[αναδημοσίευση] Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη

Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου.

Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».

Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.

Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

«Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

Όταν ο συντάκτης, σε στοιχειώδη αντίδραση αυτοπροστασίας, είπε στον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη ότι πρόκειται να καταγγελθεί το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές και στον εισαγγελέα, απάντησε:

«Θα σκίσω κι εσένα και τον εισαγγελέα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ο Μελισσανίδης. Δεν θα μπορείς να κοιμηθείς. Δεν θα μπορείς να κυκλοφορείς, θα γίνω ο εφιάλτης σου. Ο φόβος μου θα σε καταδιώκει παντού. Εγώ είμαι ο Μελισσανίδης και δεν σηκώνω. Θα έρθουν στο σπίτι και την ώρα που κοιμάσαι θα σε τινάξουν στον αέρα. Εγώ έχω μάθει να μιλάω με μεγάλους δημοσιογράφους. Εψαξα για σένα και θα σε σκίσω».

Όταν ο συντάκτης μας τον ρώτησε αν μεγάλους δημοσιογράφους θεωρεί αυτούς που παίζουν το δικό του παιχνίδι και κάνουν δημόσιες σχέσεις, ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απάντησε:

«Θέλω να μου τα πεις αυτά με το πιστόλι στον κρόταφο».

Η αναζήτηση στο διαδίκτυο για το πού είναι καταχωρημένος ο αριθμός τηλεφώνου που κάλεσε στα γραφεία του UNFOLLOW, έδωσε αποτέλεσμα:

«AEGEAN OIL SA (Μελισσανίδης Δημήτριος) Βιομηχανία και Εμπορία Πετρελαιοειδών – Κεντρικά Γραφεία».

Σύμφωνα με το 11888 του ΟΤΕ, ο ίδιος αριθμός ανήκει στις εταιρείες «AEGEAN AGENCY Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN BUNKERING SERVICES Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN MARINE PETROLEUM Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN OIL Εμπόριο Πετρελαίου» και «AEGEAN SHIPPING MANAGEMENT Εμπόριο Πετρελαίου». Όλες με διεύθυνση Ακτή Κονδύλη 10, Πειραιάς, 18545.

Κατόπιν τούτων:

Πρώτον, το περιοδικό UNFOLLOW συνεχίζει αταλάντευτα την πορεία του.

Δεύτερον, μετά τις πρωτοφανείς απειλές εναντίον της ζωής του συντάκτη μας, δηλώνουμε ότι στο εξής για οτιδήποτε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του συντάκτη μας ή άλλων συντακτών μας ή των οικείων τους, θα θεωρήσουμε υπεύθυνο τον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη.

Τρίτον, καλούμε τις αρμόδιες αρχές να πράξουν το καθήκον τους.

Τέταρτον, ζητούμε τη συμπαράσταση κάθε δημοσιογράφου με συνείδηση.

Πέμπτον, καλούμε τις ενώσεις Τύπου να πάρουν θέση για το γεγονός και να κάνουν ό,τι χρειαστεί, ώστε η δημοσιογραφία να μην φιμώνεται.

UNFOLLOW

(Σημείωση του πιτσιρίκου: Παρακαλώ όλους τους φίλους που έχουν μπλογκ και σάιτ, και όλους τους φίλους αναγνώστες να διαδώσουν την είδηση της απειλής κατά του συντάκτη του Unfollow. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν πρόκειται να το κάνουν για ευνόητους λόγους. Ευχαριστώ.)

http://pitsirikos.net/2013/02/%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-unfollow-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B1/

Advertisements

ΤΖΜ: Η απάντηση του Peter Joseph για τον θάνατο του Osama Bin Laden

The Zeitgeist Movement
Image via Wikipedia

The Zeitgeist Movement: Απάντηση στα ΜΜΕ: Θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν

Την 1η Μαΐου 2011, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση με την αυθόρμητη αναγγελία ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο δήθεν διοργανωτής των τραγικών γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, σκοτώθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις στο Πακιστάν.

Μέσα σε στιγμές, ένα αιφνιδιαστικό ξέσπασμα των μέσων ενημέρωσης διαπέρασε σχεδόν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα
και είναι αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια τραγελαφική εορταστική εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας το επίπεδο μιας συναισθηματικής ανωριμότητας που συνορεύει με την πολιτισμική ψύχωση. Εικόνες ανθρώπων να τρέχουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον φωνάζοντας σοβινιστικά αμερικανικά συνθήματα, ανεμίζοντας τις σημαίες τους, όπως τα μέλη μερικών λατρειών, επαινώντας το θάνατο ενός άλλου ανθρώπου, αποκαλύπτει ένα ακόμη στρώμα αυτής της ασθένειας που αποκαλούμε σύγχρονη κοινωνία.

