Μια ιστορία αλλιώτικη… για μια παλιά Ελλάδα

Μας έφτασε ένα συνταρακτικό μήνυμα το οποίο αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε. Δεν έχουμε φανερώσει προς ώρας το όνομα του προσώπου που μας το έστειλε για λόγους ασφαλείας.

Σήμερα πήγα σε ένα ραντεβού και το άτομο που περίμενα με έστησε. Καθώς το περίμενα παρατηρούσα το κόσμο γύρω μου και σκεφτόμουν πόσο…..
προσηλωμένοι είναι κάποιοι στις καθημερινές τους δραστηριότητες και δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους. Κάποια στιγμή σε έναν κάδο σκουπιδιών είδα μια γριά γυναίκα
που την ακολουθούσαν 4-5 γάτες και ένας σκύλος.

Η γιαγιά έψαχνε μέσα στον κάδο για φαγητό. Όσο την κοίταζα από δίπλα της περνάγανε άνθρωποι που μιλάγανε στο κινητό, που γυρνάγανε από τα ψώνια, που απλά περπατάγανε. Κανένας δεν έδινε σημασία στην γριά γυναίκα.

Κάποια στιγμή βγάζει από τον κάδο κάτι πεταμένα σαλάμια και τα δίνει στις γάτες και στον σκύλο και λέω μέσα μου «παρόλο την πεινά που έχει δίνει και στα ζώα. Μπράβο της». Πάνω μου κράταγα 3 ευρώ και κάτι λεπτά. Από την αρχή έλεγα να πάω να της τα δώσω να πάρει έστω λίγο ψωμί αλλά δίσταζα. Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο. Ίσως ντρεπόμουνα η δεν είχα το θάρρος. Δεν ξέρω. Το συναίσθημα του τύπου δεν ξέρω τι να κάνω είναι συχνό στις μέρες μας σε πολλά θέματα.

Έτσι έκατσα και τα ζύγισα και είπα αν δεν το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Αν δεν το κάνω δεν θα μάθω την απάντηση είπα μέσα μου, αν από την άλλη το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Θα έχω κάνει μια καλή πράξη και θα είναι ένα συν για την ψυχική μου υγεία, θα έχω βοηθήσει έστω και λίγο κάποιον συνάνθρωπο και θα έχω κάνει αυτό που καταβάθος ήθελα να κάνω. Άρα η ζυγαριά γέρνει και μάλιστα πολυ. Την πλησίασα και της είπα

«ΓΙΑΓΙΑ ΕΧΩ ΠΑΝΩ ΜΟΥ 3 ΕΥΡΩ. ΠΑΡΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ ΝΑ ΦΑΣ».

Η απάντηση πραγματικά με εντυπωσιασε. Μου λέει «Παιδί μου είσαι πολύ ευγενικός αλλά κοιτά να δεις. Εγώ έχω μια μικρή σύνταξη και μπορώ κούτσα κούτσα να ζησω. Αυτό το κάνω γιατί κανένας δεν φροντίζει για αυτά τα ζώα».

Έτσι άνοιξα μια κουβέντα μαζί της γιατί συνειδητοποίησα πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέγιστη αξία μπροστά σε αυτούς που μιλάμε με το σεις και το σας. Για να μην μακρηγορώ θα σας πω μόνο αυτό:

Αυτή η γυναίκα ήταν νοσοκόμα το πόλεμο όταν ήταν νέα και μου έλεγε ιστορίες που τα βιβλία δεν τις λένε. Μου μίλαγε για τους Έλληνες και τον ηρωισμό τους και ένιωθα σαν να μίλαγα με τον Μέγα Αλέξανδρο. Μου έλεγε για καράβια με σιτάρι που στέλνανε στην Ελλάδα και οι γερμανοί τα βυθίζανε, μου έλεγε για παλικάρια που γνώρισε και για τον ξεπεσμό που έχουμε φτάσει.

Στο τέλος καθώς έπρεπε να σταματήσω την κουβέντα για τον λόγο του ότι η γιαγιά είχε βουτηχτεί στα δάκρυα ακούω το καλύτερο:

«Παιδί μου», μου λέει «πρέπει να μαζευτείτε και να κάνετε επανάσταση εσείς οι νεοι. Γιατι οι μικρότεροι δεν θα ξέρουν την ιστορία μας. Είναι καλύτερο να πεθάνετε πολεμώντας για την ελευθερία σας παρά να πεθάνετε σκλαβωμένοι».

Αυτή η κουβέντα με την γριά γυναίκα δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών ήταν για μένα ένα μάθημα ζωής.

