Μηνύματα για το Σύνταγμα.. 12/2

Αύριο είναι η μεγάλη μέρα….

Lucy Papaioannou
Ρε μαλάκα, δούλε του Κεφαλαιου…. Δε ντρεπεσαι που εχεις και μουτρα να βγεις να απευθύνθεις διάγγελμα στους πολιτες που ετοιμαζεσαι να τελειωσεις??? Αλλα δε θα περασει ρε ο φοβος που σπερνεις…. Δε μασαει πια ο κοσμος απο τις κουφιες απειλες σας… Ειμαστε ηδη χρεωκοπημενοι και ο βεγμενος δε τη φοβαται τη βροχη! Γι αυτο κανε μας τη χάρη και σαλτα και γαμησου εσυ και οι ομοιοι σου!

————-

Alexander Saitis
ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!!
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ;
ΔΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΕΘΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΘΑ ΔΙΔΑΞΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ : ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ!!!

————-

Papageorgiou Makis
ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΟΥΣ ΜΑΛΑΚΕΣ Ο ΤΥΠΟΣ …
α) δηλαδη τωρα ειμαστε ισχυρο κρατος ?
β) δηλαδη εκτος ευρωπης δεν υπαρχουν αλλες χωρες ?
γ) δηλαδη χρωσταμε σε ολες τις χωρες τις υφηλιου ? ή σε καμια 5-6 ΦΙΛΙΕΣ χωρες μονο ? αρα μπορουμε να δανειστουμε και να δημιουργησουμε ΣΧΕΣΕΙΣ με αλλες χωρες καραγκιοζο
δ) δηλαδη εσυ την θεση του καθηγητη της κρατουσες 13 χρονια και πηρες και συνταξη ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ και ΣΥΜΠΑΣΧΕΙΣ ΜΕ ΕΜΑΣ ?
ε) δε πα να γμθεις ρε μαλκα

————–

παναγιωτης
αυριο ειναι γιορτη…ολοι στο συνταγμα και στους δρομους σε ολοι την ελλαδα……..ας παρουμε και κανενα στιλιαρι μαζι…ετσι για ακουμπηστιρι……μην ξεχασετε μασκες και μαλοξ….

————

Skokeas Panagiotis

Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
Ν’ αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους· να ζητάς συντρόφους!
Να ’σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.
Πού πάμε; Θα νικήσουμε ποτέ; Προς τι όλη τούτη η μάχη;
Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε!

——————-

Μαριγω Πλεμπακη
Μήνυμα από τον ΧΟΡΧΕ ΣΕΜΠΑΓΙΟΣ, βουλευτής του κινήματος « Ελεύθεροι του Νότου» από το κοινοβουλίου της Αργεντινής: Αδέλφια Έλληνες, Σύντροφοι και Φίλοι, Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα. Νιώσαμε αυτό που νιώθετε. Πονέσαμε όπως και εσείς. Κύλησαν τα δάκρια των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ. Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία. Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς. Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα ! Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε! VENCEREMOS!
——————-
Dimos Mavis
ΑΛΗΤΕΣ ΑΛΗΤΕΣ ΤΑ ΜΑΤ ΚΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ!!!

—————

Giannis Pastos
ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012 ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ…. 