Δεν είναι ο σκοπός αυτής της απάντησης να στραφεί στη πολιτική χρησιμοποίηση ενός τέτοιου γεγονός ή να διαφωτίσει τη σκηνοθετημένη ενορχήστρωση του τρόπου με τον οποίο η αντίληψη του κοινού έπρεπε να ελεγχθεί από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερο ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εκφράσει τον εμφανή μαζικό
παραλογισμό και το πώς ο πολιτισμός μας γίνεται τόσο εύκολα καθορισμένος και συναισθηματικά φορτισμένος στον επιφανειακό συμβολισμό, παρά στα πραγματικά ριζικά προβλήματα, τις λύσεις ή τις ορθολογικές θεωρήσεις της περίστασης.

Το πρώτο και πιο προφανές σημείο είναι ότι ο θάνατος του Οσάμα Μπιν Λάντεν δε σημαίνει κάτι για το πρόβλημα της διεθνούς τρομοκρατίας. Ο θάνατός του απλά χρησιμεύει ως μια κάθαρση για έναν πολιτισμό που έχει μια νευρωτική εμμονή για εκδίκηση και αντίποινα. Το ίδιο το γεγονός ότι η κυβέρνηση η οποία, από ψυχολογικής άποψης, πάντοτε υπηρετούσε ως πατρική φιγούρα για τους πολίτες της, ενισχύει την ιδέα ότι η δολοφονία ανθρώπων είναι λύση για ο,τιδήποτε, θα πρέπει να είναι αρκετό για τους περισσότερους από εμάς να κάνουμε μία παύση και να εξετάσουμε την ποιότητα των αξιών που πηγάζουν από το ίδιο το πνεύμα της εποχής (zeitgeist).

Ωστόσο, πέρα από τις συναισθηματικές στρεβλώσεις και το τραγικό, εκδικητικό πρότυπο της επιβράβευσης για τη συνέχιση της διαίρεσης των ανθρώπων και τη βία έρχεται μια πιο πρακτική εξέταση σχετικά με το τι είναι πραγματικά το πρόβλημα και τη σπουδαιότητα του προβλήματος αυτού, σε σχέση με τις προτεραιότητές μας.

Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου είναι μια ανυπολόγιστη συνέπεια στην κοινωνία. Ποτέ δεν είναι απλά ο θάνατος ενός ατόμου. Είναι ο θάνατος των σχέσεων, της συντροφικότητας, της υποστήριξης και της ακεραιότητας του οικογενειακού και κοινού περιβάλλοντος. Οι άσκοποι θάνατοι 3000 ατόμων στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικοί από τους θανάτους των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων, λόγω του καρκίνου και των ασθενειών, των ατυχημάτων ή οτιδήποτε άλλου.

Ως κοινωνία, είναι ασφαλές να πούμε ότι επιδιώκουμε έναν κόσμο που στρατηγικά περιορίζει όλες αυτές της περιττές επιπτώσεις μέσω κοινωνικών προσεγγίσεων που επιτρέπουν τη μέγιστη ασφάλεια που η ευφυΐα μας μπορεί να δημιουργήσει. Είναι σε αυτό το πλαίσιο όπου η νευρωτική εμμονή με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 γίνεται σοβαρώς προσβλητική και επιζήμια για την πρόοδο. Ένα περιβάλλον έχει τώρα δημιουργηθεί όπου εξωφρενικά ποσά χρημάτων, πόρων και ενέργειας δαπανώνται στην αναζήτηση και καταστροφή πολύ μικρών υποκουλτούρων των ανθρώπινων όντων, που θέτουν ιδεολογικές διαφορές και ενεργούν πάνω σ’ αυτές τις διαφορές μέσω της βίας.

Ακόμη, στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο κάθε χρόνο, περίπου 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα, η πλειονότητα των οποίων θα μπορούσε ν’ αποτραπεί με πολύ απλές
διαρθρωτικές αλλαγές. Αυτό είναι δέκα φορές η 11/9 κάθε χρόνο… αλλά κανείς δεν φαίνεται να θρηνεί γι’ αυτή την επιδημία. Επίσης, πάνω από 1 εκατομμύριο Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακά νοσήματα και καρκίνο σε ετήσια βάση – αιτίες των οποίων εύκολα πλέον μπορούν να συνδεθούν με περιβαλλοντικές επιδράσεις στην πλειοψηφία τους. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις πάνω από 330
11/9 που συμβαίνουν κάθε χρόνο στο πλαίσιο αυτό, οι επιχορηγήσεις του κυβερνητικού προϋπολογισμού για την έρευνα σχετικά με τις ασθένειες αυτές είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα των χρημάτων που δαπανώνται για τις «αντι-τρομοκρατικές» επιχειρήσεις.

