Η μετα-δημοσιογραφία στην μετα-δημοκρατία της μετα-ελληνικής κοινωνίας

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα είναι μια… δύσκολη κουβέντα, δυστυχώς. Αυτή τη στιγμή θα αγγίξω επιφανειακά μόνο το επίπεδο του λόγου που συναντάμε σ’ αυτά.

Προφανώς υπάρχει μια απόσταση στο χώρο μέσα στην οποία όταν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι τότε, και μόνο τότε, μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους!

Πρώτα απ’ όλα είναι γνωστά τα επιφωνήματα και οι κραυγές που ακούγονται στα media καθημερινά και θυμίζουν τα ντοκυμαντέρ για την εξέλιξη του ανθρώπου από τους πιθήκους, στο σημείο ακριβώς πριν την εξέλιξη του εγκεφάλου αλλά μετά το βηματισμό σε δύο πόδια. Πέρα από αυτά όμως έρχεται η μετα-δημοσιογραφία σε μια μετα-δημοκρατική μετα-κοινωνία.

Zappeion, Athens, Greece.
Ζάππειο:Wikipedia

Μετά την εφεύρεση της Δημοκρατίας και αφού πλέον ως δημοκρατικοί πολίτες τελειοποίησαμε το πολίτευμά μας, αρχίσαμε να ερευνούμε τις ίδιες τις επιστήμες για χάρη των επιστημών! Όταν πλέον γίνει κάτι, στον πραγματικό κόσμο, δεν μας ενδιαφέρει πια το περιεχόμενο αλλά ο τρόπος που γίνεται, οι ορισμοί των εννοιών, η κατηγοριοποίηση των ιδεών και των ανθρώπων που τις κουβαλούν σε θεωρητικές σχολές σκέψης καθώς και άλλα θεωρητικά, διαδικαστικά και μετα-διαδικαστικά προβλήματα της uber-ελληνικής κοινωνίας.

Παραδείγματος χάριν, γίνεται η συνάντηση του Α. Τσίπρα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλο, αλλά το περιεχόμενο της συνάντησής τους  ή της εκδήλωσης που συμμετείχαν είναι ελάσσονος σημασίας για την ελληνική Δημοκρατία προφανώς. Ο λόγος γίνεται γύρω από την ίδια την συνάντηση, τις πλευρές που ο καθένας πρεσβεύει, αν είναι σωστό ή λάθος και τι πιστεύει γι’ αυτό κι ο τελευταίος απολιθωμένος βιομήχανος του ΣΕΒ, το ύφος υπό το οποίο έγιναν οι συζητήσεις αλλά ποτέ το περιεχόμενο αυτών.

Σε νέα ύψη ανέρχεται η ελληνική δημοσιογραφία επίσης μετά από την ενημέρωσή μας για το ποιοι παρεβρέθησαν στην εκδήλωση. Τελεία. Τίποτα άλλο.

Προφανώς υπάρχει μια απόσταση στο χώρο μέσα στην οποία όταν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι τότε, και μόνο τότε, μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους! Είναι πρακτικά αδύνατον να επικοινωνήσουν οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι δημοσιογράφοι και λοιποί μεταξύ τους δίχως να βρεθούν στον ίδιο χώρο, στον εικοστό πρώτο αιώνα. Πάλι καλά που γίνεται καμιά εκδήλωση, κανά συνέδριο, κανά πανηγύρι και βρίσκονται.

Σε κάποιο μελλοντικό ρεπορτάζ μπορώ άνετα να φανταστώ με μεγάλα γράμματα στη πρώτη σελίδα «Συναντήθηκε ο Α. Σαμαράς με τον Σόιμπλε στις αντρικές τουαλέτες και κατάφεραν επιτέλους να μιλήσουν! Η χώρα σώθηκε!»

Enhanced by Zemanta
Advertisements

[Αναδημοσίευση] «Γιατί δεν πέφτει ο ρημάδης ο καπιταλισμός;»(4) : Η Αλήθεια και η «Αλήθεια» της ΕΡΤ

Ιδού ο «αγώνας». Προσέξτε, ιδιαίτερα, το ψήφισμα που οι «απολυμένοι» αρνήθηκαν να διαβάσουν:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ / ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ 16/06/13

Και χθές το βραδάκι, αφήσαμε ότι άλλο είχαμε να κάνουμε και πήγαμε έξω απο την ΕΤ-3, στη Θεσσαλονίκη, για να διαδηλώσουμε, μέσα από την αλληλεγγύη μας στο απολυμένο προσωπικό της, την ακλόνητη θέση μας για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που χτυπήθηκαν βάναυσα από τον φασισμό της κυβερνώσσας Ολιγαρχίας.

Πηγή: Δίκτυο Ιθάκη (IthacaNet)

Διατύπωση ανακοίνωσης: Όθωνας Ιακωβίδης

Όμως, μας περίμενε μία εξαιρετικά δυσάρεστη και οδυνηρή έκπληξη! Αποκαλύφθηκε (από τους απολυμένους δημοσιογράφους) μια Αλήθεια που δεν θέλαμε να πιστεύουμε και μαλώναμε μ’ αυτούς που την υποστήριζαν…!