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/06/100-300-voria.html

Enhanced by Zemanta
Advertisements

Ο Κωστής Παλαμάς έχει κάτι να μας πει, …ω παλιάτσοι Έλληνες!

Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,
ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.


Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι,και χαύνοι λεβαντίνοι,
λύκοι ώ κοπάδια οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

Κωστής Παλαμάς, «Γύριζε«, 1908

Γ. Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στο κέντρο: K. Παλαμάς.
Enhanced by Zemanta

[Republished] IMF To Sieze Greek Gold Mines: Mineral Reserves Cheapest Way To Pay Down Debt

Greek police not busy roughing up protesting doctors and nurses shepherded teams of VIPs around the capital’s government offices. They’re looking for any old thing to sell but what’s already on the block has yet to be revealed to the general public, namely; petroleum reservessurface coal and proven mines with nearly endless minerals.

Our mole at the Greek Ministry of Finance informs us that asset claimants have submitted their wish list and it’s not pretty. Forget the islands, while it may be widely speculated that Hellenic paranoia is running rampant due to the imminent loss of 111 tonnes of gold bars to the IMF, rest assured there’s plenty more, right under their feet.

“The Divine Bounty has bestowed upon us inexhaustible mines of silver, and advantages which we enjoy above all our neighbouring cities, who never yet could discover one vein of silver ore in all their dominions.” XENOPHON

That’s right, they also have unexploited silver reserves as well, which have been mostly restricted from operating due to environmental regulations. The recent blips of reported violence from protesters in Keratea, a stone’s throw from the ancient mines at Laurion are due to the government’s desire to construct a landfill. The broadsheets report the story their way but the real action is on Facebook’s We Are Change Greece.

They don’t buy any of the schemes for a rubbish dump on their doorstep and wonder why it includes approved hazardous waste dumping. Cough, cough, wouldn’t want anyone poking around the site should something precious and shiny surface one day!


Athens could have chosen from hundreds of other sites but somehow prefer the ‘contractor’ to start digging up the ancient El Dorado, how strange. Do the waste management experts have a corporate relationship with any mining interests? Time will surely tell but for now, the world is waiting for the Greeks to set the template in this epoch of turmoil. Politicians who sold the country out when nobody was looking may have to face the music, dance the dance, at the end of a rope by the looks of it.

Source: http://rmiglobal.org/2011/05/26/imf-to-sieze-greek-gold-mines-mineral-reserves-cheapest-way-to-pay-down-debt/

I apologize for the copy-paste…

Enhanced by Zemanta

Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: μεταβίβαση εθνικής κυριαρχίας στην Ε.Ε.

Wolfgang Schäuble - World Economic Forum Annua...
Image by World Economic Forum via Flickr

Παραθέτω αυτό το άρθρο για να θυμόμαστε αργότερα κάποια πράγματα….

Τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας κρατών- μελών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομίας εισηγήθηκε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Wolfgang Schäuble, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Stern.

«Η (ευρωπαϊκή) ολοκλήρωση πρέπει να προχωρήσει, και κράτη με προβλήματα που λαμβάνουν βοήθεια πρέπει σε αντάλλαγμα να παραχωρούν μέρος της κυριαρχίας τους στην ΕΕ», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Σόιμπλε.

Σε επιστολή του που επικαλείται το Reuters, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι η Γερμανία είναι αντίθετη στη χορήγηση «λευκής επιταγής» στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) για την αγορά ομολόγων στην δευτερογενή αγορά.

Η εν λόγω επιλογή είναι «σε κάθε περίπτωση καλύτερη από το να εκδιωχθούν υπερχρεωμένα κράτη από την ευρωζώνη» τονίζει, ζητώντας εμμέσως από τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να σταματήσει να ασκεί κριτική στους Ευρωπαίους πολιτικούς.

«Σεβόμαστε την ανεξαρτησία της ΕΚΤ… δεν την κριτικάρουμε. Ιδεωδώς, το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και αντίστροφα», πρόσθεσε ο κ. Σόιμπλε.

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011, 20:45

Πηγή: Zougla Online

Enhanced by Zemanta

Το Αμερικανικό Όνειρο (σε καρτούν)

Ένα νέο βίντεο 30 λεπτών βγήκε στον «αέρα» και εξηγεί με πολύ ωραίο τρόπο την λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος μιλώντας για την πραγματική διάσταση του American Dream.

Κατά την άποψή μου, μια χρήσιμη πράξη για το καλό όλων μας θα ήταν να το δείξεις ή να το περιγράψεις σε άλλα δύο άτομα, με τη προτροπή να κάνουν κι αυτά το ίδιο. Αν όλοι μας θέσουμε αυτόν τον ελάχιστο στόχο, θεωρώ ότι θα μπορέσουμε να επεκτείνουμε την ενημέρωση και σε άτομα εκτός ίντερνετ και άτομα που έχουν χαθεί στην άβυσσο της διαστρέβλωσης των αξιών και των προτεραιοτήτων.