Ένας τέτοιος κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν όσον αφορά τη διαστρέβλωση της προτεραιότητας όταν πρόκειται για το τι πραγματικά χρειάζεται ώστε να σωθεί και να προστατευθεί η ανθρώπινη ζωή κι ελπίζω πολλοί έξω εκεί να μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τη σοβαρή ανισορροπία που έχουμε στα χέρια μας όσον αφορά τις αξίες μας.

Έτσι, επιστρέφοντας στο σημείο της εκδίκησης και των αντιποίνων, θα ολοκληρώσω αυτή την απάντηση μ’ ένα απόσπασμα από το Δρ. Martin Luther King Jr, πιθανόν το πιο λαμπρό και διορατικό μυαλό στα θέματα της διαμάχης και της δύναμης της
της μη-βίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1963, σε μια εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα εξερράγη μια βόμβα, σκοτώνοντας τέσσερα μικρά κορίτσια που παρακολουθούσαν το κατηχητικό σχολείο.

Σε μια δημόσια ομιλία, ο Δρ King δήλωσε:

“Τι ήταν αυτό που δολοφόνησε τα τέσσερα αυτά κορίτσια; Κοιτάξτε γύρω σας. Θα δείτε ότι πολλοί άνθρωποι που ποτέ δεν είχατε σκεφτεί συμμετείχαν σ’ αυτή την κακή πράξη. Έτσι
απόψε όλοι μας πρέπει να φύγουμε από εδώ με μια νέα αποφασιστικότητα ν’ αγωνιστούμε. Ο Θεός έχει μια δουλειά για μας να κάνουμε. Ίσως η αποστολή μας είναι να σώσουμε την ψυχή της Αμερικής. Δεν μπορούμε να σώσουμε την ψυχή αυτού του έθνους ρίχνοντας τούβλα. Δεν μπορούμε να σώσουμε την
ψυχή αυτού του έθνους αρπάζοντας τα πυρομαχικά μας και βγαίνοντας έξω πυροβολώντας με φυσικά όπλα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε κάτι πολύ πιο ισχυρό. Απλώς αναλάβετε τα πυρομαχικά της αγάπης.»

-Δρ. Martin Luther King, 1963 –

Peter Joseph

Μετάφραση: Λιμήτσιος Γιώργος 

Enhanced by Zemanta

Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

Μπορεί κάποιοι να «στραγγαλίσουν» οικονομικά μια χώρα με στόχο να την υποδουλώσουν; Να υφαρπάξουν όποιον πλούτο διαθέτει; Κι αν ναι, ποιοι είναι, για ποιους και πώς λειτουργούν; Ορισμένες απαντήσεις σε τέτοια θέματα επιχειρεί να δώσει το ντοκιμαντέρ «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» του Στέλιου Κούλογλου.

 

Το ντοκιμαντέρ είναι βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Τζον Πέρκινς, ο οποίος υπήρξε μέλος μυστικής ομάδας «οικονομικών εκτελεστών», που χρησιμοποιούσε ψευδείς οικονομικές εκθέσεις, νοθευμένες εκλογές, εξαγορές συνειδήσεων, εκβιασμούς, σεξ, στρατιωτικά πραξικοπήματα και δολοφονίες, με στόχο την εξάπλωση της αμερικανικής αυτοκρατορίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οπως είχε ορκιστεί, κράτησε το στόμα του κλειστό ώσπου με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 αποφάσισε να εκθέσει δημοσίως την αθέατη πλευρά της αμερικανικής εταιρειοκρατίας γράφοντας τις «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου».

«Είδα το βιβλίο του Πέρκινς το 2004», λέει ο Στέλιος Κούλογλου, «μου φάνηκε ενδιαφέρουσα η ιστορία και έπειτα από συναντήσεις από το 2005 ώς το 2007, το 2008 τού πρότεινα να πάμε στο Εκουαδόρ όπου είχε δράσει και να κάνουμε μια εκδήλωση για να ζητήσει συγγνώμη από τον κόσμο. Το αφηγηματικό νήμα της ταινίας είναι στηριγμένο πάνω σε αυτή τη δημόσια συγγνώμη και από εκεί και πέρα κάνει συνεχόμενα φλας μπακ στη ζωή και τη δράση του». Το ντοκιμαντέρ έχει βραβευτεί σε φεστιβάλ (Κορέα και Ισπανία), έχει κανεί κινηματογραφική πορεία σε ΗΠΑ, Μεξικό, Αργεντινή και έχει αγοραστεί από ξένα τηλεοπτικά δίκτυα. «Το είδα -εξηγεί ο δημοσιογράφος- από την αρχή σαν φιλμ νουάρ. Είχε μια μοιραία γυναίκα που τον είχε βάλει στο παιχνίδι, διαφθορά, δολοφονίες, πουθενά “καλοί” στην υπόθεση και μυστικές συναντήσεις των τσακαλιών της αυτοκρατορίας σε δωμάτια γεμάτα καπνούς από τσιγάρα». Μέρος του ντοκιμαντέρ (συμπαραγωγή ΕΡΤ, Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου – Πρόγραμμα «Τεκμήριο» και Lynx) είναι δραματοποιημένο «κυρίως επειδή ο Πέρκινς δούλευε παράνομα και δεν είχε φωτογραφίες ή άλλο υλικό για την οπτικοποίησή του», σημειώνει ο δημοσιογράφος.