Αυτοί μας αποκάλυψαν, κατά τον πιό κατηγορηματικό τρόπο, ότι όλη αυτή η παράσταση που στήνεται καθημερινά έξω από την ΕΤ-3, όλα αυτά τα ωραία που ακούγονται από τα μεγάφωνα και εκθειάζουν την ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ (που φιμώθηκε με το κλείσιμο της ΕΡΤ) και τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (που λαβώθηκε θανάσιμα με τη φασιστική απόλυση των εργαζομένων) είναι λόγια κενά και απατηλά, που λέγονται με ένα μόνο σκοπό: Την επανάκτηση της θεσούλας και την εδραίωση (μέσα στους νέους συσχετισμούς των κομματικών δυνάμεων που διαμορφώνονται διαρκούντος του τρέχοντος βρασμού) ή την κατοχύρωση θεσούλας στη «ΝΕΑ ΕΡΤ» που υποσχέθηκε πονηρά το ίδιο σύστημα που την έκλεισε, η κυβερνώσσα κομματοκρατία !!!

Η αποκάλυψη αυτή έγινε, όταν εμείς, συγκεντρωμένοι εκεί πολίτες Αγανακτισμένοι, Ακομμάτιστοι, Σπιθίτες, ΕΠΑΜίτες, “Θερμαϊκός ώρα Μηδέν”, εθελοντές της “Επιχείρησης Μαραθών 2013”, κ.ά, δώσαμε ένα ψήφισμα για να διαβαστεί από το μικρόφωνο, όπως όλα τα άλλα. (Το κείμενο παρατίθεται στο τέλος του σημειώματος).

Και τότε, έπεσε ο φερετζές της (πολλά υποσχόμενης με τον χορό της Ελευθερίας) χανούμισσας και φάνηκε το μουστάκι του μουτζαχεντίν φύλακα της κομματοκρατίας, που έκρυβε ο φερετζές!!

Όχι. Το κείμενο αυτό δεν θα διαβαστεί!!…. αποφάνθηκε η Όλγα Νίκου, απολυμένη δημοσιογράφος της ΕΤ-3 !!!

Ο λόγος;

Κρυμμένος κάτω από αυτοαναιρούμενες και ανυπόστατες δικαιολογίες, προέκυψε πως είναι ένας: ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Και η Όλγα Νίκου δεν θέλει να ακουστεί (!!) επειδή η Αλήθεια έρχεται σε σύγκρουση με αυτά που η Όλγα Νίκου και οι όμοιοί της έμαθαν να παρουσιάζουν σαν αλήθεια, με αποτέλεσμα την καταστροφή της Ελληνικής κοινωνίας και την απόλυση της ίδιας και των ομοίων της…..

Η κυρία αυτή, αφού συζήτησε το θέμα (της ανάγνωσης δημοσίως του ψηφίσματος) με παριστάμενους εκεί συναδέλφους της και μετά από πίεση των συντακτών του ψηφίσματος, ανεβαίνει στο βήμα (παρατίθεται το σχετικό video) και δολοφονεί εν ψυχρώ το κείμενο που κρατά στα χέρια της και που εκφράζει τη σκέψη και την επιθυμία πολλών παρευρισκομένων εκεί και το 65%+ της Ελληνικής κοινωνίας (σύμφωνα με όλες τις σχετικές δημοσκοπήσεις).

Η ‘Ολγα Νίκου, προασπιζόμενη την κομματοκρατία, λογοκρίνει (με τον ίδιο ακριβώς φασιστικό τρόπο που αυτή η ίδια κομματοκρατία έκλεισε την ΕΡΤ και απέλυσε την ίδια !!!) ένα κείμενο ελευθέρων πολιτών, επειδή ακριβώς εκφράζει την ελευθερία τους, έξω από κόμματα που, όπως η ίδια παραδέχεται με την πράξη της αυτή, αποτελούν το αφεντικό της….

Αυτή την Δημοκρατία ευαγγελίζεται η Όλγα Νίκου και οι όμοιοί της;;;

Γι’ αυτή τη Δημοκρατία μας καλεί να φωνάζουμε, εμείς που μαζευόμαστε κάθε βράδυ εκεί, στην ΕΤ-3 ;;;

Όχι κυρία μου και όσοι όμοιοί της. Αυτή την ψευδεπίγραφη Δημοκρατία, που κάλυψε και νομιμοποίησε το έγκλημα της Ολιγαρχίας που παρέδωσε την Εθνική Κυριαρχία μας σε ξένα χέρια και κατέστρεψε τη ζωή μας, θα την ξηλώσουμε μαζί με όσους θέλουν να τη συντηρήσουν. Και θα αρχίσουμε από την ΕΡΤ. Εμείς, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, θέλουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ με ΙΣΗΓΟΡΙΑ (ισότητα στο δικαίωμα της αγόρευσης), ΙΣΟΝΟΜΙΑ (ισότητα απέναντι στον Νόμο) και ΙΣΟΚΡΑΤΙΑ (ισότητα στη ισχύ της ατομικής βούλησης).

Το ότι η Όλγα Νίκου και οι όμοιοί της αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το κείμενο που της δώσαμε να διαβάσει, ελευθερώνει πρωτίστως τους παγιδευμένους στα δόκανα της κομματοκρατίας συναδέλφους της, είναι δικό της πρόβλημα.

Το πρόβλημα, όμως, της γενικότερης ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ της κοινωνίας μας, είναι δικό μας και ο αγώνας για τη λύση του, δεν θα σκοντάψει σε πρόσωπα και συμπεριφορές σαν τη χθεσινή δική της και των ομοίων της.