——————

Eva Skoudaropoulou
Σίλερ, 1759-1805, Γερμανός συγγραφέας και ποιητής:
«Καταραμένε Έλληνα.
Όπου να γυρίσω την σκέψη μου, όπου και να… στρέψω την ψυχή μου, μπροστά μου σε βλέπω, σε βρίσκω.
Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο, Αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά, πρώτος και αξεπέραστος.
Επιστήμη αναζητώ, Μαθηματικά, Φιλοσοφία, Ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος.
Για Δημοκρατία διψώ, Ισονομία και Ισότητα, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος.
Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη Γνώση…
Γιατί να σε αγγίξω;
——————
Γαρυφαλιά Παπαγεωργίου
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ..
ΣΗΜΕΡΑ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΜΕ ΑΤΟΜΑ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ,ΜΕ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ,ΝΕΑΠΟΛΗΣ,ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΑΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ,ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ,ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΤΑΜΑΞΙΑ,ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΝΤΟΥΝΤΟΥΚΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΑΖΟΝΤΑΣ,
ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!!!ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ 5 ΙΩΡΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Κ.Α
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΕΚΑΝΕ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΠΑΜΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΡΑΛΛΗ..ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑ,ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΤΟΜΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ,ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΑΠΟ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΓΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ,ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ..ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΔΙΑΛΥΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΗΝ ΠΛΑΚΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΞΥΛΟ.ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!
ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ Μ…ΝΙ ΞΥΡΙΖΕΤΑΙ????
ΞΥΠΝΗΣΤΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΝΙΕΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΝΙΟΙ!!!ΑΥΡΙΟ ΟΛΟΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 5 ΙΩΡΑ!!!!!!ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΕΡΑΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΔΕΥΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΑΜΑΞΙ,ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝΕ ΑΡΚΕΤΟΙ »ΠΥΡΗΝΕΣ ΝΙΚΑΙΑΣ» ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΝΕ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ..ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΑΚΙΑ ΜΕ ΓΟΥΩΚΙ ΤΟΚΙ…ΑΡΑΓΕ ΤΑ ΜΠΑΤΣΑΚΙΑ ΤΙ ΘΕΛΑΝΕ?ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΝ ΕΜΑΣ Η ΑΥΤΟΥΣ?……..
—————–
Vassilis Christophides
Αναρωτιέμαι τι θα κάνει το ΚΚΕ αύριο? Ακόμα μια περιφρούρηση της νομιμότητας προστατεύοντας την Βουλή απο το πλήθος?
Advertisements

[Αναδημοσίευση] Τι απέγιναν οι «Αγανακτισμένοι»;

Τι απέγιναν οι «Αγανακτισμένοι»; 

Εδώ και τρεις μήνες, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» μοιάζει να έχει σιγήσει, τη στιγμή που, αντίθετα, θα έπρεπε να… εντείνει τις κινητοποιήσεις ενάντια στη νέα «ντρίπλα» των καθεστωτικών δυνάμεων, με την κυβέρνηση Παπαδήμου και την προσχώρηση/εγκλωβισμό του Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο.

Την ώρα που έρχονται τα χειρότερα, με το νέο μνημόνιο και το οριστικό ξεπούλημα της χώρας, λείπει η ισχυρή λαϊκή πίεση που θα μπορούσε να τα αποτρέψει και να στριμώξει το πολιτικό σύστημα. Και αυτό είναι εφικτό, διότι η συναίνεση των κομμάτων και η εσωτερική συνοχή τους κρέμεται από μία κλωστή, όπως φάνηκε και στις πρόσφατες ψηφοφορίες στη Βουλή. Θα αρκούσε μια ισχυρή λαϊκή πίεση για να σπάσει.
Και όμως, αυτή η λαϊκή πίεση απουσιάζει την κρισιμότερη στιγμή. Γιατί άραγε; Μήπως έπαψε ο λαός να είναι αγανακτισμένος και αηδιασμένος; Όχι βέβαια! Αντίθετα, όπως καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ακόμα και στη στροφή των καθεστωτικών ΜΜΕ, που έχουν γίνει όψιμα και με το αζημίωτο «αντιμνημονιακά», η αντίθεση του λαού έχει γίνει καθολική.
Πρέπει λοιπόν αλλού να αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της λαϊκής απουσίας, την ώρα που κινδυνεύουμε να μας περάσουν οριστικά τη θηλιά στο λαιμό.

Ανασύνταξη του συστήματος από τα «αριστερά»
Τ ο σύστημα αμύνεται με νύχια και με δόντια απέναντι στη διαφαινόμενη κατάρρευσή του και όλο και περισσότερο κινητοποιεί τους θεσμοποιημένους αντιπάλους του, την αντιπολίτευση της αυτού Μεγαλειότητας.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου, που προσωποποιούσε ανοικτά το κόμμα των σοσιαληστών, την προδοσία και την παράδοση της χώρας, απομακρύνθηκε, και στη θέση του μπήκε ένας «αόρατος» τραπεζίτης. Ταυτόχρονα σύρθηκε ο Σαμαράς να βρεθεί στο τραπέζι των κούισλιγκ, συνυπεύθυνος για τη συνέχεια.

