Σχόλιο επί του κειμένου του Αλ. Ιωαννίδη

Διάβασα το κείμενο του Αλκίνοου Ιωαννίδη στη σελίδα του (http://www.alkinoos.gr/el/news.html). Υποτίθεται ότι θα ενισχύσει το ηθικό των Κυπρίων και κάνει κριτική στις επιλογές που έκαναν οι άνθρωποι τις τελευταίες δεκαετίες ζώντας μια ζωή ματαιόδοξη κυνηγώντας ένα είδος «american dream»,  θέτοντας τα χρήματα στο επίκεντρο κάθε έκφανσης της ζωής.

Αληθοφάνεια. Όχι αλήθεια. Μια ιστορία πασπαλισμένη με ψήγματα αλήθειας χάριν κύρους με σκοπό να δικαιολογήσει την επιλογή των πολιτικών της Κύπρου στο «όχι» που είπαν. Έστω για μια στιγμή. Δημιουργεί ένα πλέγμα αληθοφάνειας σε μια εντελώς πλαστή ερμηνεία της πραγματικότητας.

Υπάρχει και η άλλη άποψη όμως. Κανένας πολιτικός δε φέρθηκε «πατριωτικά» λέγοντας «όχι» διότι η διαδικασία έπρεπε να λήξει με αυτό το «όχι»! Όπως στην Ελλάδα η γραμμή των κομμάτων προς τους βουλευτές ήταν να ψηφίζουν «ναι», έτσι και στην Κύπρο η γραμμή ήταν εκείνη τη μέρα να ψηφίσουν «όχι».

Επιλέχθηκε μια μικρή οικονομία, η εξέλιξη της οποίας δεν μπορεί να γκρεμίσει την ευρωζώνη και χρησιμοποιείται σήμερα ως παράδειγμα προς συμμόρφωση. Η τηλεόραση είναι εκεί να μεταδώσει κάθε λεπτό του σεναρίου. Η βουλή ψηφίζει «όχι», μια αίσθηση πατριωτισμού γεννιέται, οι υπόλοιπες χώρες όμως πρέπει να δράσουν και να προασπίσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, η κυπριακή οικονομία βρίσκεται ένα βήμα πριν την τελική και καταστροφική πτώση, χειρότερη συμφωνία «επιτυγχάνεται» για τη διάσωση, όλοι έχουν πάρει το μάθημα ότι τα μέτρα είναι αναπόφευκτα και ότι η αντίσταση φέρει μεγαλύτερες απώλειες και πιο τραγικές, οπότε όσοι είχαν σχέδια για αντίσταση είναι καιρός να τα ξεχάσουν και να συμμορφωθούν.

Advertisements

[Αναδημοσίευση] Τι απέγιναν οι «Αγανακτισμένοι»;

Τι απέγιναν οι «Αγανακτισμένοι»; 

Εδώ και τρεις μήνες, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» μοιάζει να έχει σιγήσει, τη στιγμή που, αντίθετα, θα έπρεπε να… εντείνει τις κινητοποιήσεις ενάντια στη νέα «ντρίπλα» των καθεστωτικών δυνάμεων, με την κυβέρνηση Παπαδήμου και την προσχώρηση/εγκλωβισμό του Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο.

Την ώρα που έρχονται τα χειρότερα, με το νέο μνημόνιο και το οριστικό ξεπούλημα της χώρας, λείπει η ισχυρή λαϊκή πίεση που θα μπορούσε να τα αποτρέψει και να στριμώξει το πολιτικό σύστημα. Και αυτό είναι εφικτό, διότι η συναίνεση των κομμάτων και η εσωτερική συνοχή τους κρέμεται από μία κλωστή, όπως φάνηκε και στις πρόσφατες ψηφοφορίες στη Βουλή. Θα αρκούσε μια ισχυρή λαϊκή πίεση για να σπάσει.
Και όμως, αυτή η λαϊκή πίεση απουσιάζει την κρισιμότερη στιγμή. Γιατί άραγε; Μήπως έπαψε ο λαός να είναι αγανακτισμένος και αηδιασμένος; Όχι βέβαια! Αντίθετα, όπως καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ακόμα και στη στροφή των καθεστωτικών ΜΜΕ, που έχουν γίνει όψιμα και με το αζημίωτο «αντιμνημονιακά», η αντίθεση του λαού έχει γίνει καθολική.
Πρέπει λοιπόν αλλού να αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της λαϊκής απουσίας, την ώρα που κινδυνεύουμε να μας περάσουν οριστικά τη θηλιά στο λαιμό.

