Το στρατιωτικό σύστημα αυτοσυντηρείται…

Γνωστό είναι το ρητό που λέει ότι «εκεί που αρχίζει ο στρατός, τελειώνει η λογική…» . Υπάρχει το γνωστό σύστημα στον στρατό που όλοι βολεύονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και στηρίζουν το σύστημά τους που στηρίζει, με τη σειρά του, τα δικά τους υποσυστήματα καλοβολεμάτων.

Πάω κι εγώ, ως νέος αξιωματικός στην Μονάδα μου και με χώνουν με τη μία… -Δε πειράζει, λέω, αρχή είναι και δε μπορείς να πεις και τίποτα… Κάνω ό,τι είναι να κάνω, με αφήνουν μια βδομάδα να κάνω τις κανονικές μου υπηρεσίες και με ξαναχώνουν.. -Ώπα, λέω, το χώσιμο συνεχίζεται… Ας κάνω τώρα μια βδομάδα τη δουλειά αλλουνού αφού το δέχτηκα…

Ο παλιός είναι αλλιώς...Το ζήτημα όμως δεν είναι γιατί το δέχεσαι, αλλά γιατί ο άλλος σου φορτώνει τη δουλειά του; Μήπως επειδή είναι παλαιότερος από σένα στη Μονάδα; Μήπως πρέπει οι νεοφερμένοι να «ξελαφρώνουν» τους παλιούς; Δηλαδή ο παλιός στο στρατό είναι σαν το κρασί στο κελάρι, αν κατάλαβα καλά… Γίνεται καλύτερο και αποκτά αξία όσο παλαιώνει. Όταν όμως κάποιος φαντάρος γυρίσει και πει ότι «εγώ είμαι παλιός, βάλε τον νέο (ψαρά) να κάνει αγγαρείες…», τότε του κακοφαίνεται και διατυμπανίζει δυνατά και καθαρά, ώστε να παραδειγματιστούν όλοι όσοι ακούνε τριγύρω, ότι «…δεν υπάρχει παλιός και νέος στον στρατό…, …όλοι κάνουν όλες τις δουλειές…»

«Δάσκαλε που εδίδασκες και νόμο δεν εκράτεις…» λέει, επίσης, ο «σοφός»¹ ελληνικός λαός… Πώς είναι δυνατόν να παραδειγματιστεί κάποιος εάν δεν τηρείς μια ακέραια στάση και πώς είναι δυνατόν να συνεργαστεί κάποιος μαζί σου υπό τέτοιες προϋποθέσεις; Αλλά έχουμε την τάση σ’ αυτή τη χώρα να κάνουμε κι εμείς ό,τι μας έκαναν για να «ισοφαρίσουμε» μάλλον την αδικία που νοιώθουμε. Ο προηγούμενος μου κάνει κάτι το οποίο θα πρέπει κι εγώ να κάνω στον επόμενο για να νοιώσω «έξυπνος», ότι ναι μεν με γέλασαν  στην αρχή αλλά τώρα θα πάρω το αίμα μου πίσω και θα εκμεταλλευτώ την άγνοια του επόμενου… για να είμαι κι εγώ «έξυπνος»!

Και μου το είχανε πει όταν έμπαινα στον στρατό, ότι είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας μας.. Όλοι θέλουν να είναι «έξυπνοι» με το να εκμεταλλεύονται, όπου βρουν την ευκαιρία, τον συνάδελφο/συμπολίτη τους κι αυτός, με τη σειρά του να μπαίνει στο σύστημα που παράγει «έξυπνους»…

Αλλά εγώ γιατί βγήκα στραβός κι ανάποδος σ’ αυτή τη κοινωνία;; Γιατί δε γίνομαι κι εγώ «έξυπνος», αλλά κάθομαι και τα γράφω όλα αυτά σ’ ένα blog;;

______________

1. Βάζω σε εισαγωγικά το σοφός γιατί από τον ελληνικό λαό βγαίνουμε όλοι εμείς που κάνουμε όλα αυτά τα λάθη, παρόλο που διδάσκουμε τα αντίθετα…
Advertisements