Όχι, δεν θέλουμε μία ΕΡΤ υπηρέτρια της πολιτικής και οικονομικής Ολιγαρχίας που κυβερνά τη Χώρα κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας…

Θέλουμε μία ΕΡΤ πραγματικά ανεξάρτητη και αδέσμευτη από κομματικές δουλείες που θα παράγει ενημέρωση και πολιτισμό, όπως τα εξαιρετικά δείγματα που μας έχει δώσει και αποδεικνύουν ότι το μπορεί….

Γι’ αυτή την ΕΡΤ, το εργαλείο της στερέωσης της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και της διάπλασης της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, αφήνουμε τη ζωή μας κι ερχόμαστε κάθε μέρα εκεί.

Η Συνέλευση Αδέσμευτων / Ακομμάτιστων Πολιτών Θεσ/κης για Συνέλευση Πολιτών
ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ – ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΩΝ – ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΩΝ

_______________________________________________
Ανοιχτή επιστολή / Ψήφισμα
προς τους απολυμένους δημοσιογράφους της ΕΡΤ

________________________________________
Δημοκράτες Δημοσιογράφοι,

Αξιοποιείστε τη μεγάλη ευκαιρία που σας έδωσε η ένοχη της καταστροφής μας Ολιγαρχία και γκρεμίστε την.

Μπορείτε, καθώς μπορείτε να έχετε δίπλα σας ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Ή θα ορθώσετε το ανάστημα του λειτουργήματός σας και θα λάμψετε σ’ όλο τον κόσμο (που αυτή τη στιγμή έχει στραμμένα τα μάτια του επάνω σας) ή θα μείνετε προσηλωμένοι στην κομματοκρατία που σας απέλυσε, καθώς, όπως διαπιστώνετε, δεν είσαστε τίποτε περισσότερο από αναλώσιμα πιόνια του κομματικού ανταγωνισμού.

ΤΩΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ αυτό το άντρο της κομματοκρατίας (η ΕΡΤ), να αναδειχτεί σε ΣΩΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Αρκεί να συνεννοηθείτε όλοι σας, δημοσιογράφοι και τεχνικοί, και με φρουρούς της Ισηγορίας εμάς, τον Λαό, να κάνετε ένα πράγμα:

Όλη η “πειρατική” λειτουργία των εκπομπών που (πολύ σωστά) έχετε στήσει, να στραφεί σε μία κατεύθυνση:

Στην μία και μοναδική Αλήθεια των γεγονότων.

Στην Αλήθεια που βοά και λέει ότι:

Η αθλιότητα τής απόλυσής σας και της δικής μας δυστυχίας, οφείλεται στο ότι, χωρίς να ερωτηθούμε, η ζωή μας έχει παραδοθεί και αποφασίζεται από ξένους, και μάλιστα με αντίθετα συμφέροντα, όπως είναι παντού και πάντα τα συμφέροντα δανειστή και δανειζόμενου, ανίκανου να πληρώσει τη δόση του.

Όλα τα άλλα, περί ανάπτυξης, εξόδου στις “αγορές”, κουρέματος κλπ, είναι φούμαρα για αποπροσανατολισμό από τη ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ, ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ Η ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Πρέπει να πάψουν ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να ασελγούν ασύστολα επάνω στο κορμί της Ελληνικής κοινωνίας με εκτελεστικό τους όργανο το καθεστώς πολιτικό σύστημα της κομματοκρατίας που παρουσιάζει ως Δημοκρατία την πολιτική και οικονομική Ολιγαρχία που λεηλατεί τον τόπο και τις ζωές μας.

Πρέπει να ξανακερδίσουμε τη χαμένη Ελευθερία μας και να ξαναχτίσουμε, σε νέα, πιό ισχυρή βάση, την φιμωμένη Δημοκρατία.

Και να κάνουμε τη λαϊκή βούληση, πραγματικά κυρίαρχη.

Έτσι: Αυτό που έχουμε μπροστά μας, δεν είναι το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι απολύσεις του ΜΕΤΡΟ, τα μεταλλεία της Χαλκιδικής, οι άδειες των Φαρμακείων, η συλλογική σύμβαση των ναυτεργατών, το πετρέλαιο των αγροτών, κλπ.

Είναι όλα αυτά μαζί, καθώς όλα οφείλονται σε ένα καί μόνο γεγονός: Στην παράδοση της Αυτοδιάθεσής μας (δηλαδή της Ελευθερίας μας) σε ξένα χέρια, αντιθέτων συμφερόντων.

Οπότε, το ζητούμενο είναι κάτι πολύ πιό μεγάλο από όλα αυτά μαζί.

Είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΜΑΣ από την υποδούλωση που έχουν υπογράψει για εμάς, με τα Μνημόνια, χωρίς να μας ρωτήσουν, αυτοί που τους διορίσαμε να προασπίζονται τα συμφέροντά μας.

Και τέλος, η απελευθέρωσή μας αυτή, που πρέπει να την επιδιώξουμε και να την απαιτήσουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ που δεν θα επιτρέπει αυτό που έχει συμβεί: Την κατάλυση της (πραγματικής) Δημοκρατίας.

Άρα: Το τελικό ζητούμενο, ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ, είναι: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Αυτές είναι οι Αλήθειες που πρέπει, επί τέλους να ακούσει ο Ελληνικός λαός, από εκεί που του έμαθαν να ακούει, την τηλεόραση.