Ανασύνταξη του συστήματος από τα «αριστερά»
Τ ο σύστημα αμύνεται με νύχια και με δόντια απέναντι στη διαφαινόμενη κατάρρευσή του και όλο και περισσότερο κινητοποιεί τους θεσμοποιημένους αντιπάλους του, την αντιπολίτευση της αυτού Μεγαλειότητας.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου, που προσωποποιούσε ανοικτά το κόμμα των σοσιαληστών, την προδοσία και την παράδοση της χώρας, απομακρύνθηκε, και στη θέση του μπήκε ένας «αόρατος» τραπεζίτης. Ταυτόχρονα σύρθηκε ο Σαμαράς να βρεθεί στο τραπέζι των κούισλιγκ, συνυπεύθυνος για τη συνέχεια.

Όμως αυτό δεν θα αρκούσε για να σιγήσουν οι «αγανακτισμένοι». Ούτε αρκούσαν τα τάγματα εφόδου του Παπουτσή, που με δολοφονική μανία κτυπούσαν το κίνημα. Χρειαζόταν η συμβολή των καθεστωτικών δυνάμεων της «αντιπολίτευσης». Η κρίση του δικομματισμού θα έπρεπε να μεταφραστεί σε ενίσχυση των κομμάτων της θεσμικής αντιπολίτευσης. Και δεν πρόκειται μόνο για το φούσκωμα του αποκόμματος του παλιού Συνασπισμού, της ΔΗΜΑΡ με τον Φώτη Κουβέλη και τη Ρεπούση, αλλά και για τη διοχέτευση της λαϊκής αγανάκτησης στα ελεγχόμενα κανάλια της Αριστεράς.
Τωόντι, στην πρώτη φάση, όλες αυτές οι δυνάμεις, που επί τόσα χρόνια καλλιεργούσαν τον εθνομηδενισμό, την πολυπολιτισμικότητα, τον ευρωπαϊσμό, μαζί με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, τρόμαξαν μπροστά σε ένα ακηδεμόνευτο μαζικό λαϊκό κίνημα, που εμφανίστηκε με μόνο σύμβολο την ελληνική σημαία.
Και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το υπονομεύσουν. Το ΚΚΕ το συκοφάντησε από την αρχή. Ο Σύριζα στην αρχή το απέρριπτε, ενώ στη συνέχεια προσπάθησε να το αλλοιώσει και να το βάλει στα ακίνδυνα καλούπια της ψευδοαριστερής αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική υπήρξε η αντίθεση στην πλατεία Συντάγματος, ανάμεσα στη «επάνω» πλατεία, του λαού, την οποία θεωρούσαν εθνικιστική, και την «κάτω» πλατεία, όπου ήταν μαζεμένα όλα τα γκρουπούσκουλα. Ας θυμηθούμε τι προσπάθειες έκαναν για να διωχθεί η ελληνική σημαία, σύμβολο της αντίστασης του ενιαίου ελληνικού λαού, από τις πλατείες. Τέλος, επιστρατεύτηκαν και οι «ένοπλες» δυνάμεις του στρατοπέδου. Οι ψευδώνυμοι αντιεξουσιαστές, οι οποίοι στην πραγματικότητα παρασιτούν στη συγκεκριμένη εξουσία, και είχαν ταχθεί από την αρχή ενάντια στο κίνημα. Εξ άλλου συμμερίζονται τα ίδια ιδεολογικά και πολιτισμικά πρότυπα με τους δήθεν αντιπάλους τους – το μίσος της πατρίδας, την ξενομανία, τον άκρατο ατομικισμό και τη λογική του πλιάτσικου. Και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να προβοκάρουν και να διαλύσουν το κίνημα.
Είναι χαρακτηριστική η τελευταία μεγαλειώδης συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, στις 20 Οκτωβρίου 2011, όταν κουκουλοφόροι και κνίτες, ο καθένας από την πλευρά του, διέλυσαν –με τη συμβολή της αστυνομίας του Παπουτσή– την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση του κινήματος.