Όμως αυτό δεν θα αρκούσε για να σιγήσουν οι «αγανακτισμένοι». Ούτε αρκούσαν τα τάγματα εφόδου του Παπουτσή, που με δολοφονική μανία κτυπούσαν το κίνημα. Χρειαζόταν η συμβολή των καθεστωτικών δυνάμεων της «αντιπολίτευσης». Η κρίση του δικομματισμού θα έπρεπε να μεταφραστεί σε ενίσχυση των κομμάτων της θεσμικής αντιπολίτευσης. Και δεν πρόκειται μόνο για το φούσκωμα του αποκόμματος του παλιού Συνασπισμού, της ΔΗΜΑΡ με τον Φώτη Κουβέλη και τη Ρεπούση, αλλά και για τη διοχέτευση της λαϊκής αγανάκτησης στα ελεγχόμενα κανάλια της Αριστεράς.
Τωόντι, στην πρώτη φάση, όλες αυτές οι δυνάμεις, που επί τόσα χρόνια καλλιεργούσαν τον εθνομηδενισμό, την πολυπολιτισμικότητα, τον ευρωπαϊσμό, μαζί με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, τρόμαξαν μπροστά σε ένα ακηδεμόνευτο μαζικό λαϊκό κίνημα, που εμφανίστηκε με μόνο σύμβολο την ελληνική σημαία.
Και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το υπονομεύσουν. Το ΚΚΕ το συκοφάντησε από την αρχή. Ο Σύριζα στην αρχή το απέρριπτε, ενώ στη συνέχεια προσπάθησε να το αλλοιώσει και να το βάλει στα ακίνδυνα καλούπια της ψευδοαριστερής αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική υπήρξε η αντίθεση στην πλατεία Συντάγματος, ανάμεσα στη «επάνω» πλατεία, του λαού, την οποία θεωρούσαν εθνικιστική, και την «κάτω» πλατεία, όπου ήταν μαζεμένα όλα τα γκρουπούσκουλα. Ας θυμηθούμε τι προσπάθειες έκαναν για να διωχθεί η ελληνική σημαία, σύμβολο της αντίστασης του ενιαίου ελληνικού λαού, από τις πλατείες. Τέλος, επιστρατεύτηκαν και οι «ένοπλες» δυνάμεις του στρατοπέδου. Οι ψευδώνυμοι αντιεξουσιαστές, οι οποίοι στην πραγματικότητα παρασιτούν στη συγκεκριμένη εξουσία, και είχαν ταχθεί από την αρχή ενάντια στο κίνημα. Εξ άλλου συμμερίζονται τα ίδια ιδεολογικά και πολιτισμικά πρότυπα με τους δήθεν αντιπάλους τους – το μίσος της πατρίδας, την ξενομανία, τον άκρατο ατομικισμό και τη λογική του πλιάτσικου. Και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να προβοκάρουν και να διαλύσουν το κίνημα.
Είναι χαρακτηριστική η τελευταία μεγαλειώδης συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, στις 20 Οκτωβρίου 2011, όταν κουκουλοφόροι και κνίτες, ο καθένας από την πλευρά του, διέλυσαν –με τη συμβολή της αστυνομίας του Παπουτσή– την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση του κινήματος.