– Μπορεί αυτού του τύπου οι ιστορίες να «συνδεθούν» με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα;

«Σίγουρα. Τον ρόλο του σύγχρονου οικονομικού δολοφόνου στην ελληνική περίπτωση παίζει η Goldman Sachs. Παίζει ένα διπλό παιχνίδι. Από τη μία, υποτίθεται ότι συμβουλεύει την ελληνική κυβέρνηση και από την άλλη, από το καλοκαίρι του 2009 συμβουλεύει τους πελάτες της να στοιχηματίσουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Ο αντιπρόεδρός της ήρθε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2009, συναντήθηκε δύο φορές με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και του πρότεινε ένα σχήμα απόκρυψης του χρέους. Ο Παπανδρέου δεν το δέχτηκε. Μάλλον δεν κατάλαβε… Η Goldman Sachs αφήνει να διαρρεύσει μια είδηση τον Ιανουάριο του 2010 που παίζει καταλυτικό ρόλο στην κρίση: ότι η Ελλάδα πήγε να δανειστεί 20 δισ. ευρώ από την Κίνα η οποία δεν της τα έδωσε. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Οσοι ξέρουν από οικονομικά λένε ότι τα πράγματα δεν γίνονται έτσι. Αυτό όμως δημοσιεύεται στους “Financial Times”, που θεωρούνται “Βίβλος των αγορών”, αναπαράγεται από τα διεθνή μέσα και για την Ελλάδα ξεκινά η κατρακύλα… Το ψάχνω γιατί ετοιμάζω για το “Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα” ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική περίπτωση, αν και εντός συνόρων υπάρχουν στομάτα κλειστά…».

– Στη δική μας περίπτωση πάντως δεν έφταιξε μόνο αυτό;

«Οχι. Υπάρχει η ευθύνη της Μέρκελ, η ολιγωρία της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, η απόκρυψη πραγματικών στοιχείων για το έλλειμμα από την προηγούμενη κυβέρνηση κ.ά. Θολώνει λίγο το τοπίο γιατί δεν πρόκειται για μια “αθώα” χώρα που πάνε να την κατακτήσουν οι οικονομικοί δολοφόνοι, αλλά από τη στιγμή που αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος τής αλλάζουν τα “φώτα”».

– Τι έχει αλλάξει από τότε μέχρι σήμερα;

«Σήμερα είναι πιο εξελιγμένες οι μέθοδοι κερδοσκοπίας εις βάρος χωρών, με χρηματιστήρια, υπολογιστές, golden boys. Στην ουσία υπάρχει κάτι πολύ κοινό: η υποδούλωση μιας χώρας μέσω υπερχρέωσης. Οι “οικονομικοί δολοφόνοι” της ταινίας πήγαιναν σε χώρες, πρότειναν μεγάλα έργα, υπόσχονταν δάνεια γνωρίζοντας ότι δεν μπορούν να αποπληρωθούν. Λίγο πριν από την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση διεθνείς εταιρείες αγόραζαν “μπιρ παρά” δημόσιες επιχειρήσεις. Κάτι παρόμοιο γίνεται και μ’ εμάς. Ο πόλεμος πλέον είναι οικονομικός αλλά με τα ίδια θύματα. Παλιά οι νέοι σκοτώνονταν στα πεδία των μαχών, τώρα συνθλίβονται κοινωνικά, δεν έχουν μέλλον και ο πλούτος μετατοπίζεται σε ακόμα λιγότερους, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η μεσαία τάξη…».

Στην Ελευθεροτυπία της 25/01/2011, Ρεπορτάζ: Μ. Πετρούτσου / Σ. Μανιάτης / Δ. Παπαγεωργίου

 

Enhanced by Zemanta

Κουτί της Πανδώρας: «Το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια»

Το  τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Τέτοιες ώρες είναι εύκολο να κυλήσεις στον συναισθηματισμό. Είναι εύκολο να χαθείς και στο φόβο. Να φτάσεις στο σημείο να πιστεύεις πως η ασφάλειά σου είναι ο φόβος σου. Να ζεις σαν σκια που φοβάται σκιές. Αν κάνω το πρώτο θα είναι λάθος, ενώ αν κάνω το δεύτερο δεν θα σέβομαι τον εαυτό μου και το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια. Αυτό στο οποίο ο ίδιος έπεσε νεκρός.