Οι ανεπάρκειες των «αγανακτισμένων»
Ωστόσο υπάρχει και μια δεύτερη αιτία γι’ αυτήν τη σιγή, οι αδυναμίες του ίδιου του κινήματος το οποίο, απέναντι σε τόσες επιθέσεις, από τους κρανοφόρους έως τους… κουκουλοφόρους, δεν κατόρθωσε να αντισταθεί αποτελεσματικά. Δεν κατόρθωσε να αποκτήσει μια ενιαία κατεύθυνση και στόχευση. Δεν διατύπωσε ένα συνεκτικό πρόγραμμα, δεν επιχείρησε έστω να συγκροτήσει ένα ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο. Γι’ αυτό, και παρότι αντιστάθηκε με νύχια και με δόντια, οδηγήθηκε προσωρινά στη σιγή και μάλιστα τη χειρότερη στιγμή.
Στο επίπεδο της πλατείας, δεν μπόρεσε να αυτοοργανωθεί αποτελεσματικά για να αντιμετωπίσει τα Ματ και τους κουκουλοφόρους, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η μαζική του έκφραση.
Στο επίπεδο της ιδεολογικής συνοχής, απέτυχε να διαμορφώσει ένα ρεαλιστικό και συνεκτικό πρόγραμμα άρνησης του μνημονίου και ταυτόχρονης σωτηρίας της πατρίδας. Αντίθετα, παρασύρθηκε πολύ συχνά από τυχοδιώκτες, εξημμένες κεφαλές, κάποτε και ψυχιατρικές περιπτώσεις, σε δρόμους αδιέξοδους. Και το σύστημα έσπευσε να χρησιμοποιήσει τέτοιες περιπτώσεις, όπως κάνουν τα λαμόγια- επιχειρηματίες, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα κανάλια, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες που ελέγχουν, για να επιταχύνουν τη χρεοκοπία της χώρας, το πέρασμα στη δραχμή σε συνθήκες κατάρρευσης, ώστε να μηδενίσουν τα χρέη και τις ζημιές τους. Γι’ αυτό προβάλλουν τις πιο αδιέξοδες και ακίνδυνες για το σύστημα στρατηγικές. Και το κίνημα δεν αναλογίστηκε τι άραγε προκάλεσε το επαναστατικό μένος του Κοντομηνά, του Κουρή, του Κυριακού και των φερεφώνων τους;
Το ίδιο, δυστυχώς, συνέβη στο επίπεδο του «αντιμνημονιακού μετώπου». Ένα τέτοιο μέτωπο, σε μίνιμουμ βάση, αποτελούσε αίτημα και ζητούμενο του λαού για να μπορέσει να απαντήσει και σε ένα στοιχειώδες πολιτικό και εκλογικό επίπεδο. Και όμως, ενάμιση χρόνο μετά την έκφραση αυτού του αιτήματος από πολλές δυνάμεις, όχι μόνο δεν συγκροτήθηκε κάτι ανάλογο, αλλά αντίθετα ενισχύθηκαν και πάλι τα κόμματα της ξεπερασμένης αντιπολίτευσης.
Χαρακτηριστικός υπήρξε ο ρόλος του Μίκη Θεοδωράκη και των πρωτοβουλιών του, της «Σπίθας» και της «ΕΛΑΔΑς», που φάνηκαν να σαρκώνουν την ελπίδα για τη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου. Και όμως, αυτά τα σχήματα απέκλεισαν την πιθανότητα πολιτικής μετεξέλιξής τους και συμμετοχής στις εκλογές, ώστε να εκφραστεί η λαϊκή αγανάκτηση. Έτσι, με εσωστρέφεια, αποχωρήσεις και διαγραφές, η «Σπίθα» αυτοσυρρικνώθηκε, ενώ η «ΕΛΑΔΑ» κατέληξε, πριν καν γεννηθεί, σε μετωπικό σχήμα του Συνασπισμού, το οποίο διαχειρίζονται διάφοροι αιώνιοι μεταλλαγμένοι Κνίτες.
Εν τέλει, όπως καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο μέρος των «αγανακτισμένων» αναγκάζεται να καταφύγει στα γνωστά κόμματα, υπεύθυνα για την κατάντια της μεταπολίτευσης. Οι οργανωτικές πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν από τον Θεοδωράκη, αντί να δώσουν πολιτική διέξοδο στους αγανακτισμένους, μπλόκαραν στην πράξη –ηθελημένα ή αθέλητα, δεν έχει σημασία– τη δυνατότητα συγκρότησης ενός τέτοιου μετώπου και λειτούργησαν αρνητικά για την ανάπτυξη του κινήματος.

