αντρίκιο πρόσωπο

– Κοίτα ο γιος σου πώς κρέμεται από το δέντρο! Στον πατέρα του έμοιασε – άμυαλος κι αυθόρμητος..
– Αφού με ξέρεις! Τι άλλο περίμενες απ’ το παιδί μου να κάνει;
– Αυτό να μού πεις. Τυχερή η Δέσποινα που σε πέτυχε! Και τυχερή που ακόμα σ’ έχει και δε γκρεμοτσακίστηκες στα βράχια τις προάλλες!
– Χαχα! Ναι ρε Μανώλη.. Τι σκεφτόμουν..; Της είχα τάξει εκείνο το λουλούδι στην άκρη του βράχου..
– Τόσα λουλούδια, ρε φίλε! Εκείνο σού έκατσε να της φέρεις;
– Ήθελα να της δείξω ότι θα τη νοιάζομαι και θα τη φροντίζω, ακόμα και για το παραμικρό, όσο δύσκολο κι αν είναι.
– Καλά, χαλάρωσε μεγάλε! Δε χρειάζεται…
– Δεν είναι ανάγκη ρε συ Μανώλη. Επιθυμία είναι, αγάπη, δε ξερώ κι εγώ τι! Μα δες την! Παίζει με το Νίκο τόση ώρα λες κι είναι αυτοί οι δυο μόνο στο κόσμο. Κι αυτός τη κοιτάζει σαν ο Ήλιος ν’ ανέτειλε μόνο για αυτόν σήμερα.
– Ακόμα τσιμπημένος φίλε. Κάτι τέτοια μού έλεγες κι όταν τη γνώρισες.
– Είναι να μην είμαι;! Άμα γελάει νιώθω το κορμί μου να γεμίζει ενέργεια, να καίγεται σιγά σιγά από μέσα του. Α! Και δε χρειάζεται να είναι σε μεγάλες χαρές, άμα αυτό σκέφτεσαι. Τις προάλλες η Δέσποινα γελούσε μ’ ένα κοράκι στον ουρανό που πάλευε να πάει ενάντια στον άνεμο!
Αλλά ακόμα κι όταν λυπάται έχει μια ζεστασιά το βλέμμα της – έτσι είν’ η ζωή, σαν να σού λέει, με μια σιγουριά ότι όλα είναι στη θέση τους. Κι ας μην είναι.
– Μάλιστα κύριε Μήτσο! Κατάλαβα… Πάμε τώρα μην αργήσουμε. Και σκούπισε το δάκρυ μεγάλε γιατί… αφήνει λεκέ. Ειδικά σε άντρες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s