Λέξεις που δεν υπάρχουν στα σύγχρονα λεξικά

Νέο Ελληνικό λεξικό


Λέξεις που δεν υπάρχουν στα σύγχρονα λεξικά


  • Αθλιόφυτο, το

Διακοσμητικό φυτό σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και άλλους χώρους δημόσιας χρήσης που κανείς δε φροντίζει και γι’ αυτό έχει τα μαύρα του τα χάλια. Φημολογείται ότι η αυτοκτονία του Καρυωτάκη οφείλεται στην παρουσία αθλιόφυτων στη δημόσια υπηρεσία που εργαζόταν στην Πρέβεζα.


  • Απλυτήρι, το

Το ποτήρι που αφήνουμε δίπλα στο νεροχύτη για να πίνουμε νερό ώστε να μη βγάζουμε καθαρό από το ντουλάπι κάθε φορά. Να σημειωθεί ότι η λέξη δεν έχει πληθυντικό. Αν είναι πάνω από ένα, τότε λέγονται σκέτο «άπλυτα ποτήρια».


  • Αφαναροψία, η

Οφθαλμολογική πάθηση ορισμένων Ελλήνων οδηγών κατά την οποία το κόκκινο και το πορτοκαλί των φωτεινών σηματοδοτών θεωρούνται αποχρώσεις του πράσινου, οπότε δεν προκύπτει λόγος να σταματήσουν.


  • Βρομιλί, το

Χρώμα που έχει πάψει να είναι χρώμα και είναι απλώς βρόμικο, το χρώμα της βρομιάς. Δεν αγόρασε τα μπεζ σουέντ παπούτσια γιατί σε λίγους μήνες θα γινόντουσαν βρομιλί.


  • Γεωμυλοφοβία, η

(Μαγειρική) Ο φόβος μήπως καθαρίσεις υπερβολικά πολλές ή υπερβολικά λίγες πατάτες όταν θέλεις να τηγανίσεις πατάτες ή να φτιάξεις πουρέ.


  • Γκαλαξίλα, η

Η χαύνωση και η κατατονία που σε πιάνει όταν ακούς Γκάλαξι FM για πάνω από δυο ώρες. Πολλά θανατηφόρα δυστυχήματα στις εθνικές οδούς οφείλονται σε γκαλαξίλα.


  • Γουστέλλειψη, η

Η επιστημονικά ανεξήγητη πάθηση από την οποία υποφέρουν ορισμένοι συνάνθρωποί μας κατά την οποία νομίζουν ότι το λαχανί συνδυάζεται επιτυχώς με το κόκκινο της φωτιάς ή, εδώ που τα λέμε, με οποιοδήποτε άλλο χρώμα.


  • Δεγράφυλοι, οι

Ο στόλος των στυλό που φυλάμε στη μολυβοθήκη μας, παρότι έχουν πάψει από καιρό να δουλεύουν. Έχει παρατηρηθεί πως κάθε φορά που πρέπει να γράψουμε στα γρήγορα κάποιο τηλέφωνο ή μια άλλη πληροφορία, πιάνουμε δεγράφυλο και τσαντιζόμαστε, οπότε μας έρχεται να τους πετάξουμε. Παραδόξως όμως, δεν τους πετάμε αλλά τους ξανατοποθετούμε στη θέση τους.

  • Δολιοκλωστή, η

Ύπουλη κλωστούλα που κρέμεται από κάποιο είδος ρουχισμού και που μόλις
τραβάς για να την κόψεις, καταλήγεις να ξηλώσεις το μισό ρούχο.


  • Επισκεπτολογίες, οι

Οι δικαιολογίες που εκφράζουμε για το χάος που επικρατεί σπίτι μας σε επισκέπτη προτού προλάβει εκείνος να πει τίποτα. «Συγνώμη για το χάος που βλέπεις αλλά δεν πρόλαβα να μαζέψω», είπε ο Πέτρος χωρίς καμιά πειστικότητα.


  • Ζαρχίδης, ο

Αυτός που κουνά τα ζάρια για 3 λεπτά, τα φυσά, τα ευλογεί, τους κάνει τρισάγιο κα. εκνευρίζοντας μέχρι φόνου ή αυτοκτονίας τους συμπαίκτες του.


  • Ζαρχιδιά, Η

«Αν είναι ν’ αρχίσεις τις συνηθισμένες ζαρχιδιές σου, θα παίξω με τον Μπάμπη», προειδοποίησε ο Μήτσος τον φίλο του στο καφενείο.


  • Ημιαλεξιβρέχομαι, ρ. αμετβ.