Τι να κάνουμε
Αυτές οι αδυναμίες, απαντούν εκ του αντιθέτου, και στα αιτήματα που τίθενται επιτακτικά σήμερα: Επανεμφάνιση του κινήματος, πιο οργανωμένου στις «πλατείες» της χώρας, ιδεολογική διαύγαση και διαμόρφωση μίνιμουμ θέσεων, συγκρότηση ενός πολιτικού υποκειμένου, που θα αποτελέσει τη βάση για ένα αυθεντικό αντιμνημονιακό μέτωπο. Και τώρα, άμεσα, κινητοποίηση, για να αποφευχθεί η καταστροφή της υπογραφής του νέου μνημονίου.
Οι αγανακτισμένοι πρέπει να μεταβληθούν σε ένα πατριωτικό, κοινωνικό και αντιμνημονιακό κίνημα, διότι διαφορετικά παραμονεύουν και άλλοι – οι φαιοχίτωνες– μνηστήρες, που θα επιχειρήσουν να εκτρέψουν και να χρησιμοποιήσουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Το σενάριο παίχτηκε και αλλού, στο παρελθόν. Αν αφήσουμε τους τυχοδιώκτες και την εθνομηδενιστική χαβιαροαριστερά να λυμαίνονται το κίνημα των αγανακτισμένων, σε συνθήκες καθολικής και καταλυτικής κρίσης της χώρας, τότε αναπόφευκτα θα προβάλουν και άλλες αυταρχικές, φαιές απαντήσεις στην κρίση.
Και στο μεταξύ ο μεγαλύτερος κίνδυνος, άμεσα, είναι η διαιώνιση της κυβέρνησης Παπαδήμου, ή η ακυβερνησία, που θα επιτρέψει στις αντιδημοκρατικές λύσεις να επιβληθούν. Γι’ αυτό εξάλλου πασχίζουν τα εσχάτως «επαναστατικοποιημένα» κανάλια και ραδιόφωνα.


του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη

Enhanced by Zemanta

Πρόταση διαφήμισης για το ΚΚΕ

Greek Communists

Μπήκα ο άμοιρος σήμερα στο FB και είπα να μη γράψω τίποτα και ν’ ασχοληθώ με την Python και τα Regular Expressions που με περιμένουν αλλά δε κρατήθηκα.. Έσπασα ο άνθρωπος! Πως το λένε!

Σκάλωσα πάνω στο ποστ ενός ακόμα sales represantative του ΚΚΕ που καλούσε να αγοράσουμε …ε.. συγγνώμη… να ψηφίσουμε ήθελα να πω, το Κόμμα, τέλος πάντων. Το παρουσίασε, λοιπόν, λιγάκι, είπε πόσο το Σύστημα φοβάται το Κόμμα, έβρισε όλους όσους είχαν αντίθετοι γνώμη με 2-3 comment για τον καθένα. Ήταν χουβαρντάς το παιδί. Αλλά δε μου κολλούσε καλά η παρουσίαση του προϊόντος..εε…του Κόμματος, συγγνώμη.. και είπα να τον βοηθήσω με το παρακάτω comment:

 Αν νιώθετε πνιγμένοι από τη σημερινή κατάσταση, αν φοβάστε για τα παιδιά σας, αν είστε έτοιμοι να πάρετε τους δρόμους, αν επιτέλους ξεπεράσατε τις αναστολές σας και είστε έτοιμοι να δικάσετε τους πολιτικούς σε λαϊκά δικαστήρια, ΤΟΤΕ ψηφίστε ΚΚΕ, ενταχθείτε στο κόμμα των εργατών, των αγροτών, των νέων, το οποίο καμία σχέση δεν έχει με καπιταλισμό (κακό παιδί!), ενημερωθείτε σήμερα για το Δόγμα, μάθετε πως να σχεδιάσετε μια επανάσταση σε αργά και σταθερά βήματα με σίγουρη επιτυχία, φωνάξτε και ξεσπάστε με όλα τα νέα αλλά και παλιά επιτυχημένα συνθήματα του Κόμματος και γυρίστε στις δουλειές σας μέχρι την Επανάσταση! Μην σας παίρνουν από κάτω όλα αυτά που αισθάνεστε! Φάση είναι, θα περάσει. Ελάτε σήμερα στο Κόμμα κι εμείς θα φροντίσουμε να ενταχθείτε ομαλά στο επιτυχημένο εδώ και χρόνια «Κέντρο Απεξάρτησης Ατόμων με Επαναστατικές Τάσεις» με συχνές ελεγχόμενες πορείες και διαμαρτυρίες στους δρόμους ώστε το Σύστημα (του οποίου είναι αυτονόητο και δεδομένο ότι δεν είμαστε μέρος διότι είμαστε αριστεροί!!) θα πρέπει να το γνωρίζει ότι είμαστε αντίθετοι και βαθιά πληγωμένοι από τη συμπεριφορά του σε μας, τους απλούς εργάτες, αγρότες, μαθητές και σπουδαστές….! Να το κάνουμε (το Σύστημα) να μη κοιμάται τώρα πια τα βράδια, γιατί μια μέρα (κάποτε…) θα κάνουμε την Επανάσταση και τότε (τότε…) θα δείτε τον Μαρξ φαντάρο!