Και απαιτούμε να το κάνετε εσείς. Μαζί μας.

————————-

ΥΓ: Στην Αθήνα, οι συμμετέχοντες στην «ανοιχτή συνέλευση» παραδέχονται την ασημαντότητα του μεγέθους της και καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Άνθρωποι «εργαζόμενοι», γαλουχημένοι με συγκεκριμένο τρόπο, νοιάζονται μόνο για τις θεσούλες τους και το τομάρι τους.

Τις οποίες, βέβαια, δεν πρόκειται να σώσουν, γιατί δεν «θέλουν» να βάλουν τον δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων. Δεν θέλουν να ακουμπήσουν τα «ιερά και τα όσια» της καθεστωτικής τάξης πραγμάτων. Δεν αμφισβητούν την αιτία που προκαλεί την τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Όταν θα σβήσουν τα φώτα της γιορτής(«αγωνιστικής» φιέστας) και θα ανοίξουν οι οθόνες της τηλεόρασης και τα μικρόφωνα του ραδιοφώνου, τα 2/3 των υπαλλήλων της ΕΡΤ θα έχουν πάει στην ανεργία, μαζί με εκατομμύρια άλλους. Ας αναρωτηθούν, τότε, τι έφταιξε. Ας κοιταχτούν στον καθρέφτη να δουν,κι  αν δεν δουν τον ένοχο, σίγουρα θα δουν τον συνένοχο.

Και στην ΕΡΤ και παντού, υπάρχουν δημοκράτες άνθρωποι. Να συναντηθούμε.

Oι τίτλοι τέλους για την ΕΡΤ πέφτουν, σε λίγο.

Ο αγώνας (για δημοκρατία και ελευθερία) συνεχίζεται.

—————————-

στην εικόνα ο Δον ΨΥΧΩΤΗΣ

[αναδημοσίευση] Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη

Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου.

Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».

Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.

Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

«Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

Όταν ο συντάκτης, σε στοιχειώδη αντίδραση αυτοπροστασίας, είπε στον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη ότι πρόκειται να καταγγελθεί το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές και στον εισαγγελέα, απάντησε:

«Θα σκίσω κι εσένα και τον εισαγγελέα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ο Μελισσανίδης. Δεν θα μπορείς να κοιμηθείς. Δεν θα μπορείς να κυκλοφορείς, θα γίνω ο εφιάλτης σου. Ο φόβος μου θα σε καταδιώκει παντού. Εγώ είμαι ο Μελισσανίδης και δεν σηκώνω. Θα έρθουν στο σπίτι και την ώρα που κοιμάσαι θα σε τινάξουν στον αέρα. Εγώ έχω μάθει να μιλάω με μεγάλους δημοσιογράφους. Εψαξα για σένα και θα σε σκίσω».

Όταν ο συντάκτης μας τον ρώτησε αν μεγάλους δημοσιογράφους θεωρεί αυτούς που παίζουν το δικό του παιχνίδι και κάνουν δημόσιες σχέσεις, ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απάντησε:

«Θέλω να μου τα πεις αυτά με το πιστόλι στον κρόταφο».

Η αναζήτηση στο διαδίκτυο για το πού είναι καταχωρημένος ο αριθμός τηλεφώνου που κάλεσε στα γραφεία του UNFOLLOW, έδωσε αποτέλεσμα:

«AEGEAN OIL SA (Μελισσανίδης Δημήτριος) Βιομηχανία και Εμπορία Πετρελαιοειδών – Κεντρικά Γραφεία».

Σύμφωνα με το 11888 του ΟΤΕ, ο ίδιος αριθμός ανήκει στις εταιρείες «AEGEAN AGENCY Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN BUNKERING SERVICES Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN MARINE PETROLEUM Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN OIL Εμπόριο Πετρελαίου» και «AEGEAN SHIPPING MANAGEMENT Εμπόριο Πετρελαίου». Όλες με διεύθυνση Ακτή Κονδύλη 10, Πειραιάς, 18545.

Κατόπιν τούτων:

Πρώτον, το περιοδικό UNFOLLOW συνεχίζει αταλάντευτα την πορεία του.

Δεύτερον, μετά τις πρωτοφανείς απειλές εναντίον της ζωής του συντάκτη μας, δηλώνουμε ότι στο εξής για οτιδήποτε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του συντάκτη μας ή άλλων συντακτών μας ή των οικείων τους, θα θεωρήσουμε υπεύθυνο τον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη.

Τρίτον, καλούμε τις αρμόδιες αρχές να πράξουν το καθήκον τους.

Τέταρτον, ζητούμε τη συμπαράσταση κάθε δημοσιογράφου με συνείδηση.

Πέμπτον, καλούμε τις ενώσεις Τύπου να πάρουν θέση για το γεγονός και να κάνουν ό,τι χρειαστεί, ώστε η δημοσιογραφία να μην φιμώνεται.

UNFOLLOW

(Σημείωση του πιτσιρίκου: Παρακαλώ όλους τους φίλους που έχουν μπλογκ και σάιτ, και όλους τους φίλους αναγνώστες να διαδώσουν την είδηση της απειλής κατά του συντάκτη του Unfollow. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν πρόκειται να το κάνουν για ευνόητους λόγους. Ευχαριστώ.)

http://pitsirikos.net/2013/02/%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85-unfollow-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B1/

ΤΖΜ: Η απάντηση του Peter Joseph για τον θάνατο του Osama Bin Laden

The Zeitgeist Movement
Image via Wikipedia

The Zeitgeist Movement: Απάντηση στα ΜΜΕ: Θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν

Την 1η Μαΐου 2011, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση με την αυθόρμητη αναγγελία ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο δήθεν διοργανωτής των τραγικών γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, σκοτώθηκε από τις στρατιωτικές δυνάμεις στο Πακιστάν.