Μοιράζομαι με κάποιον την ίδια ομπρέλα, αφού υπάρχει μόνο μία, οπότε καταλήγουμε κι οι δύο να έχουμε από ένα βρεγμένο ώμο, αλλά γινόμαστε καλύτεροι φίλοι.


  • Ισορροπητήρι, το

Αυτό το κάτι (καπάκι μπύρας, πετρούλα, ξυλαράκι) που επιστρατεύουμε για να φέρουμε ένα τραπέζι που τραμπαλίζει στα ίσια του σε λαϊκά ταβερνάκια. «Θα μας φέρετε πρώτα λίγο νερό κι ένα ισορροπητήρι;»


  • Καμικαζέντομο, το

Έντομο, κυρίως μυγάκι, που έχει ταχθεί να αυτοκτονήσει μέσα στον καφέ σου ή στο κρασί σου και δε λέει να φύγει μέχρι να πέσει μέσα. Ορισμένα καμικαζέντομα έχουν ως σκοπό ζωής να εξερευνήσουν τα ρουθούνια σου.

  • Κοτοχαρά, η

Η χαρά όταν σε γεύμα με κοτόπουλο σου δίνουν το κομμάτι που σου αρέσει.
«Αχ! Τι κοτοχαρά, μου έπεσε το μπούτι»


  • Κρετινερωτήσεις, οι

Ερωτήσεις με πασίδηλες απαντήσεις που συνηθίζουν να κάνουν οι δημοσιογράφοι σε δύσμοιρους πολίτες. Οι εν λόγω ερωτήσεις καταδεικνύουν περίτρανα ότι οι δημοσιογράφοι έχουν IQ φρυγανιάς. Πχ Σε κάποιον που μόλις έχει πέσει από τον έκτο όροφο: Πονάτε; Σε κάποιον που μόλις έχασε μάνα, πατέρα, τρία αδέρφια και το σκυλάκι του σε αυτοκινητιστικό: Πώς αισθάνεστε;


  • Κτελοντούρι, το

Το είδος ελεεινής μουσικής που σε κρατά ξύπνιο σε νυχτερινά ταξίδια με τα ΚΤΕΛ. Το μεγαλύτερο μέρος της άγρυπνης νύχτας το περνάς αναρωτώμενος πώς είναι δυνατόν ο οδηγός να είναι στα ντουζένια του στις 4 η ώρα το πρωί.


  • Λακκουβάραθρα, τα

Λακκούβες γεμάτες νερό στους αθηναϊκούς δρόμους οι οποίες μπορεί και να αποτελούν πύλες εισόδου στα έγκατα του .δη, οπότε καλό είναι να τις παρακάμπτετε και όχι να πατάτε μέσα τους.


  • Ματισκύψιμο, το

Η ανόητη, ανώφελη συνήθεια να σκύβουμε πέντε εκατοστά το κεφάλι όταν περνάμε μπροστά από άλλους θεατές σε σινεμά ή θέατρο ώστε να φτάσουμε στη θέση μας, λες και ο υπόλοιπος όγκος μας φάτσα φόρα δεν τους ενοχλεί.

  • Μελλοχρήσιμο, το

Αντικείμενο πασιφανώς άχρηστο το οποίο το φυλάω κάπου γιατί ίσως στο μέλλον φανεί χρήσιμο. Αποτελεί συμπαντικό κανόνα ότι τα μελλοχρήσιμα, όταν τελικά τα χρειαστούμε στο μέλλον, ποτέ δε θυμόμαστε πού τα έχουμε βάλει.


  • Μυξοδιαγνωστική, η

Το να φυσάς τη μύτη σου και μετά να κοιτάζεις το μαντήλι για να δεις τι εξήλθε, ίσως τελώντας υπό την πεποίθηση ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα διαγνώσεις τρομερά πράγματα για την υγεία σου ή θα αντικρίσεις κάτι πρωτόγνωρο.


  • Νερουρώ, ρ. αμετβ.

Μου έρχεται να κάνω τσίσα μου όταν τρέχει η βρύση, ειδικά δε την ώρα που ξυρίζομαι.


  • Ξενογαμία, η

Το να πηδιέσαι με ξένους/ες σε νησιά της Ελλάδας το καλοκαίρι και να το ευχαριστιέσαι. Η ξενογαμία το χειμώνα δεν έχει την ίδια αίσθηση, εκτός εάν πρόκειται για συνέδριο στο Παρίσι ή τη Φρανκφούρτη.