Disclaimer: Δεν έχω κάτι με την αριστερή ιδεολογία , αλλά  με την συγκεκριμένη επιχείρηση του Καπιταλισμού που κάνει τον Marx να κλαίει τα βράδια από τον τάφο του γιατί τη μέρα παρηγορεί τον Λένιν…
Enhanced by Zemanta

ΤΖΜ: Η απάντηση του Peter Joseph για τον θάνατο του Osama Bin Laden

The Zeitgeist Movement
Image via Wikipedia

The Zeitgeist Movement: Απάντηση στα ΜΜΕ: Θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν

Την 1η Μαΐου 2011, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση με την αυθόρμητη αναγγελία ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο δήθεν διοργανωτής των τραγικών γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, σκοτώθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις στο Πακιστάν.

Μέσα σε στιγμές, ένα αιφνιδιαστικό ξέσπασμα των μέσων ενημέρωσης διαπέρασε σχεδόν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα
και είναι αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια τραγελαφική εορταστική εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας το επίπεδο μιας συναισθηματικής ανωριμότητας που συνορεύει με την πολιτισμική ψύχωση. Εικόνες ανθρώπων να τρέχουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον φωνάζοντας σοβινιστικά αμερικανικά συνθήματα, ανεμίζοντας τις σημαίες τους, όπως τα μέλη μερικών λατρειών, επαινώντας το θάνατο ενός άλλου ανθρώπου, αποκαλύπτει ένα ακόμη στρώμα αυτής της ασθένειας που αποκαλούμε σύγχρονη κοινωνία.

Δεν είναι ο σκοπός αυτής της απάντησης να στραφεί στη πολιτική χρησιμοποίηση ενός τέτοιου γεγονός ή να διαφωτίσει τη σκηνοθετημένη ενορχήστρωση του τρόπου με τον οποίο η αντίληψη του κοινού έπρεπε να ελεγχθεί από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερο ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εκφράσει τον εμφανή μαζικό
παραλογισμό και το πώς ο πολιτισμός μας γίνεται τόσο εύκολα καθορισμένος και συναισθηματικά φορτισμένος στον επιφανειακό συμβολισμό, παρά στα πραγματικά ριζικά προβλήματα, τις λύσεις ή τις ορθολογικές θεωρήσεις της περίστασης.

Το πρώτο και πιο προφανές σημείο είναι ότι ο θάνατος του Οσάμα Μπιν Λάντεν δε σημαίνει κάτι για το πρόβλημα της διεθνούς τρομοκρατίας. Ο θάνατός του απλά χρησιμεύει ως μια κάθαρση για έναν πολιτισμό που έχει μια νευρωτική εμμονή για εκδίκηση και αντίποινα. Το ίδιο το γεγονός ότι η κυβέρνηση η οποία, από ψυχολογικής άποψης, πάντοτε υπηρετούσε ως πατρική φιγούρα για τους πολίτες της, ενισχύει την ιδέα ότι η δολοφονία ανθρώπων είναι λύση για ο,τιδήποτε, θα πρέπει να είναι αρκετό για τους περισσότερους από εμάς να κάνουμε μία παύση και να εξετάσουμε την ποιότητα των αξιών που πηγάζουν από το ίδιο το πνεύμα της εποχής (zeitgeist).