Μέσα σε στιγμές, ένα αιφνιδιαστικό ξέσπασμα των μέσων ενημέρωσης διαπέρασε σχεδόν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα
και είναι αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια τραγελαφική εορταστική εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας το επίπεδο μιας συναισθηματικής ανωριμότητας που συνορεύει με την πολιτισμική ψύχωση. Εικόνες ανθρώπων να τρέχουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον φωνάζοντας σοβινιστικά αμερικανικά συνθήματα, ανεμίζοντας τις σημαίες τους, όπως τα μέλη μερικών λατρειών, επαινώντας το θάνατο ενός άλλου ανθρώπου, αποκαλύπτει ένα ακόμη στρώμα αυτής της ασθένειας που αποκαλούμε σύγχρονη κοινωνία.

Δεν είναι ο σκοπός αυτής της απάντησης να στραφεί στη πολιτική χρησιμοποίηση ενός τέτοιου γεγονός ή να διαφωτίσει τη σκηνοθετημένη ενορχήστρωση του τρόπου με τον οποίο η αντίληψη του κοινού έπρεπε να ελεγχθεί από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερο ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να εκφράσει τον εμφανή μαζικό
παραλογισμό και το πώς ο πολιτισμός μας γίνεται τόσο εύκολα καθορισμένος και συναισθηματικά φορτισμένος στον επιφανειακό συμβολισμό, παρά στα πραγματικά ριζικά προβλήματα, τις λύσεις ή τις ορθολογικές θεωρήσεις της περίστασης.

Το πρώτο και πιο προφανές σημείο είναι ότι ο θάνατος του Οσάμα Μπιν Λάντεν δε σημαίνει κάτι για το πρόβλημα της διεθνούς τρομοκρατίας. Ο θάνατός του απλά χρησιμεύει ως μια κάθαρση για έναν πολιτισμό που έχει μια νευρωτική εμμονή για εκδίκηση και αντίποινα. Το ίδιο το γεγονός ότι η κυβέρνηση η οποία, από ψυχολογικής άποψης, πάντοτε υπηρετούσε ως πατρική φιγούρα για τους πολίτες της, ενισχύει την ιδέα ότι η δολοφονία ανθρώπων είναι λύση για ο,τιδήποτε, θα πρέπει να είναι αρκετό για τους περισσότερους από εμάς να κάνουμε μία παύση και να εξετάσουμε την ποιότητα των αξιών που πηγάζουν από το ίδιο το πνεύμα της εποχής (zeitgeist).

Ωστόσο, πέρα από τις συναισθηματικές στρεβλώσεις και το τραγικό, εκδικητικό πρότυπο της επιβράβευσης για τη συνέχιση της διαίρεσης των ανθρώπων και τη βία έρχεται μια πιο πρακτική εξέταση σχετικά με το τι είναι πραγματικά το πρόβλημα και τη σπουδαιότητα του προβλήματος αυτού, σε σχέση με τις προτεραιότητές μας.

Ο θάνατος του κάθε ανθρώπου είναι μια ανυπολόγιστη συνέπεια στην κοινωνία. Ποτέ δεν είναι απλά ο θάνατος ενός ατόμου. Είναι ο θάνατος των σχέσεων, της συντροφικότητας, της υποστήριξης και της ακεραιότητας του οικογενειακού και κοινού περιβάλλοντος. Οι άσκοποι θάνατοι 3000 ατόμων στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικοί από τους θανάτους των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των Παγκοσμίων Πολέμων, λόγω του καρκίνου και των ασθενειών, των ατυχημάτων ή οτιδήποτε άλλου.

Ως κοινωνία, είναι ασφαλές να πούμε ότι επιδιώκουμε έναν κόσμο που στρατηγικά περιορίζει όλες αυτές της περιττές επιπτώσεις μέσω κοινωνικών προσεγγίσεων που επιτρέπουν τη μέγιστη ασφάλεια που η ευφυΐα μας μπορεί να δημιουργήσει. Είναι σε αυτό το πλαίσιο όπου η νευρωτική εμμονή με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 γίνεται σοβαρώς προσβλητική και επιζήμια για την πρόοδο. Ένα περιβάλλον έχει τώρα δημιουργηθεί όπου εξωφρενικά ποσά χρημάτων, πόρων και ενέργειας δαπανώνται στην αναζήτηση και καταστροφή πολύ μικρών υποκουλτούρων των ανθρώπινων όντων, που θέτουν ιδεολογικές διαφορές και ενεργούν πάνω σ’ αυτές τις διαφορές μέσω της βίας.