  • Ξούρλο, το

Το κατώτερο ζωικό είδος Χαζογκόμενους Ξάνθους Ξάνθους, συγγενές με την αμοιβάδα, που απαντάται σε πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές και που αναπαράγεται σαν κουνέλι, δυστυχώς όμως δεν είναι εξίσου νόστιμο. Το κυνήγι του ζώου αυτού επιτρέπεται όλο το χρόνο επειδή ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί υπερβολικά και απειλεί την καλλιέργεια του τόπου (την πνευματική).


  • Ουραλπισία, η

Η κατάθλιψη κι απελπισία στην οποία περιέρχεται κανείς όταν για πολλοστή φορά επιβεβαιώνεται η ανικανότητά του να επιλέξει την πιο γρήγορη ουρά σε σούπερ μάρκετ ή τράπεζες και την οποία επεκτείνει και σε άλλους τομείς της ζωής του (λ.χ. Εμένα κανείς με μ’αγαπά, μια ζωή γκαντέμης κ.ο.κ.).


  • Πουπήγιο, το

Οποιοδήποτε λιλιπούτειων διαστάσεων εξάρτημα (βίδα, παξιμαδάκι κ.α.) αφαιρώ από ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή την ώρα που την επισκευάζω, το οποίο μου πέφτει από τα χέρια και μετά περνάω το υπόλοιπο μισάωρο ψάχνοντάς το στο πάτωμα, συνήθως σε μωσαϊκό όπου είναι ακόμα πιο δύσκολο να το βρω. Ο Αντώνης είδε το πουπήγιο να του γλιστράει από το τραπέζι και κοίταξε αμέσως να δει πού πάει αλλά δεν πρόλαβε, οπότε καταράστηκε την τύχη του και έπεσε στα γόνατα να το βρει.


  • Πωλητεύω, ρ. μετβ.

Εσφαλμένα θεωρώ πελάτη καταστήματος ως πωλητή, οπότε τον ρωτάω πού είναι η μαγιονέζα ή πόσο κάνει το μπλε κηροπήγιο κι εκείνος αγριοκοιτώντας μου λέει ότι δε δουλεύει εδώ. «Αχ συγνώμη, σας πωλήτευσα!»


  • Ραμπωτές, οι

Κομμωτές που έχουν το τακτ και την ευαισθησία του Ράμπο σε εξόρμηση στο Βιετνάμ και που σε κουρεύουν όπως θέλουν εκείνοι παρά τα δάκρυά σου. Οι Ραμπωτές αξίζουν να πάθουν ό,τι έπαθε η καριέρα του Συλβέστερ Σταλόνε.


  • Ριαλόνειδος, το

Η άφατη, αβάσταχτη ντροπή αν δεις συγγενή σου, έως και τρίτου βαθμού σε ριάλιτι σόου.


  • Σκουπευκαιρία, η

Όταν, κατά το σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα, περνάω ένα κομμάτι χνούδι ή κλωστούλα τουλάχιστον δέκα φορές με τη σκούπα αλλά δεν το ρουφάει, οπότε τελικά σκύβω και το πιάνω, το εξετάζω και μετά το ξαναρίχνω χάμω για να δώσω μια ευκαιρία στη σκούπα να το πιάσει.

  • Σφουγγαροπερπατώ, ρ. αμετβ.

Το γελοίο και εντελώς ανώφελο βάδισμα που υιοθετούν όσοι πρέπει να περάσουν πάνω από μια επιφάνεια που μόλις έχει σφουγγαριστεί, περπατώντας ελαφρώς στα νύχια. Ας σημειωθεί ότι σφουγγαροπερπατάμε μόνο αν είναι παρούσα η καθαρίστρια.


  • Τραπεμαντησκίστης, -στρια

Άνθρωπος που για εντελώς ανεξήγητους λόγους επιτίθεται μετά μανίας στα πλαστικά τραπεζομάντιλα εστιατορίων και τα κάνει χίλια κομμάτια ενόσω τρώει (συνήθως όμως προτού ξεκινήσει ή αφού τελειώσει).


  • Τσουρουφλάθομαι, ρ. αμετβ.

Κάθομαι αμέριμνα και απερίσκεπτα σε πλαστικό κάθισμα αυτοκινήτου που ήταν παρκαρισμένο στις 3 η ώρα το μεσημέρι σε παραλία χωρίς σκιά.


  • Υδροτηλέφωνο, το

Τηλεφωνική συσκευή που είναι προγραμματισμένη να χτυπά δυο λεπτά αφότου μπεις να κάνεις μπάνιο. Το υδροτηλέφωνο είναι επίσης προγραμματισμένο να σταματήσει να χτυπά μόλις το σηκώσεις, ενώ στάζεις νερά παντού και κινδυνεύεις από πνευμονία.