Ο Σωκράτης με… πήρε τηλέφωνο πριν από δέκα μέρες για να βγω στην εκπομπή του στο «Θέμα». «Κανόνισε την βδομάδα αυτή να βρεθούμε για να ξεκινήσεις μια εκπομπή στο ραδιόφωνο» είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο. «Καλά ρε Σωκράτη μη βιάζεσαι, δεν πρόκειται να χαθούμε» του απάντησα. Χαθήκαμε τελικώς. Ο Σωκράτης χάθηκε. Από τα χέρια κάποιων που αυτοαπακολούνται «Σέχτα Επαναστατών». Φαντάζομαι πως κάποια στιγμή θα βγάλουν και μία προκήρυξη όπου θα λένε διάφορα. Αν έχεις την ικανότητα να σκοτώνεις ανθρώπους έχεις σίγουρα και αυτή να δημιουργείς αιτίες.

Δεν θυμάμαι κανέναν επαναστάτη να σκοτώνει δημοσιογράφους. Μόνο παρακρατικούς. Στην Ελλάδα το 1946 οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν στην Μαγνησία τον δημοσιογράφο του Ριζοσπάστη Κώστα Βιδάλη. Και το 1948, άγνωστοι, τον δημοσιογράφο του CBS Τζώρτζ Πόλκ. Η δολοφονία του Πολκ που αποδόθηκε στους αντάρτες, είχε τελικώς για αρχιτέκτονες τις μυστικές υπηρεσίες Βρετανίας και ΗΠΑ.

Έμελλε ο Σωκράτης να αποδείξει, σε αυτό το τελευταίο ρεπορτάζ της ζωής του, πως στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι δολοφονούνται ακόμη. Μήπως απέδειξε και πως υπάρχουν ακόμη παρακρατικοί;

Όταν εμφανίστηκε με προκήρυξή της η Σέχτα Επαναστατών, ήμουν από τους πρώτους που είχα γράψει, πως καμιά αριστερή ομάδα, δεν αυτοαποκαλεί τον εαυτό της με τον προσδιορισμό «σέχτα». Ο όρος σέχτα, είναι αρνητικός για οποιονδήποτε αριστερό. Και είχα αφήσει να εννοηθεί πως το πιθανότερο είναι κάποιος να τον επέλεξε ξεφυλλίζοντας ένα μαρξιστικό λεξικό προσπαθώντας να κάνει αριστερά βαφτίσια. Αλλά ήταν πολύ απολίτικος ή επαγγελματίας προβοκάτορας.

Αυτοί οι «ιδεολογικοί τιμωροί» που φαίνονται να αγνοούν ακόμη και το τι σημαίνει σέχτα, σκότωσαν έναν δημοσιογράφο χωρίς φρουρά, που ήταν ταυτισμένος με την δημιουργία των ισχυρών blogs στην Ελλάδα. Δηλαδή με την αποδυνάμωση των παραδοσιακών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Έκαναν έτσι εκατοντάδες άλλους να φοβηθούν. Σίγουρα όχι τους φυλασσόμενους ή τους παρακοιμώμενους. Το έκαναν απλώς γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.

Νομίζω πως η Ελλάδα ζει, ότι έζησε η Ιταλία την δεκαετία του 70 και του 80. Όταν οι Μυστικές Υπηρεσίες και ο παρακρατικός μηχανισμός της Gladio δημιούργησαν στην γειτονική χώρα με βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες,ένα κλίμα φόβου και έντασης, που έκανε να φαντάζει αναγκαίο ένα σκληρό κράτος

Η χώρα μας μπήκε σε αυτήν την τροχιά από το 2004. Όταν το κράτος, στο όνομα εξυπηρέτησης κάποιων «συμφερόντων» του, επέτρεψε σε ομάδες να κινηθούν εξωθεσμικά. Αποκαλύφθηκε πως αυτές οι ομάδες παρακολουθούσαν πολιτικούς και τον πρωθυπουργό, μέσα από το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, έσβησε τα ίχνη των παρακολουθήσεων-κυκλοφορει σήμερα ελεύθερος- και τρεις υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ανέλαβαν να δώσουν την παράσταση της μπουρδολογικής συγκάλυψης. Δεν πιάστηκε κανένας. Το κράτος συνέχισε ήσυχο να κυνηγάει «τρομοκράτες» ίσως γιατί ήταν πολύ βέβαιο πως δεν κινδύνευε από τους υποκλοπείς που μαγνητοφωνούσαν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τα κρατικά μυστικά. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως την περίοδο εκείνη είχε πεθάνει ο υπάλληλος της Vodafone Τσαλικίδης. Στο αρχείο μου έχω μερικές φωτογραφίες του νεκρού Τσαλικίδη. Είναι ήρεμος σαν κοιμισμένος. Όλοι γνωρίζουν πως ένας άνθρωπος που αυτοκτονεί αποφασίζοντας να κρεμαστεί δεν έχει αυτή την όψη. Εκτός αν τον πάρει ο ύπνος την ώρα που κρεμιέται.Η επίσημη εκδοχή όμως είναι πως αυτοκτόνησε.