Οι ανεπάρκειες των «αγανακτισμένων»
Ωστόσο υπάρχει και μια δεύτερη αιτία γι’ αυτήν τη σιγή, οι αδυναμίες του ίδιου του κινήματος το οποίο, απέναντι σε τόσες επιθέσεις, από τους κρανοφόρους έως τους… κουκουλοφόρους, δεν κατόρθωσε να αντισταθεί αποτελεσματικά. Δεν κατόρθωσε να αποκτήσει μια ενιαία κατεύθυνση και στόχευση. Δεν διατύπωσε ένα συνεκτικό πρόγραμμα, δεν επιχείρησε έστω να συγκροτήσει ένα ευρύ αντιμνημονιακό μέτωπο. Γι’ αυτό, και παρότι αντιστάθηκε με νύχια και με δόντια, οδηγήθηκε προσωρινά στη σιγή και μάλιστα τη χειρότερη στιγμή.
Στο επίπεδο της πλατείας, δεν μπόρεσε να αυτοοργανωθεί αποτελεσματικά για να αντιμετωπίσει τα Ματ και τους κουκουλοφόρους, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η μαζική του έκφραση.
Στο επίπεδο της ιδεολογικής συνοχής, απέτυχε να διαμορφώσει ένα ρεαλιστικό και συνεκτικό πρόγραμμα άρνησης του μνημονίου και ταυτόχρονης σωτηρίας της πατρίδας. Αντίθετα, παρασύρθηκε πολύ συχνά από τυχοδιώκτες, εξημμένες κεφαλές, κάποτε και ψυχιατρικές περιπτώσεις, σε δρόμους αδιέξοδους. Και το σύστημα έσπευσε να χρησιμοποιήσει τέτοιες περιπτώσεις, όπως κάνουν τα λαμόγια- επιχειρηματίες, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα κανάλια, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες που ελέγχουν, για να επιταχύνουν τη χρεοκοπία της χώρας, το πέρασμα στη δραχμή σε συνθήκες κατάρρευσης, ώστε να μηδενίσουν τα χρέη και τις ζημιές τους. Γι’ αυτό προβάλλουν τις πιο αδιέξοδες και ακίνδυνες για το σύστημα στρατηγικές. Και το κίνημα δεν αναλογίστηκε τι άραγε προκάλεσε το επαναστατικό μένος του Κοντομηνά, του Κουρή, του Κυριακού και των φερεφώνων τους;
Το ίδιο, δυστυχώς, συνέβη στο επίπεδο του «αντιμνημονιακού μετώπου». Ένα τέτοιο μέτωπο, σε μίνιμουμ βάση, αποτελούσε αίτημα και ζητούμενο του λαού για να μπορέσει να απαντήσει και σε ένα στοιχειώδες πολιτικό και εκλογικό επίπεδο. Και όμως, ενάμιση χρόνο μετά την έκφραση αυτού του αιτήματος από πολλές δυνάμεις, όχι μόνο δεν συγκροτήθηκε κάτι ανάλογο, αλλά αντίθετα ενισχύθηκαν και πάλι τα κόμματα της ξεπερασμένης αντιπολίτευσης.
Χαρακτηριστικός υπήρξε ο ρόλος του Μίκη Θεοδωράκη και των πρωτοβουλιών του, της «Σπίθας» και της «ΕΛΑΔΑς», που φάνηκαν να σαρκώνουν την ελπίδα για τη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου. Και όμως, αυτά τα σχήματα απέκλεισαν την πιθανότητα πολιτικής μετεξέλιξής τους και συμμετοχής στις εκλογές, ώστε να εκφραστεί η λαϊκή αγανάκτηση. Έτσι, με εσωστρέφεια, αποχωρήσεις και διαγραφές, η «Σπίθα» αυτοσυρρικνώθηκε, ενώ η «ΕΛΑΔΑ» κατέληξε, πριν καν γεννηθεί, σε μετωπικό σχήμα του Συνασπισμού, το οποίο διαχειρίζονται διάφοροι αιώνιοι μεταλλαγμένοι Κνίτες.
Εν τέλει, όπως καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, ένα μεγάλο μέρος των «αγανακτισμένων» αναγκάζεται να καταφύγει στα γνωστά κόμματα, υπεύθυνα για την κατάντια της μεταπολίτευσης. Οι οργανωτικές πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν από τον Θεοδωράκη, αντί να δώσουν πολιτική διέξοδο στους αγανακτισμένους, μπλόκαραν στην πράξη –ηθελημένα ή αθέλητα, δεν έχει σημασία– τη δυνατότητα συγκρότησης ενός τέτοιου μετώπου και λειτούργησαν αρνητικά για την ανάπτυξη του κινήματος.