  • Υπουλεγγίζω, ρ. μετβ.

Προσπαθώ να προσεγγίσω κάποιον που με ενδιαφέρει ερωτικά σε πάρτι ή άλλη κοινωνική περίσταση χωρίς όμως να αποκαλύψω το ενδιαφέρον μου και γίνω ρεζίλι σε περίπτωση που το ενδιαφέρον δεν είναι αμοιβαίο. Η Λένα υπουλέγγιζε τον Τάσο όλο το βράδυ, αλλά το έκανε τόσο προσεκτικά που εκείνος δεν πήρε χαμπάρι κι έτσι τον κέρδισε μια ξέκωλη που του τα έριξε χύμα.


  • Φυσοτρώω, ρ. μετβ.

Όταν από τη λαιμαργία μου προσπαθώ να φάω κάτι που ακόμα αχνίζει και το βάζω στο στόμα μου οπότε αναγκάζομαι να κρατάω το στόμα μου ανοιχτό και να φυσάω και να ξεφυσάω ελπίζοντας να δημιουργήσω ρεύματα αέρος που θα ψύξουν την άτιμη μπουκιά μου. Ενίοτε βγάζω και άναρθρους ήχους, οι πιο ηλίθιοι δε, κουνούν την παλάμη τους μπροστά απ’ το στόμα, λες κι αυτό βοηθάει.


  • Χεστικός, -η, -ο

Οποιοδήποτε ανάγνωσμα (περιοδικό, εφημερίδα, βιβλίο, οι οδηγίες στη συσκευασία της χλωρίνης ή του σαμπουάν) που φυλάσσεται στην τουαλέτα προς χρήση κατά την ώρα της αφόδευσης. Ο Φαίδων είχε ήδη διαβάσει όλα τα χεστικά, ακόμη και τα τασιενεργά συστατικά του Τάιντ, και μετάνιωσε που δεν είχε πάρει μαζί του την εφημερίδα.


  • Χορτάγχος, το

Το άγχος που σε κυριεύει την ώρα που τρως πραγματικά εξαίσια φαγητά μήπως χορτάσεις προτού προλάβεις να τα δοκιμάσεις όλα. «Μην χορταγχώνεσαι βρε Νεκτάριε, θα ξανάρθουμε!»


  • Ψευδοπτώματα, τα

Το είδος αθώων ψεμάτων που αναγκάζεσαι να πεις σε όποιον ζητά τη γνώμη σου για κάτι που φορά αλλά δεν μπορείς να του πεις στα ίσα ότι είναι άθλιο διότι δεν τον ξέρεις αρκετά καλά.


  • Ψυγγιές, οι

Οι φωνές του περιπτερά να κλείσεις το ψυγείο.

=====================

Και τώρα που γελάσαμε, νιώσαμε καλύτερα και μπορούμε να συνεχίσουμε. Αλλά ας κάνουμε κάτι χρήσιμο. Ας μη γυρίσουμε πάλι σε όλα τα ανούσια καθημερινά πράγματα που μας αποβλακώνουν. Ας κλείσουμε λίγο την τηλεόραση κι ας ανοίξουμε κανά βιβλίο ή κανά blog να ενημερωθούμε πιο σωστά. Ας ενημερωθούμε κι ας ενημερώσουμε για τον Σωκράτη Γκιόλια.


Advertisements

Κουτί της Πανδώρας: «Το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια»

Το  τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Τέτοιες ώρες είναι εύκολο να κυλήσεις στον συναισθηματισμό. Είναι εύκολο να χαθείς και στο φόβο. Να φτάσεις στο σημείο να πιστεύεις πως η ασφάλειά σου είναι ο φόβος σου. Να ζεις σαν σκια που φοβάται σκιές. Αν κάνω το πρώτο θα είναι λάθος, ενώ αν κάνω το δεύτερο δεν θα σέβομαι τον εαυτό μου και το τελευταίο ρεπορτάζ του Σωκράτη Γκιόλια. Αυτό στο οποίο ο ίδιος έπεσε νεκρός.

Ο Σωκράτης με… πήρε τηλέφωνο πριν από δέκα μέρες για να βγω στην εκπομπή του στο «Θέμα». «Κανόνισε την βδομάδα αυτή να βρεθούμε για να ξεκινήσεις μια εκπομπή στο ραδιόφωνο» είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο. «Καλά ρε Σωκράτη μη βιάζεσαι, δεν πρόκειται να χαθούμε» του απάντησα. Χαθήκαμε τελικώς. Ο Σωκράτης χάθηκε. Από τα χέρια κάποιων που αυτοαπακολούνται «Σέχτα Επαναστατών». Φαντάζομαι πως κάποια στιγμή θα βγάλουν και μία προκήρυξη όπου θα λένε διάφορα. Αν έχεις την ικανότητα να σκοτώνεις ανθρώπους έχεις σίγουρα και αυτή να δημιουργείς αιτίες.