Ωστόσο, πέρα από τις συναισθηματικές στρεβλώσεις και το τραγικό, εκδικητικό πρότυπο της επιβράβευσης για τη συνέχιση της διαίρεσης των ανθρώπων και τη βία έρχεται μια πιο πρακτική εξέταση σχετικά με το τι είναι πραγματικά το πρόβλημα και τη σπουδαιότητα του προβλήματος αυτού, σε σχέση με τις προτεραιότητές μας.

Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου είναι μια ανυπολόγιστη συνέπεια στην κοινωνία. Ποτέ δεν είναι απλά ο θάνατος ενός ατόμου. Είναι ο θάνατος των σχέσεων, της συντροφικότητας, της υποστήριξης και της ακεραιότητας του οικογενειακού και κοινού περιβάλλοντος. Οι άσκοποι θάνατοι 3000 ατόμων στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικοί από τους θανάτους των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων, λόγω του καρκίνου και των ασθενειών, των ατυχημάτων ή οτιδήποτε άλλου.

Ως κοινωνία, είναι ασφαλές να πούμε ότι επιδιώκουμε έναν κόσμο που στρατηγικά περιορίζει όλες αυτές της περιττές επιπτώσεις μέσω κοινωνικών προσεγγίσεων που επιτρέπουν τη μέγιστη ασφάλεια που η ευφυΐα μας μπορεί να δημιουργήσει. Είναι σε αυτό το πλαίσιο όπου η νευρωτική εμμονή με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 γίνεται σοβαρώς προσβλητική και επιζήμια για την πρόοδο. Ένα περιβάλλον έχει τώρα δημιουργηθεί όπου εξωφρενικά ποσά χρημάτων, πόρων και ενέργειας δαπανώνται στην αναζήτηση και καταστροφή πολύ μικρών υποκουλτούρων των ανθρώπινων όντων, που θέτουν ιδεολογικές διαφορές και ενεργούν πάνω σ’ αυτές τις διαφορές μέσω της βίας.

Ακόμη, στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο κάθε χρόνο, περίπου 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα, η πλειονότητα των οποίων θα μπορούσε ν’ αποτραπεί με πολύ απλές
διαρθρωτικές αλλαγές. Αυτό είναι δέκα φορές η 11/9 κάθε χρόνο… αλλά κανείς δεν φαίνεται να θρηνεί γι’ αυτή την επιδημία. Επίσης, πάνω από 1 εκατομμύριο Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακά νοσήματα και καρκίνο σε ετήσια βάση – αιτίες των οποίων εύκολα πλέον μπορούν να συνδεθούν με περιβαλλοντικές επιδράσεις στην πλειοψηφία τους. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις πάνω από 330
11/9 που συμβαίνουν κάθε χρόνο στο πλαίσιο αυτό, οι επιχορηγήσεις του κυβερνητικού προϋπολογισμού για την έρευνα σχετικά με τις ασθένειες αυτές είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα των χρημάτων που δαπανώνται για τις «αντι-τρομοκρατικές» επιχειρήσεις.

Ένας τέτοιος κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν όσον αφορά τη διαστρέβλωση της προτεραιότητας όταν πρόκειται για το τι πραγματικά χρειάζεται ώστε να σωθεί και να προστατευθεί η ανθρώπινη ζωή κι ελπίζω πολλοί έξω εκεί να μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τη σοβαρή ανισορροπία που έχουμε στα χέρια μας όσον αφορά τις αξίες μας.

Έτσι, επιστρέφοντας στο σημείο της εκδίκησης και των αντιποίνων, θα ολοκληρώσω αυτή την απάντηση μ’ ένα απόσπασμα από το Δρ. Martin Luther King Jr, πιθανόν το πιο λαμπρό και διορατικό μυαλό στα θέματα της διαμάχης και της δύναμης της
της μη-βίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1963, σε μια εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα εξερράγη μια βόμβα, σκοτώνοντας τέσσερα μικρά κορίτσια που παρακολουθούσαν το κατηχητικό σχολείο.