Ακόμη, στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο κάθε χρόνο, περίπου 30.000 άνθρωποι πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα, η πλειονότητα των οποίων θα μπορούσε ν’ αποτραπεί με πολύ απλές
διαρθρωτικές αλλαγές. Αυτό είναι δέκα φορές η 11/9 κάθε χρόνο… αλλά κανείς δεν φαίνεται να θρηνεί γι’ αυτή την επιδημία. Επίσης, πάνω από 1 εκατομμύριο Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακά νοσήματα και καρκίνο σε ετήσια βάση – αιτίες των οποίων εύκολα πλέον μπορούν να συνδεθούν με περιβαλλοντικές επιδράσεις στην πλειοψηφία τους. Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις πάνω από 330
11/9 που συμβαίνουν κάθε χρόνο στο πλαίσιο αυτό, οι επιχορηγήσεις του κυβερνητικού προϋπολογισμού για την έρευνα σχετικά με τις ασθένειες αυτές είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα των χρημάτων που δαπανώνται για τις «αντι-τρομοκρατικές» επιχειρήσεις.

Ένας τέτοιος κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν όσον αφορά τη διαστρέβλωση της προτεραιότητας όταν πρόκειται για το τι πραγματικά χρειάζεται ώστε να σωθεί και να προστατευθεί η ανθρώπινη ζωή κι ελπίζω πολλοί έξω εκεί να μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τη σοβαρή ανισορροπία που έχουμε στα χέρια μας όσον αφορά τις αξίες μας.

Έτσι, επιστρέφοντας στο σημείο της εκδίκησης και των αντιποίνων, θα ολοκληρώσω αυτή την απάντηση μ’ ένα απόσπασμα από το Δρ. Martin Luther King Jr, πιθανόν το πιο λαμπρό και διορατικό μυαλό στα θέματα της διαμάχης και της δύναμης της
της μη-βίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1963, σε μια εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα εξερράγη μια βόμβα, σκοτώνοντας τέσσερα μικρά κορίτσια που παρακολουθούσαν το κατηχητικό σχολείο.

Σε μια δημόσια ομιλία, ο Δρ King δήλωσε:

“Τι ήταν αυτό που δολοφόνησε τα τέσσερα αυτά κορίτσια; Κοιτάξτε γύρω σας. Θα δείτε ότι πολλοί άνθρωποι που ποτέ δεν είχατε σκεφτεί συμμετείχαν σ’ αυτή την κακή πράξη. Έτσι
απόψε όλοι μας πρέπει να φύγουμε από εδώ με μια νέα αποφασιστικότητα ν’ αγωνιστούμε. Ο Θεός έχει μια δουλειά για μας να κάνουμε. Ίσως η αποστολή μας είναι να σώσουμε την ψυχή της Αμερικής. Δεν μπορούμε να σώσουμε την ψυχή αυτού του έθνους ρίχνοντας τούβλα. Δεν μπορούμε να σώσουμε την
ψυχή αυτού του έθνους αρπάζοντας τα πυρομαχικά μας και βγαίνοντας έξω πυροβολώντας με φυσικά όπλα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε κάτι πολύ πιο ισχυρό. Απλώς αναλάβετε τα πυρομαχικά της αγάπης.»

-Δρ. Martin Luther King, 1963 –

Peter Joseph

Μετάφραση: Λιμήτσιος Γιώργος 

Enhanced by Zemanta

«Που Φτάσαμε…» του Χάρρυ Κλυνν

Που φτάσαμε… Σε ποια κατάντια… Σε ποιο βόθρο μας έχουνε ρίξει…Ένας λαός ολόκληρος να είμαστε φόρου υποτελείς στον Μπόμπολα, στον κάθε Μπόμπολα και στους κρατικοδίαιτους έλληνες τραπεζίτες της συμφοράς!

Ήθελα να ήξερα που θα κρυφτείτε νταβάδες, πλαστοσφυγμομέτρες, ρουφιανοδημοσιογράφοι και κωλοεργολάβοι όταν ξεσπάσει η οργή του λαού…

Μας προκαλούν τα κτήνη  με τις κωλοφυλλάδες, τα βοθροκάναλα  και τις εταιρείες δημοσκοπήσεων του κ#&*@ που στήσανε με τα δικά μας λεφτά…

Ένα εκατομμύριο κοντεύουν να φτάσουν οι άνεργοι, αλλά είναι κατενθουσιασμένοι με τον Τζέφρυ και τον Παπακωνσταντίνου που τους πήραν και το σώβρακο, αισθάνονται  υπερήφανοι που δεν έχουνε να φάνε,  κατασυγκινημένοι που ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας… γι αυτό και θα ξαναψηφίσουν με χέρια και με πόδια το ΠΑΣΟΚ της κοινωνικής εξαθλίωσης και της εθνικής μειοδοσίας και μάλιστα με 8 πόντους μπροστά από το δεύτερο κόμμα!!!

Μάλιστα, για τόσο ηλίθιους μας έχουν… Για τόσο του χεριού τους… Κοπρίζουν και μας ρίχνουν τα περιττώματα που παράγουν στα μούτρα… Φάτε μ@$@%& …

…Μέχρι την ημέρα της μεγάλης οργής  που τα γεγονότα της Τυνησίας θα φαντάζουν σχολική εκδρομή μπρος στα επερχόμενα και τα αναπόφευκτα…

Του Χάρρυ Κλυνν από http://www.facebook.com/note.php?note_id=10150116425378832&comments