Σχετικά άρθρα και βίντεο στον Μικρό Πρίγκηπα:

Enhanced by Zemanta

Ουσίες των απεργιών

Η εικόνα στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο...
Image via Wikipedia

Επί χρόνια βλέπω να γίνονται απεργίες συνεχώς στην Ελλάδα. Πιο παλιά ήταν κάτι όπως σταθερό όπως οι γιορτές μέσα στο χρόνο. Κάθε Σεπτέμβριο με τη ΔΕΘ γινόταν και απεργίες. Φέτος γίνονται συνέχεια. Και ποιος ο λόγος;

Η αντίδραση, φυσικά, στις επιταγές του μνημονίου!

Εύκολο. Λογικό είναι όμως αυτό; Υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα; Γιατί δεν υπάρχει;

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ημιμάθειας. Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν τι είναι μια απεργία, ποιες οι μορφές της, ποιες οι διαδικασίες για να πετύχει κάτι. Δε θα ασχοληθώ να κάνω μάθημα σ’ αυτούς που συμμετέχουν σε απεργίες γιατί δε τους συμπαθώ. Θα έπρεπε να ξέρουν σε τι συμμετέχουν και να μην κάνουν ό,τι τους καπνίσει.

Με τη βοήθεια βασικής ιστορικής αναζήτησης, μπορεί να δει οποιοσδήποτε ότι οι μόνες απεργίες που απέδωσαν καρπούς ήταν οι γενικές απεργίες. Οι μικρές απεργίες κάποιου κλάδου ή ακόμα πιο μικρές ίσως να δίνουν λύσεις σε πιο μικρά προβλήματα αλλά όχι αυτά που αφορούν όλη τη χώρα. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν προβλήματα στους υπόλοιπους πολίτες και τελικά να είμαστε ο ένας ενάντια στον άλλον! Αυτό προφανώς δεν επηρεάζει ούτε τις εταιρείες ούτε μια κυβέρνηση. Διαιρεί το λαό που ενωμένος έχει την πιο μεγάλη δύναμη.

Σκοπός της απεργίας είναι να σταματήσει η παραγωγική διαδικασία. Μόνο αυτό επηρεάζει την ελεύθερη αγορά. Δεν υπάρχει κάποιο όφελος αν απλά δείξουμε με απεργία τη δυσαρέσκειά μας, παρά μόνο μας κάνει να νιώθουμε ότι κάτι κάναμε προς το καλύτερο. Δεν είναι έτσι. Αυτό είναι σπασμωδικές κινήσεις ενός άρρωστου σώματος.

Στην παρούσα κατάσταση το πρόβλημά μας είναι πανελλαδικό και θα πρέπει απλά να σταματήσουμε να παράγουμε μέχρι να γίνει το θέλημα του λαού. Αυτό έγινε και τον Μάη του 1968 στη Γαλλία. Τώρα δεν έπρεπε να σταματούνε τα ΜΜΜ αλλά οι πολίτες έπρεπε να πάρουμε τον έλεγχο σε ό,τι χρειαζόμαστε για να γίνει μια γενική απεργία. Τα ΜΜΜ έπρεπε να μεταφέρουν κόσμο σε γενική διαδήλωση.

Αλλά όταν βάζεις το κεφάλι σου κάτω από μια ΓΣΕΕ και μια ΑΔΕΔΥ, πως να περιμένεις ν’ αλλάξει κάτι; Αμόρφωτους και κομματικοδίαιτους θέλετε μπροστά; Ή θέλετε όλα να έχουν μια κομματική ταμπέλα;

Αν ο καθένας βάλει τον εαυτό του στη θέση του οικονομικά ισχυρού υποθετικά, τι θα σκεφτόταν να κάνει για να μεγαλώσει την δύναμή του; Να διαφθείρει πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους, να προωθήσει θέματα που κρατάνε απασχολημένα τα μυαλά του κόσμου, να διασπάσει τους πολίτες και τόσα άλλα. Ε, όλα αυτά γιατί δυσκολεύονται κάποιοι να το πιστέψουν ότι γίνεται. Νομίζουν ότι αν το πρόβλημα δε φτάσει στη πόρτα τους δεν είναι και δικό τους και είναι απασχολημένοι με την τηλεόραση; Κι άμα το πρόβλημα τους χτυπήσει την πόρτα, θα κάνουν ότι τους πούνε οι άλλοι; Δε πρέπει όταν έχεις ένα πρόβλημα να μάθεις κιόλας γι’ αυτό; Πως θα αντιμετωπίσεις κάτι που δε γνωρίζεις; Οι άλλοι θα σου υποδείξουν τι να κάνεις; Ή θα το κάνεις μόνος σου;