Τι να κάνουμε
Αυτές οι αδυναμίες, απαντούν εκ του αντιθέτου, και στα αιτήματα που τίθενται επιτακτικά σήμερα: Επανεμφάνιση του κινήματος, πιο οργανωμένου στις «πλατείες» της χώρας, ιδεολογική διαύγαση και διαμόρφωση μίνιμουμ θέσεων, συγκρότηση ενός πολιτικού υποκειμένου, που θα αποτελέσει τη βάση για ένα αυθεντικό αντιμνημονιακό μέτωπο. Και τώρα, άμεσα, κινητοποίηση, για να αποφευχθεί η καταστροφή της υπογραφής του νέου μνημονίου.
Οι αγανακτισμένοι πρέπει να μεταβληθούν σε ένα πατριωτικό, κοινωνικό και αντιμνημονιακό κίνημα, διότι διαφορετικά παραμονεύουν και άλλοι – οι φαιοχίτωνες– μνηστήρες, που θα επιχειρήσουν να εκτρέψουν και να χρησιμοποιήσουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Το σενάριο παίχτηκε και αλλού, στο παρελθόν. Αν αφήσουμε τους τυχοδιώκτες και την εθνομηδενιστική χαβιαροαριστερά να λυμαίνονται το κίνημα των αγανακτισμένων, σε συνθήκες καθολικής και καταλυτικής κρίσης της χώρας, τότε αναπόφευκτα θα προβάλουν και άλλες αυταρχικές, φαιές απαντήσεις στην κρίση.
Και στο μεταξύ ο μεγαλύτερος κίνδυνος, άμεσα, είναι η διαιώνιση της κυβέρνησης Παπαδήμου, ή η ακυβερνησία, που θα επιτρέψει στις αντιδημοκρατικές λύσεις να επιβληθούν. Γι’ αυτό εξάλλου πασχίζουν τα εσχάτως «επαναστατικοποιημένα» κανάλια και ραδιόφωνα.


του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη

Enhanced by Zemanta

Αν δεν είσαι ήσυχος, πήγαινε στη πλατεία σήμερα

Εξασθενεί λέει το κίνημα των »Αγανακτισμένων». Μα γιατί άραγε? Γιατί μαζεύονται πλέον 2000-3000 κόσμος στο Σύνταγμα?
Είμαστε στην Αθήνα 4.5 εκατομμύρια κόσμος. Άντε να βάλω αυτούς που δεν μπορούν να πάνε λόγω θεμάτων υγείας, λόγω ότι δεν συμφωνούν με αυτό, λόγω υποχρεώσεων δουλειάς, λόγω ότι είναι βολεμένοι κλπ. Πόσοι να ναι αυτοί? Τα 2 εκατομμύρια ας πούμε? Οκ. Μένουν άλλα 2,5. Μέσα σε 15 μέρες λοιπόν από αυτά τα 2,5 εκατομμύρια έστω ότι θα πήγαιναν 1 φορά στο Σύνταγμα. 1 φορά μόνο. Διαιρούμε και το αποτέλεσμα είναι 166.666. Αχμμμ. Εμείς έχουμε 4-5 χιλιάδες. Οι υπόλοιποι 162.666 που είναι? Μας λείπουν κάθε μέρα 162.666. Πού είναι αυτοί? Είναι η κατηγορία που προτιμά να πάει για μπάνιο την Κυριακή, ή να βγεί με το γκομενάκι για καφέ ή να κάτσει σπίτι να δει Greek Idol. Είναι η κατηγορία που απλά βαριέται. Που απλά είναι σε κώμα.

Τα νούμερα που καταγράφω είναι τελείως ενδεικτικά μέσα στο μυαλό μου, μπορεί να κάνω και λάθος αλλά και τους μισούς να έβαζα απ αυτούς που υπολογίζω και πάλι είναι πολλοί.

Γράφω αυτό το κείμενο με αφορμή συζητήσεις που είχα για το θέμα με φίλους και γνωστούς οι οποίοι βρίσκονται στην πιο πάνω κατάσταση. »Μπάνιο την Κυριακή» και δεν γαμιούνται όλα.

Απογοητεύτηκα. Οχι γιατί θέλουν να πάνε για μπάνιο μια μέρα η να κάτσουν σπίτι τους. Απογοητεύτηκα γιατί οι περισσότεροι απ αυτούς ειναι άνεργοι και δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Απογοητεύτηκα γιατί δεν μπορούσαν να θυσιάσουν 2 ώρες από τις υπερπολύτιμες ώρες ξεκούρασης τους μέσα σε 15 μέρες για να φωνάξουν για το μέλλον τους. Και ας μην φωνάξουν. Απλά να δώσουν παρουσία. Όταν θα τους το πω θα μου πούν τα γνωστά.

– »Ελα μωρε και τι θα γινόταν αν πήγαινα κι εγω θ άλλαζε τίποτα?»