Πρόσφατα αποκάλυψα πως ένας μηχανισμός της ΕΥΠ έκανε ιδιωτικές παρακολουθήσεις. Ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας είχαν διαμορφώσει ένα παραμάγαζο. Το θέμα έληξε «ομαλά» και πάλι.

Ένα τέτοιο σύστημα χρειάζεται νεκρούς. Μπορεί να είναι αυτοί που ενοχλούν, αυτοί που ξέρουν ή αυτοί που θα παραδειγματίσουν. Οι πολίτες θα γίνουν αυτοί που θα φοβούνται. Και δεν γίνεται να τους σκοτώσουν υπογράφοντας ως παρακράτος. Μπορούν να υπογράψουν ως επαναστάτες. Σημασία έχει ο νεκρός και το μηνυμα και όχι ο δολοφόνος.

Η Ελάδα έχει μπει σε έναν κύκλο ανωμαλίας. Είναι εύκολο να χαθούμε στα δάκρυα και στο φόβο μας. Αυτό θέλουν. Ας μην γελιόμαστε. Τα blogs ήταν για το σύστημα μια κατάσταση εκτός ελέγχου. Όποιες ανεξάρτητες φωνές, επίσης. Η φράση της Σέχτας , «όποιος δημοσιογράφος βρεθεί μπροστά μας θα τον πυροβολήσουμε στο κεφάλι», δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε επαναστατική ρήση. Είναι εκ των πρωτέρων δικαιολόγηση μιας επιλογής που μπορεί να δημιουργήσει την κατακραυγή του κόσμου. Έτσι τώρα φαντάζουν συνεπείς και σκληροί ενώ είναι απλώς δολοφόνοι.

Για τους δημοσιογράφους διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Μετράμε και κλαίμε έναν νεκρό,που για πολλούς ήταν ένας φίλος, αλλά πρέπει να μετρήσουμε τις ευθύνες. Αν φοβηθούμε θα έχουμε χάσει. Αν φοβηθούν, θα εξαφανιστούν. Πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά στον κόσμο, και μαζί με την μνήμη του Σωκράτη να υπερασπίσουμε την τιμή μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε μια χώρα να θεωρεί φυσικά φαινόμενα τη βρωμιά, την ατιμωρησία, το παρακράτος, τις δολοφονίες και τους τρομοκράτες. Και την αφήνουμε

Δεν χρειάζεται μνημόσυνα ο Σωκράτης. Χρειάζεται εμείς να μην νεκρωθούμε.

ΥΓ 1 :Κύριε Χρυσοχοίδη, η αρχική βεβαιότητα της ΕΛΑΣ ότι πρόκειται για εκτελεστές του κοινού εγκλήματος δεν ήταν απαραίτητα λάθος. Ίσως ήρθε η ώρα ωστόσο να προσεγγίσετε το θέμα πολιτικά και όχι αστυνομικά
ΥΓ2: Προς Σέχτα. Η φράση του Μάο «χτύπα έναν για να φοβίσεις 100» που σας είναι αρεστή πού ακριβώς αποσκοπεί στη περίπτωσή σας; Τι κάνουν αλήθεια οι φοβισμένοι δημοσιογράφοι;

http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002005&nodeId=15&articleId=3205

Συγγνώμη για την κλοπή κ. Βαξεβάνη αλλά είναι πολύ εύστοχα και σημαντικά αυτά που γράφετε και πρέπει να διαδοθούν.

Παρατηρήσεις για την πολιτική εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια

Από σήμερα έχουμε ακόμα ένα μεγάλο θέμα στη χώρα μας. Την πολιτική εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια.