Δεν θυμάμαι κανέναν επαναστάτη να σκοτώνει δημοσιογράφους. Μόνο παρακρατικούς. Στην Ελλάδα το 1946 οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν στην Μαγνησία τον δημοσιογράφο του Ριζοσπάστη Κώστα Βιδάλη. Και το 1948, άγνωστοι, τον δημοσιογράφο του CBS Τζώρτζ Πόλκ. Η δολοφονία του Πολκ που αποδόθηκε στους αντάρτες, είχε τελικώς για αρχιτέκτονες τις μυστικές υπηρεσίες Βρετανίας και ΗΠΑ.

Έμελλε ο Σωκράτης να αποδείξει, σε αυτό το τελευταίο ρεπορτάζ της ζωής του, πως στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι δολοφονούνται ακόμη. Μήπως απέδειξε και πως υπάρχουν ακόμη παρακρατικοί;

Όταν εμφανίστηκε με προκήρυξή της η Σέχτα Επαναστατών, ήμουν από τους πρώτους που είχα γράψει, πως καμιά αριστερή ομάδα, δεν αυτοαποκαλεί τον εαυτό της με τον προσδιορισμό «σέχτα». Ο όρος σέχτα, είναι αρνητικός για οποιονδήποτε αριστερό. Και είχα αφήσει να εννοηθεί πως το πιθανότερο είναι κάποιος να τον επέλεξε ξεφυλλίζοντας ένα μαρξιστικό λεξικό προσπαθώντας να κάνει αριστερά βαφτίσια. Αλλά ήταν πολύ απολίτικος ή επαγγελματίας προβοκάτορας.

Αυτοί οι «ιδεολογικοί τιμωροί» που φαίνονται να αγνοούν ακόμη και το τι σημαίνει σέχτα, σκότωσαν έναν δημοσιογράφο χωρίς φρουρά, που ήταν ταυτισμένος με την δημιουργία των ισχυρών blogs στην Ελλάδα. Δηλαδή με την αποδυνάμωση των παραδοσιακών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ. Έκαναν έτσι εκατοντάδες άλλους να φοβηθούν. Σίγουρα όχι τους φυλασσόμενους ή τους παρακοιμώμενους. Το έκαναν απλώς γιατί αυτός είναι ο ρόλος τους.

Νομίζω πως η Ελλάδα ζει, ότι έζησε η Ιταλία την δεκαετία του 70 και του 80. Όταν οι Μυστικές Υπηρεσίες και ο παρακρατικός μηχανισμός της Gladio δημιούργησαν στην γειτονική χώρα με βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες,ένα κλίμα φόβου και έντασης, που έκανε να φαντάζει αναγκαίο ένα σκληρό κράτος

Η χώρα μας μπήκε σε αυτήν την τροχιά από το 2004. Όταν το κράτος, στο όνομα εξυπηρέτησης κάποιων «συμφερόντων» του, επέτρεψε σε ομάδες να κινηθούν εξωθεσμικά. Αποκαλύφθηκε πως αυτές οι ομάδες παρακολουθούσαν πολιτικούς και τον πρωθυπουργό, μέσα από το δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, έσβησε τα ίχνη των παρακολουθήσεων-κυκλοφορει σήμερα ελεύθερος- και τρεις υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ανέλαβαν να δώσουν την παράσταση της μπουρδολογικής συγκάλυψης. Δεν πιάστηκε κανένας. Το κράτος συνέχισε ήσυχο να κυνηγάει «τρομοκράτες» ίσως γιατί ήταν πολύ βέβαιο πως δεν κινδύνευε από τους υποκλοπείς που μαγνητοφωνούσαν τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τα κρατικά μυστικά. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως την περίοδο εκείνη είχε πεθάνει ο υπάλληλος της Vodafone Τσαλικίδης. Στο αρχείο μου έχω μερικές φωτογραφίες του νεκρού Τσαλικίδη. Είναι ήρεμος σαν κοιμισμένος. Όλοι γνωρίζουν πως ένας άνθρωπος που αυτοκτονεί αποφασίζοντας να κρεμαστεί δεν έχει αυτή την όψη. Εκτός αν τον πάρει ο ύπνος την ώρα που κρεμιέται.Η επίσημη εκδοχή όμως είναι πως αυτοκτόνησε.