Ό,τι και να γίνει στην Ελλάδα, αν δεν είναι μαζικό και δίχως χρώματα, δεν έχει ελπίδα. Αν δεν υπάρξει συνεργασία και σεβασμός στους συμπολίτες, δε πρόκειται να υπάρξει καμία λύση και οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να είναι έρμαια των καθοδηγητών από διάφορες ομάδες συμφερόντων.

Enhanced by Zemanta

Ένα απίστευτα όμορφο και συγκινητικό….

Τα λόγια πολλές φορές είναι περιττά και απίστευτα φτωχά για να δείξουν την αγάπη, την ομορφιά, τη χαρά και τη λύπη, τον πόνο και τις ανελέητες αναμνήσεις…  Η 24χρονη Ουκρανή Ξένια Σίμονοβα, νικήτρια του «Ουκρανία, Έχεις Ταλέντο» σχηματίζει σε ένα τραπέζι με άμμο εικόνες από τη μνήμη ενός λαού στην πιο δύσκολη περίοδο της ιστορίας του, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Αλλά τα λόγια, ειλικρινά, είναι φτωχά…

Το έλαβα σε ένα email από φίλο μου που έγραφε:

Η 24χρονη Ξένια Σίμονοβα με την καταπληκτική τέχνη της να διαμορφώνει παραστάσεις με άμμο ζωντάνεψε τραγικές και συνάμα ηρωικές σελίδες από τη ναζιστική επίθεση στην ΕΣΣΔ και την Αντιφασιστική Νίκη, κάνοντας 13 εκατομμύρια τηλεθεατές να κλαίνε από συγκίνηση στα 8 περίπου λεπτά που κράτησε η προσπάθειά της στο σόου «Ουκρανία, έχεις ταλέντο». Εννοείται πως κέρδισε το πρώτο βραβείο των 80.000 ευρώ, αλλά το σημαντικότερο απέδειξε πως είναι ισχυρές οι μνήμες του Αντιφασιστικού Αγώνα στο λαό της Ουκρανίας, η οποία έχασε περίπου το 25% του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια της ναζιστικής επέλασης και κατοχής. Ταυτόχρονα έριξε κι ένα «χαστούκι» στο σημερινό Πρόεδρο Β. Γιούστσενκο και στις πολιτικές δυνάμεις που τον στηρίζουν στην Ουκρανία, αλλά και στο εξωτερικό, κατακεραυνώνοντας με την άμμο της την προσπάθεια αμαύρωσης της Σοβιετικής Ενωσης και της ηγεσίας των μπολσεβίκων και χτυπώντας την παράλληλη επιδίωξη της δικαίωσης των Ουκρανών που συνεργάστηκαν με τους χιτλερικούς στο όνομα της απελευθέρωσης» της χώρας από τον κομμουνισμό. Η καταπληκτική τέχνη της νέας κοπέλας, έχει και μια άλλη διάσταση. Η κοπέλα θέλησε να πάει στην τηλεόραση για να βοηθήσει ένα παιδάκι που είχε ανάγκη από μια σοβαρή επέμβαση. Επειδή την πρώτη φορά που το είδα δεν κατάλαβα τί συμβόλιζε ακριβώς ή κάθε εικόνα που σχημάτιζε (και άλλα δεν τα καταλάβαινα επειδή ήταν ρώσικα), βρήκα μερικά πράγματα , οπότε και σας τα στέλνω. καλύτερα να τα διαβάσετε αφού δείτε μια φορά το βιντεάκι και μετά να το ξαναδείτε. Μερικά απο αυτά που γράφει απο κάτω είναι δικές μου εκτιμήσεις να το ξέρετε. Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. στο 1.35 η φωνή που ακούγεται είναι του σοβιετικού υπουργού εξωτερικών της εποχής (1941) μολότωφ, μάλλον όταν αναγγέλει ότι η χώρα δέχεται επίθεση απο την γερμανία. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια, έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του αντίστοιχου Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας (το ψηλό και λεπτό κτίριο που σχηματίζει με ένα αστέρι στην κορυφή). στο τέλος σχεδιάζει την γυναίκα να βλέπει μέσα απο κάτι σαν παράθυρο τον χαμένο άντρα και παιδί της. αυτό που γράφει στο τέλος είναι «Είστε πάντα δίπλα μου»