 

kafeneio-gr:Δημοσιογραφία, blogging και πολιτική

Με δυσκολία, ομολογουμένως, προσπαθώ να παρακολουθήσω τα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ δημοσιογράφων και bloggers στην χώρα μας. Ο λόγος είναι ότι είναι τόσο ηθικοπλαστικά δομημένα και τόσο αφαιρετικά μορφοποιημένα, που τελικά καταλήγουν το καθένα ξεχωριστά να συνιστά ένα όμορφο ψυχογράφημα.
Μόνον που αν επιθυμούμε να ξεφύγουμε από την άβυσσο της ψυχής, καλό είναι να εμβαπτίζουμε τις προσεγγίσεις μας στην πολιτική.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους θα πρέπει να αφήσουμε για μια στιγμή στη πάντα τους δημοσιογράφους και τους Bloggers και να εστιάσουμε στις διαφορές των παραδοσιακών ΜΜΕ και των Νέων Μέσων. Και σε ότι αφορά στα δεύτερα ισχύει αυτό που πρωτο-διατύπωσε ο Mac- Luan (1964) αναφερόμενος στα πρώτα: το Μέσον είναι μήνυμα. Ο τρόπος όμως που το Μέσον μετουσιώνεται σε μήνυμα συνιστά ακριβώς την πολιτικότητα αυτής της σχέσης. Και ο τρόπος αυτός διαφέρει σημαντικά. Με άλλον τρόπο κάνουν πολιτική, δηλαδή δίνουν νόημα στα σημαίνοντα, τα παραδοσιακά ΜΜΕ και με άλλον τα Blogs που αποτελούν υποκατηγορία των Νέων Μέσων Επικοινωνίας. Αυτό, δυστυχώς, παρατηρώ να διαφεύγει από πολλούς.

Τα Blogs ουσιαστικά «έσπασαν» την πολιτική διάσταση του «μονολόγου» στην επικοινωνία, την οποία, μέσω των εννοιών της…………

Περισσότερα….

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/07/blogging.html

Κουτί της Πανδώρας: «Το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια»

Το  τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Τέτοιες ώρες είναι εύκολο να κυλήσεις στον συναισθηματισμό. Είναι εύκολο να χαθείς και στο φόβο. Να φτάσεις στο σημείο να πιστεύεις πως η ασφάλειά σου είναι ο φόβος σου. Να ζεις σαν σκια που φοβάται σκιές. Αν κάνω το πρώτο θα είναι λάθος, ενώ αν κάνω το δεύτερο δεν θα σέβομαι τον εαυτό μου και το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια. Αυτό στο οποίο ο ίδιος έπεσε νεκρός.

Ο Σωκράτης με… πήρε τηλέφωνο πριν από δέκα μέρες για να βγω στην εκπομπή του στο «Θέμα». «Κανόνισε την βδομάδα αυτή να βρεθούμε για να ξεκινήσεις μια εκπομπή στο ραδιόφωνο» είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο. «Καλά ρε Σωκράτη μη βιάζεσαι, δεν πρόκειται να χαθούμε» του απάντησα. Χαθήκαμε τελικώς. Ο Σωκράτης χάθηκε. Από τα χέρια κάποιων που αυτοαπακολούνται «Σέχτα Επαναστατών». Φαντάζομαι πως κάποια στιγμή θα βγάλουν και μία προκήρυξη όπου θα λένε διάφορα. Αν έχεις την ικανότητα να σκοτώνεις ανθρώπους έχεις σίγουρα και αυτή να δημιουργείς αιτίες.

Δεν θυμάμαι κανέναν επαναστάτη να σκοτώνει δημοσιογράφους. Μόνο παρακρατικούς. Στην Ελλάδα το 1946 οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν στην Μαγνησία τον δημοσιογράφο του Ριζοσπάστη Κώστα Βιδάλη. Και το 1948, άγνωστοι, τον δημοσιογράφο του CBS Τζώρτζ Πόλκ. Η δολοφονία του Πολκ που αποδόθηκε στους αντάρτες, είχε τελικώς για αρχιτέκτονες τις μυστικές υπηρεσίες Βρετανίας και ΗΠΑ.

Έμελλε ο Σωκράτης να αποδείξει, σε αυτό το τελευταίο ρεπορτάζ της ζωής του, πως στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι δολοφονούνται ακόμη. Μήπως απέδειξε και πως υπάρχουν ακόμη παρακρατικοί;

Όταν εμφανίστηκε με προκήρυξή της η Σέχτα Επαναστατών, ήμουν από τους πρώτους που είχα γράψει, πως καμιά αριστερή ομάδα, δεν αυτοαποκαλεί τον εαυτό της με τον προσδιορισμό «σέχτα». Ο όρος σέχτα, είναι αρνητικός για οποιονδήποτε αριστερό. Και είχα αφήσει να εννοηθεί πως το πιθανότερο είναι κάποιος να τον επέλεξε ξεφυλλίζοντας ένα μαρξιστικό λεξικό προσπαθώντας να κάνει αριστερά βαφτίσια. Αλλά ήταν πολύ απολίτικος ή επαγγελματίας προβοκάτορας.

Αυτοί οι «ιδεολογικοί τιμωροί» που φαίνονται να αγνοούν ακόμη και το τι σημαίνει σέχτα, σκότωσαν έναν δημοσιογράφο χωρίς φρουρά, που ήταν ταυτισμένος με την δημιουργία των ισχυρών blogs στην Ελλάδα. Δηλαδή με την αποδυνάμωση των παραδοσιακών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Έκαναν έτσι εκατοντάδες άλλους να φοβηθούν. Σίγουρα όχι τους φυλασσόμενους ή τους παρακοιμώμενους. Το έκαναν απλώς γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.