Σε μια δημόσια ομιλία, ο Δρ King δήλωσε:

“Τι ήταν αυτό που δολοφόνησε τα τέσσερα αυτά κορίτσια; Κοιτάξτε γύρω σας. Θα δείτε ότι πολλοί άνθρωποι που ποτέ δεν είχατε σκεφτεί συμμετείχαν σ’ αυτή την κακή πράξη. Έτσι
απόψε όλοι μας πρέπει να φύγουμε από εδώ με μια νέα αποφασιστικότητα ν’ αγωνιστούμε. Ο Θεός έχει μια δουλειά για μας να κάνουμε. Ίσως η αποστολή μας είναι να σώσουμε την ψυχή της Αμερικής. Δεν μπορούμε να σώσουμε την ψυχή αυτού του έθνους ρίχνοντας τούβλα. Δεν μπορούμε να σώσουμε την
ψυχή αυτού του έθνους αρπάζοντας τα πυρομαχικά μας και βγαίνοντας έξω πυροβολώντας με φυσικά όπλα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε κάτι πολύ πιο ισχυρό. Απλώς αναλάβετε τα πυρομαχικά της αγάπης.»

-Δρ. Martin Luther King, 1963 –

Peter Joseph

Μετάφραση: Λιμήτσιος Γιώργος 

Enhanced by Zemanta

Η αδιαφορία μου συνεχίζεται…

Καλημέρα.

Μια παροιμία:

Ένας κούκος δε φέρνει την Άνοιξη.

Εξ’ ου και οι μέρες αποχής μου από την ελληνική πραγματικότητα συνεχίζονται και θα συνεχιστούν. Μόνο σποραδικές πληροφορίες πέφτουν μπροστά στα μάτια μου, ενώ τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου θα ενδώσω σ’ ένα cartoon στο Mega, το Μένιππο.

Παρόλα αυτά βέβαια κάποιες ειδήσεις μου κέντρισαν το ενδιαφέρον:

«Σχεδόν 18.000 καταγγελίες έχουν γίνει από πολίτες στις αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών για φοροδιαφυγή», γράφτηκε στον Τύπο την περασμένη εβδομάδα. Πιο συγκεκριμένα: Συγγενείς κατήγγειλαν συγγενείς για απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων, γείτονες κατήγγειλαν γείτονες για παράνομο πλουτισμό, συνέταιροι συνεταίρους για πλαστά τιμολόγια, κ.ο.κ.

……Περίπου ένα χρόνο από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση, ο απολογισμός της συνύπαρξης αναδεικνύει πρώτα στη λίστα την εμπάθεια, τον φόβο, τον θυμό, τη μνησικακία……

……Η καθολική ενοχοποίηση καθιστά τους αδύναμους ανθρώπους μοχθηρούς αλλά και άκρως αποτελεσματικούς μηχανορράφους. Οι βιτριολικές επιθέσεις συρρικνώνουν το κράτος και καλλιεργούν μια κοινωνία αποδεσμευμένη από ουσιώδεις αρχές και αξίες…..

……Αρκεί να ανακαλέσουμε τις «Ζωές των άλλων» και να φρεσκάρουμε το διόλου φανταστικό σενάριο της ταινίας: στο Ανατολικό Βερολίνο του 1984 οι κάτοικοι της πόλης επιτηρούνται από 100.000 υπαλλήλους και 200.000 κατασκόπους της Στάζι……

  • Παπανδρέου: Πράσινες επενδύσεις 45 δισ. ευρώ – www.kathimerini.gr

Επενδύσεις συνολικού ύψους 45 δισ. ευρώ σε πράσινες υποδομές αναμένονται στη χώρα μας ως το 2015, ανέφερε ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου……

…….Δεν θα γίνουμε ανταγωνιστικοί με τις κλασικές μεθόδους μείωσης των μισθών αλλά με την επένδυση σε ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, δίνοντας αξία στα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας», είπε.

…….Το 2009 οι επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ήταν μόλις 400 εκατ. Ευρώ, το 2011 αναμένεται να τριπλασιαστούνσε 1.2 δισ.», τόνισε ο πρωθυπουργός.

……η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στα νησιά (που θα τα καταστήσει ενεργειακά ανεξάρτητα και θα αποφέρει, όπως είπε, εισόδημα στους κατοίκους), η κατασκευή των διασυνδέσεων με το ηπειρωτικό δίκτυο για την απορρόφηση της ενέργειας, που θα συγχρηματοδοτηθεί από τους ιδιώτες…..