– »Μαλακία μου φαίνεται όλο αυτό, πήγαν όλοι οι χαβαλέδες να ούμε και πρέπει να κάτσω κι εγώ να στηθώ εκεί?»

– »Α εγω δεν πάω σε πορείες και μαλακίες φοβάμαι» και άλλα πολλά…

Εντάξει αγαπητοί μου φίλοι. Σας καταλαβαίνω. Τόσα χρόνια όλοι μας βολεμένοι ο καθένας στον δικό του μικρόκοσμο, μάθαμε να ξεπερνάμε τα δύσκολα, χώνοντας το κεφάλι μας στην άμμο σαν άλλες στρουθοκάμηλοι. Και πάλι έτσι λέτε ότι θα το ξεπεράσετε. Με το κεφάλι κάτω. Συνηθίσατε άλλωστε τόσον καιρό. Προσέξτε όμως γιατί ίσως ήρθε η εποχή που κάποιος θα σας ξεριζώσει το κεφάλι βίαια απ το χώμα και δεν θα υπάρχει τρύπα για να το βάλεις πουθενά αλλού, εκτός από τη γνωστή….

Μπορεί να μην συμφωνείτε μ αυτά που γράφω που ίσως τα γράφω και πιο ωμά απ ότι συνηθίζω, μπορεί να διαφωνείτε κάθετα με όλο το σκεπτικό και τη φιλοσοφία του βγαίνουμε στις πλατείες αλλά ρε πούστη μου, μια φορά, μια γαμημένη φορά μέσα σε 15 μέρες δεν θα μπορούσες να είσαι εκεί, έτσι για να φωνάξεις μια »κλέφτες» και να φύγεις.? Η να μην φωνάξεις. Να κάτσεις να κοιτάς και να τρώς καλαμπόκια. ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ?

Εκτός αν πιστεύεις ότι δεν σε κλέβουν τόσα χρόνια, εκτός αν πιστεύεις ότι όλα βαίνουν καλώς σ αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα, εκτός αν πιστεύεις ότι όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν έστω και μία φορά στο Σύνταγμα η όπου αλλού είναι τελειωμένοι και άσχετοι, εκτός αν πιστεύεις ότι δεν πρέπει να διαμαρτύρεσαι και να φωνάζεις εκτός αν πιστεύεις οτι πρέπει να αποδέχεσαι αυτά που αποφασίζουν άλλοι για σένα.

Εγώ θα σου πω αυτό, πήγαινε στον καθρέφτη σου και κοιτάξου. Κοίτα βαθιά μέσα στα μάτια σου κι αν δεις ότι είσαι ήσυχος με τις επιλογές σου, πήγαινε για μπάνιο. Αν δεν είσαι ήσυχος πήγαινε στην πλατεία σήμερα. Η αύριο ή την Κυριακή. ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ έστω. Θυσίασε μια φορά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Για να είναι το δικό σου πνεύμα ελεύθερο…

Κι ας πιστεύεις ότι δεν θα γίνει τίποτα. Μην βγάλεις όμως την ουρά σου απ έξω. Γιατί αν μια στο δισεκατομμύριο αλλάξει κάτι με αυτή την διαμαρτυρία η ακόμα χειρότερα αν δεν αλλάξει τίποτα και τα παιδιά σου κι εσύ ζείς αργότερα σε συνθήκες που δεν θα ήθελα καν να φανταστώ δεν θα θελα να είμαι στη θέση σου όταν θα σε ρωτήσουν, » Μπαμπα τότε το 2011 τον Μαιο που βγαίναν όλοι στις πλατείες και φωνάζαν για την αδικία και την κλεψιά εσύ τι έκανες? να απαντήσεις: »Εγώ πήγαινα για μπάνιο παιδί μου….»

Αυτά τα λέω με πολύ αγάπη και για φίλους μου πολύ αγαπημένους που δεν έχουν ξεμπερδέψει ακόμα από τα κατάλοιπα που τους έχει αφήσει το παρελθόν. Αυτό που όλοι έχουμε ζήσει. Τα λέω γιατί ξέρω ότι τους αρέσει ο Παπακωνσταντίνου (όχι ο Υπουργός, φτου φτού) αλλά ο Βασίλης όταν τραγουδά το »Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα» Τα λέω γιατί ξέρω ότι κατα βάθος θέλουν και μπορούν να γυρίσουν τις πλάτες τους στο μέλλον, στο μέλλον που τους φτιάχνουν όπως θέλουνε, και να τους πω να μείνουν μονάχοι στο παρόν, να σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται και να μην γίνουν συνένοχοι στο φόνο. Γιατί μετά οι μούντζες που πέφτουν στο Σύνταγμα θα γυρίσουν μπούμερανγκ..