Νομίζω πως η Ελλάδα ζει, ότι έζησε η Ιταλία την δεκαετία του 70 και του 80. Όταν οι Μυστικές Υπηρεσίες και ο παρακρατικός μηχανισμός της Gladio δημιούργησαν στην γειτονική χώρα με βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες,ένα κλίμα φόβου και έντασης, που έκανε να φαντάζει αναγκαίο ένα σκληρό κράτος

Η χώρα μας μπήκε σε αυτήν την τροχιά από το 2004. Όταν το κράτος, στο όνομα εξυπηρέτησης κάποιων «συμφερόντων» του, επέτρεψε σε ομάδες να κινηθούν εξωθεσμικά. Αποκαλύφθηκε πως αυτές οι ομάδες παρακολουθούσαν πολιτικούς και τον πρωθυπουργό, μέσα από το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, έσβησε τα ίχνη των παρακολουθήσεων-κυκλοφορει σήμερα ελεύθερος- και τρεις υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ανέλαβαν να δώσουν την παράσταση της μπουρδολογικής συγκάλυψης. Δεν πιάστηκε κανένας. Το κράτος συνέχισε ήσυχο να κυνηγάει «τρομοκράτες» ίσως γιατί ήταν πολύ βέβαιο πως δεν κινδύνευε από τους υποκλοπείς που μαγνητοφωνούσαν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τα κρατικά μυστικά. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως την περίοδο εκείνη είχε πεθάνει ο υπάλληλος της Vodafone Τσαλικίδης. Στο αρχείο μου έχω μερικές φωτογραφίες του νεκρού Τσαλικίδη. Είναι ήρεμος σαν κοιμισμένος. Όλοι γνωρίζουν πως ένας άνθρωπος που αυτοκτονεί αποφασίζοντας να κρεμαστεί δεν έχει αυτή την όψη. Εκτός αν τον πάρει ο ύπνος την ώρα που κρεμιέται.Η επίσημη εκδοχή όμως είναι πως αυτοκτόνησε.

Πρόσφατα αποκάλυψα πως ένας μηχανισμός της ΕΥΠ έκανε ιδιωτικές παρακολουθήσεις. Ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας είχαν διαμορφώσει ένα παραμάγαζο. Το θέμα έληξε «ομαλά» και πάλι.

Ένα τέτοιο σύστημα χρειάζεται νεκρούς. Μπορεί να είναι αυτοί που ενοχλούν, αυτοί που ξέρουν ή αυτοί που θα παραδειγματίσουν. Οι πολίτες θα γίνουν αυτοί που θα φοβούνται. Και δεν γίνεται να τους σκοτώσουν υπογράφοντας ως παρακράτος. Μπορούν να υπογράψουν ως επαναστάτες. Σημασία έχει ο νεκρός και το μηνυμα και όχι ο δολοφόνος.

Η Ελάδα έχει μπει σε έναν κύκλο ανωμαλίας. Είναι εύκολο να χαθούμε στα δάκρυα και στο φόβο μας. Αυτό θέλουν. Ας μην γελιόμαστε. Τα blogs ήταν για το σύστημα μια κατάσταση εκτός ελέγχου. Όποιες ανεξάρτητες φωνές, επίσης. Η φράση της Σέχτας , «όποιος δημοσιογράφος βρεθεί μπροστά μας θα τον πυροβολήσουμε στο κεφάλι», δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε επαναστατική ρήση. Είναι εκ των πρωτέρων δικαιολόγηση μιας επιλογής που μπορεί να δημιουργήσει την κατακραυγή του κόσμου. Έτσι τώρα φαντάζουν συνεπείς και σκληροί ενώ είναι απλώς δολοφόνοι.

Για τους δημοσιογράφους διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Μετράμε και κλαίμε έναν νεκρό,που για πολλούς ήταν ένας φίλος, αλλά πρέπει να μετρήσουμε τις ευθύνες. Αν φοβηθούμε θα έχουμε χάσει. Αν φοβηθούν, θα εξαφανιστούν. Πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά στον κόσμο, και μαζί με την μνήμη του Σωκράτη να υπερασπίσουμε την τιμή μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε μια χώρα να θεωρεί φυσικά φαινόμενα τη βρωμιά, την ατιμωρησία, το παρακράτος, τις δολοφονίες και τους τρομοκράτες. Και την αφήνουμε

Δεν χρειάζεται μνημόσυνα ο Σωκράτης. Χρειάζεται εμείς να μην νεκρωθούμε.

ΥΓ 1 :Κύριε Χρυσοχοίδη, η αρχική βεβαιότητα της ΕΛΑΣ ότι πρόκειται για εκτελεστές του κοινού εγκλήματος δεν ήταν απαραίτητα λάθος. Ίσως ήρθε η ώρα ωστόσο να προσεγγίσετε το θέμα πολιτικά και όχι αστυνομικά
ΥΓ2: Προς Σέχτα. Η φράση του Μάο «χτύπα έναν για να φοβίσεις 100» που σας είναι αρεστή πού ακριβώς αποσκοπεί στη περίπτωσή σας; Τι κάνουν αλήθεια οι φοβισμένοι δημοσιογράφοι;

http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002005&nodeId=15&articleId=3205

Συγγνώμη για την κλοπή κ. Βαξεβάνη αλλά είναι πολύ εύστοχα και σημαντικά αυτά που γράφετε και πρέπει να διαδοθούν.