  • Η μείωση του δημοσίου χρέους στόχος της τουρκικής κυβέρνησης – www.kathimerini.gr

Το ποσοστό του δημοσίου χρέους επί του ΑΕΠ της Τουρκίας, θα «κλείσει» για φέτος στο 42,3%, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού των Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ, στη διάρκεια οικονομικού φόρουμ, που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στην Κωνσταντινούπολη.

  • Κρίσιμη συνάντηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις – www.kathimerini.gr

Πρόβλημα βιωσιμότητας αντιμετωπίζουν πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σύμφωνα με έρευνα της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ)….

…..πρέπει να παρθούν μέτρα για τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα και άμεσα μέτρα ενίσχυσης ιδιαίτερα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, καθ’ ότι αυτές δημιουργούν και διατηρούν σταθερότερες θέσεις εργασίας.

……Μία στις 5 επιχειρήσεις (20,9%) θεωρεί πολύ πιθανό να προχωρήσει σε κλείσιμο το επόμενο διάστημα. Αυτό υπολογίζεται σε 175.000 επιχειρήσεις. Το συγκεκριμένο ποσοστό, σχεδόν διπλασιάστηκε σε σχέση με το αντίστοιχο της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ τον Μάιο του 2009 (11,7%).

……σχεδόν 1 στις 5 επιχειρήσεις (21,9%) αναγκάστηκαν να μειώσουν το προσωπικό τους, ενώ μόνο το 3,6% των επιχειρήσεων του δείγματος προχώρησε σε προσλήψεις…..

Η ειρωνεία είναι προφανής…

Επίσης, η αδιαφορία και η απάθεια δεν είναι προνόμιο των εγκεφαλικά ανενεργών πολιτών και των «ξανθιών» bimbo. Διεκδικώ κι εγώ το δικαίωμα αυτό. Απαιτώ όλοι σας να επιδεικνύετε ίση ανοχή στις πράξεις μου, όπως κάνετε και σε όλους τους άλλους που καταβαραθρώνουν τη χώρα. Έχω κι εγώ δικαίωμα στη καταστροφή αυτής της χώρας.

Καληνύχτα.

troktiko: «Η έλλειψη παιδείας μας έφερε εδώ»

http://troktiko.blogspot.com/2010/07/blog-post_3263.html

…..ΤΟ ΟΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ . ΘΕΛΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΥΠΟΧΕΙΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ (13 % ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟ(35Η ΘΕΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣΑΡΙΘΜΟΣ ΡΕΚΟΡ ΓΙΑ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΗ ΧΩΡΑ) ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΥΠΟΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟ ΠΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΝΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟ ΜΙΣΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ )ΕΠΙΣΗΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΙΔΙΟΤΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΝ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΗ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ.ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ .ΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΣΟΝΤΑΣ ΟΧΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Η ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ .ΤΕΛΟΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ .ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΥΟ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΓΕΝΙΕΣ ΑΜΟΡΦΩΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΛΗΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ»
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ……

περισσότερα –> http://troktiko.blogspot.com/2010/07/blog-post_3263.html

troktiko: ΓΙΩΡΓΟ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ!

Και να είχε άδικο…. αμ, δεν έχει!

http://troktiko.blogspot.com/2010/07/blog-post_5039.html

«ΔΕΚΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ 70% ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΜΑΣ! ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ 30% ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΙΚΑΝΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΓΙΑ… ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΡΑΤΑΝΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΥΘΙΣΤΕΙ ΑΚΟΜΑ. ΓΙΩΡΓΟ! ΚΑΝΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΛΑΝ ΚΑΙ ΔΩΣΤΟΥΣ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑ`ΙΚΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΓΙΑ «ΕΞΩΦΥΛΑΡΟΥΧΑ» ΤΗΝ Α.Τ.Ε. ΤΟ Τ.Τ. ΤΟΝ ΣΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ ΣΑΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ. ΒΑΛΕ ΤΟΝ ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΛΑΤΣΗ ΣΤΟ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΑΓΑΠΗ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΙΚΑΝΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ! ΣΥΝΕΛΛΗΝΑ ΓΙΩΡΓΟ! ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΤΟΝ «ΚΟΥΜΠΑΡΟ» ΣΟΥ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ! ΓΙΩΡΓΟ! ΠΑΡΕ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΡΑ! ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ…ΓΙΩΡΓΟ ΠΡΟΧΩΡΑ! ΓΙΩΡΓΟ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ!

http://troktiko.blogspot.com/2010/07/blog-post_5039.html