Πρόσφατα αποκάλυψα πως ένας μηχανισμός της ΕΥΠ έκανε ιδιωτικές παρακολουθήσεις. Ανώτερα στελέχη της Εθνικής Υπηρεσίας είχαν διαμορφώσει ένα παραμάγαζο. Το θέμα έληξε «ομαλά» και πάλι.

Ένα τέτοιο σύστημα χρειάζεται νεκρούς. Μπορεί να είναι αυτοί που ενοχλούν, αυτοί που ξέρουν ή αυτοί που θα παραδειγματίσουν. Οι πολίτες θα γίνουν αυτοί που θα φοβούνται. Και δεν γίνεται να τους σκοτώσουν υπογράφοντας ως παρακράτος. Μπορούν να υπογράψουν ως επαναστάτες. Σημασία έχει ο νεκρός και το μηνυμα και όχι ο δολοφόνος.

Η Ελάδα έχει μπει σε έναν κύκλο ανωμαλίας. Είναι εύκολο να χαθούμε στα δάκρυα και στο φόβο μας. Αυτό θέλουν. Ας μην γελιόμαστε. Τα blogs ήταν για το σύστημα μια κατάσταση εκτός ελέγχου. Όποιες ανεξάρτητες φωνές, επίσης. Η φράση της Σέχτας , «όποιος δημοσιογράφος βρεθεί μπροστά μας θα τον πυροβολήσουμε στο κεφάλι», δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε επαναστατική ρήση. Είναι εκ των πρωτέρων δικαιολόγηση μιας επιλογής που μπορεί να δημιουργήσει την κατακραυγή του κόσμου. Έτσι τώρα φαντάζουν συνεπείς και σκληροί ενώ είναι απλώς δολοφόνοι.

Για τους δημοσιογράφους διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Μετράμε και κλαίμε έναν νεκρό,που για πολλούς ήταν ένας φίλος, αλλά πρέπει να μετρήσουμε τις ευθύνες. Αν φοβηθούμε θα έχουμε χάσει. Αν φοβηθούν, θα εξαφανιστούν. Πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά στον κόσμο, και μαζί με την μνήμη του Σωκράτη να υπερασπίσουμε την τιμή μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε μια χώρα να θεωρεί φυσικά φαινόμενα τη βρωμιά, την ατιμωρησία, το παρακράτος, τις δολοφονίες και τους τρομοκράτες. Και την αφήνουμε

Δεν χρειάζεται μνημόσυνα ο Σωκράτης. Χρειάζεται εμείς να μην νεκρωθούμε.

ΥΓ 1 :Κύριε Χρυσοχοίδη, η αρχική βεβαιότητα της ΕΛΑΣ ότι πρόκειται για εκτελεστές του κοινού εγκλήματος δεν ήταν απαραίτητα λάθος. Ίσως ήρθε η ώρα ωστόσο να προσεγγίσετε το θέμα πολιτικά και όχι αστυνομικά
ΥΓ2: Προς Σέχτα. Η φράση του Μάο «χτύπα έναν για να φοβίσεις 100» που σας είναι αρεστή πού ακριβώς αποσκοπεί στη περίπτωσή σας; Τι κάνουν αλήθεια οι φοβισμένοι δημοσιογράφοι;

http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002005&nodeId=15&articleId=3205

Συγγνώμη για την κλοπή κ. Βαξεβάνη αλλά είναι πολύ εύστοχα και σημαντικά αυτά που γράφετε και πρέπει να διαδοθούν.

Παρατηρήσεις για την πολιτική εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια

Από σήμερα έχουμε ακόμα ένα μεγάλο θέμα στη χώρα μας. Την πολιτική εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια.

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν με καλή καρδιά και θλίψη για τον Σωκράτη, άλλα ειπώθηκαν με σκοπό την παραπληροφόρηση κι άλλα δεν ειπώθηκαν καθόλου. Και γι’ αυτό έχω κάποιες παρατηρήσεις να κάνω:

