψυχολογικής άποψης, πάντοτε υπηρετούσε ως πατρική φιγούρα για τους πολίτες της, ενισχύει την ιδέα ότι η δολοφονία ανθρώπων είναι λύση για ο,τιδήποτε, θα πρέπει να είναι αρκετό για τους περισσότερους από εμάς να κάνουμε μία παύση και να εξετάσουμε την ποιότητα των αξιών που πηγάζουν από το ίδιο το πνεύμα της εποχής (zeitgeist).

Ωστόσο, πέρα από τις συναισθηματικές στρεβλώσεις και το τραγικό, εκδικητικό πρότυπο της επιβράβευσης για τη συνέχιση της διαίρεσης των ανθρώπων και τη βία έρχεται μια πιο πρακτική εξέταση σχετικά με το τι είναι πραγματικά το πρόβλημα και τη σπουδαιότητα του προβλήματος αυτού, σε σχέση με τις προτεραιότητές μας.

Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου είναι μια ανυπολόγιστη συνέπεια στην κοινωνία. Ποτέ δεν είναι απλά ο θάνατος ενός ατόμου. Είναι ο θάνατος των σχέσεων, της συντροφικότητας, της υποστήριξης και της ακεραιότητας του οικογενειακού και κοινού περιβάλλοντος. Οι άσκοποι θάνατοι 3000 ατόμων στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικοί από τους θανάτους των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων, λόγω του καρκίνου και των ασθενειών, των ατυχημάτων ή οτιδήποτε άλλου.

Ως κοινωνία, είναι ασφαλές να πούμε ότι επιδιώκουμε έναν κόσμο που στρατηγικά περιορίζει όλες αυτές της περιττές επιπτώσεις μέσω κοινωνικών προσεγγίσεων που επιτρέπουν τη μέγιστη ασφάλεια που η ευφυΐα μας μπορεί να δημιουργήσει. Είναι σε αυτό το πλαίσιο όπου η νευρωτική εμμονή με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 γίνεται σοβαρώς προσβλητική και επιζήμια για την πρόοδο. Ένα περιβάλλον έχει τώρα δημιουργηθεί όπου εξωφρενικά ποσά χρημάτων, πόρων και ενέργειας δαπανώνται στην αναζήτηση και καταστροφή πολύ μικρών υποκουλτούρων των ανθρώπινων όντων, που θέτουν ιδεολογικές διαφορές και ενεργούν πάνω σ’ αυτές τις διαφορές μέσω της βίας.

Ακόμη, στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο κάθε χρόνο, περίπου 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα, η πλειονότητα των οποίων θα μπορούσε ν’ αποτραπεί με πολύ απλές
διαρθρωτικές αλλαγές. Αυτό είναι δέκα φορές η 11/9 κάθε χρόνο… αλλά κανείς δεν φαίνεται να θρηνεί γι’ αυτή την επιδημία. Επίσης, πάνω από 1 εκατομμύριο Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακά νοσήματα και καρκίνο σε ετήσια βάση – αιτίες των οποίων εύκολα πλέον μπορούν να συνδεθούν με περιβαλλοντικές επιδράσεις στην πλειοψηφία τους. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις πάνω από 330
11/9 που συμβαίνουν κάθε χρόνο στο πλαίσιο αυτό, οι επιχορηγήσεις του κυβερνητικού προϋπολογισμού για την έρευνα σχετικά με τις ασθένειες αυτές είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα των χρημάτων που δαπανώνται για τις «αντι-τρομοκρατικές» επιχειρήσεις.

Ένας τέτοιος κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν όσον αφορά τη διαστρέβλωση της προτεραιότητας όταν πρόκειται για το τι πραγματικά χρειάζεται ώστε να σωθεί και να προστατευθεί η ανθρώπινη ζωή κι ελπίζω πολλοί έξω εκεί να μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τη σοβαρή ανισορροπία που έχουμε στα χέρια μας όσον αφορά τις αξίες μας.

Έτσι, επιστρέφοντας στο σημείο της εκδίκησης και των αντιποίνων, θα ολοκληρώσω αυτή την απάντηση μ’ ένα απόσπασμα από το Δρ. Martin Luther King Jr, πιθανόν το πιο λαμπρό και διορατικό μυαλό στα θέματα της διαμάχης και της δύναμης της
της μη-βίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1963, σε μια εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα εξερράγη μια βόμβα, σκοτώνοντας τέσσερα μικρά κορίτσια που παρακολουθούσαν το κατηχητικό σχολείο.

Σε μια δημόσια ομιλία, ο Δρ King δήλωσε:

“Τι ήταν αυτό που δολοφόνησε τα τέσσερα αυτά κορίτσια; Κοιτάξτε γύρω σας. Θα δείτε ότι πολλοί άνθρωποι που ποτέ δεν είχατε σκεφτεί συμμετείχαν σ’ αυτή την κακή πράξη. Έτσι
απόψε όλοι μας πρέπει να φύγουμε από εδώ με μια νέα αποφασιστικότητα ν’ αγωνιστούμε. Ο Θεός έχει μια δουλειά για μας να κάνουμε. Ίσως η αποστολή μας είναι να σώσουμε την ψυχή της Αμερικής. Δεν μπορούμε να σώσουμε την ψυχή αυτού του έθνους ρίχνοντας τούβλα. Δεν μπορούμε να σώσουμε την
ψυχή αυτού του έθνους αρπάζοντας τα πυρομαχικά μας και βγαίνοντας έξω πυροβολώντας με φυσικά όπλα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε κάτι πολύ πιο ισχυρό. Απλώς αναλάβετε τα πυρομαχικά της αγάπης.»

-Δρ. Martin Luther King, 1963 –

Peter Joseph

Μετάφραση: Λιμήτσιος Γιώργος 

Enhanced by Zemanta