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν με καλή καρδιά και θλίψη για τον Σωκράτη, άλλα ειπώθηκαν με σκοπό την παραπληροφόρηση κι άλλα δεν ειπώθηκαν καθόλου. Και γι’ αυτό έχω κάποιες παρατηρήσεις να κάνω:

  • ο Σωκράτης, όπως φαίνεται, ήταν κύριος μοχλός στο troktiko.blogspot.com και θέλω να τονίσω ότι με την εκτέλεσή του διαφαίνεται ότι οι εχθροί της Ελευθερίας γνώριζαν αυτή του τη δράση, καθώς και τα θέματα για τα οποία ετοίμαζε αποκαλύψεις. Προφανώς, δεν είναι τυχαίοι, αλλά έχουν πολιτική επιρροή, αν όχι πολιτική υπόσταση (με την έννοια του πολιτικού). Δεν είναι καθόλου εύκολο να προσπαθούν τόσοι άνθρωποι, τόσο καιρό να βρουν άτομα του troktikou και να μην το καταφέρνουν, αλλά κάποιοι συγκεκριμένοι προφανώς είχαν τα μέσα και τις διαδικασίες να το πετύχουν. Εύκολα μπορούμε να περιορίσουμε το εύρος των εχθρών της Ελευθερίας.
  • ο Σωκράτης, όπως φαίνεται, συγκέντρωνε στοιχεία και αποδείξεις για 300 θέματα περίπου! Θυμηθείτε ότι κάθε φορά που έβγαινε 1 και μόνο 1 θέμα, άρχιζαν να διαρρέουν οι πληροφορίες και να εμφανίζονται οι οικονομικές και πολιτικές συνδέσεις. Όταν έχεις 300 θέματα είναι αυτονόητο ότι το ένα θέμα επαληθεύει το άλλο με όλες τις συνδέσεις πολιτικών, οικονομικών, δημοσιογραφικών κλπ προσώπων και διαδικασιών. Ένα αρχείο θεμάτων, πραγματική βόμβα για το διεφθαρμένο και ξεπουλημένο σύστημα! Φαντάζεστε ποιοι τον ήθελαν νεκρό. Η παρατήρηση: αυτό το αρχείο βρίσκεται στα χέρια της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Να θυμίσω ότι είναι η ίδια αστυνομία που δείχνει, προφανώς παραπλανητικά, προς την ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ! Κρίμα, γιατί φοβάμαι ότι πολλά θα «χαθούν» από αυτά τα αρχεία, αλλά ελπίζω οι συνεργάτες του Σωκράτη να διατηρούν κάποιο αρχείο κι αυτοί οι ίδιοι. (Οπότε, κινδυνεύουν κι αυτοί..)
  • Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε περισσότερο; Ο Σωκράτης δεν φοβήθηκε και προσπάθησε να επικοινωνήσει και να ενώσει τους απλούς ανθρώπους ενημερώνοντας και κυνηγώντας την Αλήθεια. Μπορούμε κι εμείς να συνεχίσουμε το έργο που ξεκίνησε θαρραλέα. Ο κάθε ένας μας ας βάλει σκοπό να ενημερώσει άλλους δύο και να τους βοηθήσει να σκεφτούν και να δουν την Αλήθεια. Όπως προσπάθησε να βοηθήσει κι ο Σωκράτης τον «ελληνάρα» να γίνει Έλληνας. Οι δύο συν-άνθρωποι που θα βοηθήσω, αν βοηθήσουν ο καθένας άλλους δύο τότε αυξανόμαστε λογαριθμικά. Το 1 άτομο έγινε 7,  15, 31, 63, 127, 255, 511, 1023, 2047, 4095, 8191, 16383, 32767, 65535, 131071, 262143, 524287, 1048575, 2097151, 4194303, 8388607, 16.777.215 άτομα, μόνο που η χώρα έχει μόνο 11.000.000 πολίτες. Άρα, αν καταφέρω και πείσω 2 άτομα τώρα, σε λίγες μέρες έως μήνες θα έχουμε αλλάξει τη χώρα. Μόνο 2 άτομα…
  • είναι λογικό στις τόσες πληροφορίες να διοχετεύουν και ψεύτικα και παραπλανητικά στοιχεία.  Ας σκεφτούμε λιγάκι κριτικά πριν δεχτούμε τις πληροφορίες. Είναι δυνατόν να δίνει η ΕΛΛ.ΑΣ. ως ενόχους την ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ και να συνδέει έτσι απλά όλους τους άδικους θανάτους τον τελευταίο καιρό (νεκρός υπασπιστής, Αλέξης, Marfin…); Εμένα μου μοιάζει σαν να λένε «ρίξτε το κόκκαλο στο λαό, ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό». Προσωπικά δε δέχομαι καν ότι το καμένο αμάξι ήταν αυτό που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση. Γιατί να μην το έκαψε ένα 5ο πρόσωπο την ώρα της εκτέλεσης. ώστε οι δολοφόνοι να φύγουν από την άλλη μεριά πιο γρήγορα; Το λέω σαν παράδειγμα. Απλά κάποιες πληροφορίες θα πρέπει να μένουν ουδέτερες στα υπόψιν μέχρι να συνδυαστούν κατάλληλα με τις επόμενες πληροφορίες που θα εμφανιστούν. Δε χρειάζεται να δεχόμαστε τα πάντα.
  • πιστεύω ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε όσο μπορούμε την γυναίκα και τα παιδιά του Σωκράτη, ως το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για έναν άνθρωπο που μας προσέφερε τόσα πολλά. 1 άνθρωπος. Θα πρέπει να παράσχουμε τους πόρους στους ανθρώπους που άφησε πίσω για να ζήσουν φυσιολογικά (όσο μπορεί να το πει κανείς αυτό…) και τα παιδιά τους να αποκτήσουν την Παιδεία που αξίζει στα παιδιά ενός Ήρωα. Γιατί του χρωστάμε όλοι μας. Ειλικρινά του χρωστάμε.