  • ο Σωκράτης, όπως φαίνεται, ήταν κύριος μοχλός στο troktiko.blogspot.com και θέλω να τονίσω ότι με την εκτέλεσή του διαφαίνεται ότι οι εχθροί της Ελευθερίας γνώριζαν αυτή του τη δράση, καθώς και τα θέματα για τα οποία ετοίμαζε αποκαλύψεις. Προφανώς, δεν είναι τυχαίοι, αλλά έχουν πολιτική επιρροή, αν όχι πολιτική υπόσταση (με την έννοια του πολιτικού). Δεν είναι καθόλου εύκολο να προσπαθούν τόσοι άνθρωποι, τόσο καιρό να βρουν άτομα του troktikou και να μην το καταφέρνουν, αλλά κάποιοι συγκεκριμένοι προφανώς είχαν τα μέσα και τις διαδικασίες να το πετύχουν. Εύκολα μπορούμε να περιορίσουμε το εύρος των εχθρών της Ελευθερίας.
  • ο Σωκράτης, όπως φαίνεται, συγκέντρωνε στοιχεία και αποδείξεις για 300 θέματα περίπου! Θυμηθείτε ότι κάθε φορά που έβγαινε 1 και μόνο 1 θέμα, άρχιζαν να διαρρέουν οι πληροφορίες και να εμφανίζονται οι οικονομικές και πολιτικές συνδέσεις. Όταν έχεις 300 θέματα είναι αυτονόητο ότι το ένα θέμα επαληθεύει το άλλο με όλες τις συνδέσεις πολιτικών, οικονομικών, δημοσιογραφικών κλπ προσώπων και διαδικασιών. Ένα αρχείο θεμάτων, πραγματική βόμβα για το διεφθαρμένο και ξεπουλημένο σύστημα! Φαντάζεστε ποιοι τον ήθελαν νεκρό. Η παρατήρηση: αυτό το αρχείο βρίσκεται στα χέρια της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Να θυμίσω ότι είναι η ίδια αστυνομία που δείχνει, προφανώς παραπλανητικά, προς την ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ! Κρίμα, γιατί φοβάμαι ότι πολλά θα «χαθούν» από αυτά τα αρχεία, αλλά ελπίζω οι συνεργάτες του Σωκράτη να διατηρούν κάποιο αρχείο κι αυτοί οι ίδιοι. (Οπότε, κινδυνεύουν κι αυτοί..)
  • Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε περισσότερο; Ο Σωκράτης δεν φοβήθηκε και προσπάθησε να επικοινωνήσει και να ενώσει τους απλούς ανθρώπους ενημερώνοντας και κυνηγώντας την Αλήθεια. Μπορούμε κι εμείς να συνεχίσουμε το έργο που ξεκίνησε θαρραλέα. Ο κάθε ένας μας ας βάλει σκοπό να ενημερώσει άλλους δύο και να τους βοηθήσει να σκεφτούν και να δουν την Αλήθεια. Όπως προσπάθησε να βοηθήσει κι ο Σωκράτης τον «ελληνάρα» να γίνει Έλληνας. Οι δύο συν-άνθρωποι που θα βοηθήσω, αν βοηθήσουν ο καθένας άλλους δύο τότε αυξανόμαστε λογαριθμικά. Το 1 άτομο έγινε 7,  15, 31, 63, 127, 255, 511, 1023, 2047, 4095, 8191, 16383, 32767, 65535, 131071, 262143, 524287, 1048575, 2097151, 4194303, 8388607, 16.777.215 άτομα, μόνο που η χώρα έχει μόνο 11.000.000 πολίτες. Άρα, αν καταφέρω και πείσω 2 άτομα τώρα, σε λίγες μέρες έως μήνες θα έχουμε αλλάξει τη χώρα. Μόνο 2 άτομα…
  • είναι λογικό στις τόσες πληροφορίες να διοχετεύουν και ψεύτικα και παραπλανητικά στοιχεία.  Ας σκεφτούμε λιγάκι κριτικά πριν δεχτούμε τις πληροφορίες. Είναι δυνατόν να δίνει η ΕΛΛ.ΑΣ. ως ενόχους την ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ και να συνδέει έτσι απλά όλους τους άδικους θανάτους τον τελευταίο καιρό (νεκρός υπασπιστής, Αλέξης, Marfin…); Εμένα μου μοιάζει σαν να λένε «ρίξτε το κόκκαλο στο λαό, ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό». Προσωπικά δε δέχομαι καν ότι το καμένο αμάξι ήταν αυτό που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση. Γιατί να μην το έκαψε ένα 5ο πρόσωπο την ώρα της εκτέλεσης. ώστε οι δολοφόνοι να φύγουν από την άλλη μεριά πιο γρήγορα; Το λέω σαν παράδειγμα. Απλά κάποιες πληροφορίες θα πρέπει να μένουν ουδέτερες στα υπόψιν μέχρι να συνδυαστούν κατάλληλα με τις επόμενες πληροφορίες που θα εμφανιστούν. Δε χρειάζεται να δεχόμαστε τα πάντα.
  • πιστεύω ότι θα πρέπει να ενισχύσουμε όσο μπορούμε την γυναίκα και τα παιδιά του Σωκράτη, ως το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για έναν άνθρωπο που μας προσέφερε τόσα πολλά. 1 άνθρωπος. Θα πρέπει να παράσχουμε τους πόρους στους ανθρώπους που άφησε πίσω για να ζήσουν φυσιολογικά (όσο μπορεί να το πει κανείς αυτό…) και τα παιδιά τους να αποκτήσουν την Παιδεία που αξίζει στα παιδιά ενός Ήρωα. Γιατί του χρωστάμε όλοι μας. Ειλικρινά του χρωστάμε.