Τελικά είναι όμορφο να πολεμάς για την δημοκρατία….

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011

Εάν πριν μερικούς μήνες μου έλεγες ότι οι άνθρωποι θα μένανε στις πλατείες, θα φέρνανε φαγητό και θα φτιάχνανε ομάδα σίτισης η οποία θα τάιζε καθημερινά πολλούς άστεγους, ότι θα μάζευε ο καθένας τα σκουπίδια του και θα κράταγε την πλατεία καθαρή, ότι θα έκαναν δεντροφύτευση και άλλα πολλά όμορφα πράγματα τότε θα σου έλεγα ότι είσαι παλαβός και ότι ονειρεύεσαι. 25 μέρες μετά, ζήσαμε , ζούμε και απ’ότι φαίνεται θα συνεχίσουμε να ζούμε το όνειρο, την αρχή της ουτοπίας που μας έλεγαν οι γονείς μας. 25 μέρες τώρα ο κόσμος μαθαίνει να μιλάει, να ανταλλάζει ιδέες, να αγαπάει, να είναι αλληλέγγυος, με λίγα λόγια να συμπεριφαίρεται σαν άνθρωπος και όχι σαν ρομπότ, μαθαίνει να ζει ελεύθερος. Σήμερα ήταν η μεγάλη συγκέντρωση – πορεία που όλοι περιμέναμε πολλές μέρες. Σήμερα θα προσπαθούσαμε να ρίξουμε ένα ολιγαρχικό καθεστός που με την ταμπέλα της δημοκρατίας ριμάζει αξιοπρέπειες, συνειδήσεις, ολόκληρες ζωές. Γύρω στις 12.30 το μεσημέρι παρατήρησα ότι υπήρχε κόσμος από την ομόνοια ώς το Παναθηναϊκό στάδιο, δεν έπεφτε καρφίτσα. Το πρώτο μήνυμα είχε σταλεί, έτσι ο κρατικός κατασταλτικός μηχανισμός άρχισε για ακόμα μια φορά το έργο που ξέρει να κάνει καλά εδώ και πολλά χρόνια. Η πρώτη ομάδα γνωστών-αγνώστων – κουκουλοφώρων – μπαχαλάκιδων – ρουφιάνων ταγματασφαληστών εμφανίστηκε στην κορυφή της Πανεπιστημίου, πέταξε την πρώτη Amstel στα ματ. Ο κόσμος αντέδρασε, κατάφερε να διασπάσει την ομάδα τον ρουφιάνων, μάλισα κατάφερε να προπυλακίσει και έναν από αυτούς, πάνω στον οποίον βρέθηκε αστυνομική ταυτότητα. Η συνέχεια ήταν απολαυστική για τον άτυχο ρουφιάνο ο οποίος μέτρησε όλα τα σκαλία της πλατείας με την μούρη και στην συνέχεια έφτασε κλοτσιδών ως της αρχές της Ερμού με την μούρη κρέας. Εντελως τυχαία μετά από μισή ώρα άρχισε αυτο που θέλανε. Η πλατεία καλύφθηκε απο δακρυγόνα (με ημερομηνία λήξης 1995 όπως διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια). Ακολούθησαν εικόνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μεσα μου. Η Νίκη είχε φτιάξει μια απίστευτη κάτασπρη φατσουλα με malox , ο Γιώργος με την μάσκα θαλάσσης χωρίς αναπνευστήρα, ο Σπύρος με τα γυαλιά κολυμβητή, ο Παντελής να θυμάται τα νιάτα του στην Ρηγίλης , η Μπίλη και ο Γιάννης να γονατίζουν από τα δακρυγόνα και αλληλοστιριζόμενοι να μπαίνουν στο μετρό για να πάρουν ανάσα, και όλοι μαζί να χορεύουν δίπλα από τα ματ δείχνοντας ότι πίσω από τα malox και τις μάσκες υπάρχει μια ιδέα, και οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες. Οι δυνάμεις καταστολής νόμιζαν ότι και αυτή την φορά θα κατάφερναν να σπάσουν τον κόσμο. Το κατάφεραν για λίγο αλλά κατά της 5 κουράστηκαν στον πόλεμο και αποφάσησαν να φύγουν. Όμως διαψεύσθηκαν. Η πλατεία, μετά την αποχώρηση τους γέμισε πάλι, ασφυκτικά. Ο κόσμος μάζεψε τις πέτρες από τους δρόμους καθάρισε όλη την πλατεία και κατα τις 8 βγαίνοντας από το μετρό άκουγες την φώνη του Βασίλη να τραγουδάει «Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω την ουσία και ονειρεύομαι..» και μια πλατεία γεμάτη χαμόγελα να τραγουδάει ξένοιαστη…γιατί είχαμε ΝΙΚΗΣΕΙ. Τελικά είναι όμορφο να πολεμάς για την δημοκρατία….