troktiko: «Για τον φίλο μου…»

Αυτό δε μπορούσα να μην το αναπαράγω…

«Η δολοφονία του φίλου μου Σωκράτη είναι η τρανή απόδειξη ότι η χώρα στην οποία έχουμε την ατυχία να ζούμε ελέγχεται από εγκληματίες. Όχι..οι δολοφόνοι ΔΕΝ θα βρεθούν, ΔΕΝ θα τιμωρηθούν. Γιατί στην σιχαμένη πατρίδα μου (έτσι κατάντησε – και φταίμε ΟΛΟΙ), κυριαρχεί η ατιμωρησία. Ατιμωρησία σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς. Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου, θα δεις απάτη, κομπίνα, ρεμούλα. Από δω και πέρα θα βλέπουμε και δολοφονίες. Είναι η εξέλιξη στο χάος και στον κατήφορÎ! ¿ που βιώνουμε ως κοινωνία. Οι βουλευτές χαίρουν ασυλίας, οι μεγαλοεκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες ΚΛΕΒΟΥΝ μπροστά στα μάτια…
μας, ΕΜΑΣ…το κράτος. Οι κυβερνήσεις, ΟΛΕΣ, πασχίζουν να καταστρέψουν την πατρίδα μου. Ποιος θα βάλει ΕΣΚΕΜΜΈΝΑ τις περισσότερες φωτιές, ποιός θα κάνει την μεγαλύτερη οικονομική ΑΠΑΤΗ σε βάρος βέβαια του ΛΑΟΥ. Τους ξέρουμε, ΟΛΟΥΣ, έναν – έναν. Και τους ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ. Όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι που ζούμε καθημερινά στο βόθρο που λέγεται ΕΛΛΆΔΑ, ανεχόμαστε να συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας. Δεν ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΜΕ. Δεν έχουμÎ! µ αποφασίσει ακόμα να πάμε να κάψουμε τη Βουλή και τα σπίτια όλων εκείνων που ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ότι είναι ΕΝΟΧΟΙ. Μας φτύνουν και λέμε ότι ψιχαλίζει. Γιατί δεν έχουμε στήσει ακόμα 5000 κρεμάλες στο Σύνταγμα?? Για πολιτικούς, δικαστές, επιχειρηματίες, εκδότες, εφοριακούς διεφθαρμένους μπάτσους και μεγαλοδημοσιογράφους… ΓΙΑΤΙ?????

Συνάνθρωποι!!!
Ε συνάνθρωποι…ξυπνήστε μωρέ!!!!!! Μας βιάζουν και δεν μιλάμε. Με τι μούτρα μωρέ θα κοιτάξουμε τα παιδιά μας??? Τι σκατά ΕΛΛΗΝΕΣ είμαστε??? Κλαίω..όχι γιατί χάθηκε ο Socrates… Κλαίω για την κατάντια μου..και την κατάντια μας. Πρόβατα που μας οδηγάνε στη σφαγή και ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ????????

Πως αντέχουμε τέτοια ντροπή και ξεφτύλα?? Πως??

Σωκράτη τα λέμε.. θα είσαι πάντα κοντά μας!»

Αντίο Σωκράτη, ΚαληΝύχτα Ελλάδα…

“Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λεύτερος” του Νίκου Καζαντζάκη

Σωκράτη, θα συνεχίσουμε το έργο σου όλοι μας! Τουλάχιστον εσύ κυνήγησες την Αλήθεια κι έφυγες με την συνείδησή σου καθαρή! Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και το παιδί του μια μέρα θα καταλάβει ότι ο πατέρας του ήταν ένας Ήρωας που έκανε πολλά για την Πατρίδα του και ότι ένας άνθρωπος μπόρεσε και προσέφερε περισσότερα από όλους μαζί τους πολιτικούς, επιχειρηματίες, χρηματιζόμενους δημοσιογράφους και βολεμένους έλληνες σ’ αυτή τη χώρα!