troktiko: «Για τον φίλο μου…»

Αυτό δε μπορούσα να μην το αναπαράγω…

«Η δολοφονία του φίλου μου Σωκράτη είναι η τρανή απόδειξη ότι η χώρα στην οποία έχουμε την ατυχία να ζούμε ελέγχεται από εγκληματίες. Όχι..οι δολοφόνοι ΔΕΝ θα βρεθούν, ΔΕΝ θα τιμωρηθούν. Γιατί στην σιχαμένη πατρίδα μου (έτσι κατάντησε – και φταίμε ΟΛΟΙ), κυριαρχεί η ατιμωρησία. Ατιμωρησία σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς. Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου, θα δεις απάτη, κομπίνα, ρεμούλα. Από δω και πέρα θα βλέπουμε και δολοφονίες. Είναι η εξέλιξη στο χάος και στον κατήφορÎ! ¿ που βιώνουμε ως κοινωνία. Οι βουλευτές χαίρουν ασυλίας, οι μεγαλοεκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες ΚΛΕΒΟΥΝ μπροστά στα μάτια…
μας, ΕΜΑΣ…το κράτος. Οι κυβερνήσεις, ΟΛΕΣ, πασχίζουν να καταστρέψουν την πατρίδα μου. Ποιος θα βάλει ΕΣΚΕΜΜΈΝΑ τις περισσότερες φωτιές, ποιός θα κάνει την μεγαλύτερη οικονομική ΑΠΑΤΗ σε βάρος βέβαια του ΛΑΟΥ. Τους ξέρουμε, ΟΛΟΥΣ, έναν – έναν. Και τους ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ. Όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι που ζούμε καθημερινά στο βόθρο που λέγεται ΕΛΛΆΔΑ, ανεχόμαστε να συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας. Δεν ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΜΕ. Δεν έχουμÎ! µ αποφασίσει ακόμα να πάμε να κάψουμε τη Βουλή και τα σπίτια όλων εκείνων που ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ότι είναι ΕΝΟΧΟΙ. Μας φτύνουν και λέμε ότι ψιχαλίζει. Γιατί δεν έχουμε στήσει ακόμα 5000 κρεμάλες στο Σύνταγμα?? Για πολιτικούς, δικαστές, επιχειρηματίες, εκδότες, εφοριακούς διεφθαρμένους μπάτσους και μεγαλοδημοσιογράφους… ΓΙΑΤΙ?????

Συνάνθρωποι!!!
Ε συνάνθρωποι…ξυπνήστε μωρέ!!!!!! Μας βιάζουν και δεν μιλάμε. Με τι μούτρα μωρέ θα κοιτάξουμε τα παιδιά μας??? Τι σκατά ΕΛΛΗΝΕΣ είμαστε??? Κλαίω..όχι γιατί χάθηκε ο Socrates… Κλαίω για την κατάντια μου..και την κατάντια μας. Πρόβατα που μας οδηγάνε στη σφαγή και ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ????????

Πως αντέχουμε τέτοια ντροπή και ξεφτύλα?? Πως??

Σωκράτη τα λέμε.. θα είσαι πάντα κοντά μας!»

Αντίο Σωκράτη, ΚαληΝύχτα Ελλάδα…

“Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λεύτερος” του Νίκου Καζαντζάκη

Σωκράτη, θα συνεχίσουμε το έργο σου όλοι μας! Τουλάχιστον εσύ κυνήγησες την Αλήθεια κι έφυγες με την συνείδησή σου καθαρή! Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και το παιδί του μια μέρα θα καταλάβει ότι ο πατέρας του ήταν ένας Ήρωας που έκανε πολλά για την Πατρίδα του και ότι ένας άνθρωπος μπόρεσε και προσέφερε περισσότερα από όλους μαζί τους πολιτικούς, επιχειρηματίες, χρηματιζόμενους δημοσιογράφους και βολεμένους έλληνες σ’ αυτή τη χώρα!