Σύνταγμα 15/6/2011

Freedom of Speech

Enhanced by Zemanta

Σχόλιο στο Indymedia

Αναδημοσίευση από το IndyMedia

ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ
από Μanolo 9:15μμ, Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Ο αδελφός μου είναι φοιτητής στην Μαδρίτη και φίλα προσκείμενος στον Α/Α χώρο (αναρχικός δεν δηλώνει μιας και κάτι τέτοιο το κερδίζεις έπειτα απο μεγάλους αγώνες, και αυτός είναι ακόμα πιτσιρικάς).Απο την 1η ημέρα συγκέντρωσης στην πλατεία της Μαδρίτης ήταν εκεί μαζί με την κολεκτίβα που ανήκει.Με σεβασμό και σίγουρα με καχυποψία στην αρχή αντιμετώπισαν αυτές τισ κινητοποιήσεις αλλά σιγά σιγά ‘ηταν αυτοί που πήραν τα πράγματα στα χέρια τους λόγω πείρας σε συνελεύσεις, καλέσματα, κείμενα, συλλογική κουζίνα.
Άρπαξαν την ευκαιρία απο τα μαλλία και αυτό όχι για να καπελώσουν τους υπόλοιπους αλλά γιατί ξαφνικά τον κόσμο αντιπροσόπευε η γλώσσα που μίλαγαν.
Όταν ενημερώθηκα πως θα γίνει παρόμοια κίνηση στην Αθήνα ενθουσιάστηκα μέχρι που διάβασα το πρώτο κείμενο που δεν με βρήκε καθόλου σύμφωνο.
Έπειτα παρακολούθησα όλες τις διαδυκτιακές συζητήσεις  και σοκαρίστικα απο την επίθεση που δέχεται αυτή οι κίνηση απο το χώρο μας.
Οι μόνοι που επιτέθηκαν σε αυτή την κίνηση είμασταν εμείς και τα χρυσαύγουλα απο την ιστοσελίδα τους. Σιχάθηκα…
Είναι η στιγμή που περιμέναμε.Ο κόσμος βγήκε στον δρόμο και πρέπει να τον ακολουθήσουμε.Δεν είμαστε οι κυρίαρχοι του σύμπαντος.
Στην συγκέντρωση ήταν η αδελφή μου, οι φίλοι μου, η κοπέλα μου.Αυτούς ονομάζουμε φασίστες?Σε ππερίπτωση που ο χώρος δεν πλησιάσει για να γνωρίσει αυτή την κίνηση εγώ την επόμενη φορά σε οποιαδήποτε πορεία αλλήλεγκύηςθα βρίσκομε 5 μέτρα πίσω σας.Προτιμώ να καταιβένω μόνος και αγανακτισμένος παρά αναρχοπατέρας και κριτής των πάντων.
Δεν έχω την ψευδαίσθηση πως μέσα απο αυτή την κίνση θα αλλάξει κάτι..μακάρι να γίνει αλλά είναι κρίμα να τους επιτεθομαστε έτσι..Συγνώμη για τα ελληνικά μου(αν και ζώ πολλά χρόνια εδώ ακόμα δυσκολεύομαι.)

Συντροφικά
Μanolo

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1295571