Αναρτήθηκε από: leptitprince | Φεβρουαρίου 13, 2014

Η μετα-δημοσιογραφία στην μετα-δημοκρατία της μετα-ελληνικής κοινωνίας

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα είναι μια… δύσκολη κουβέντα, δυστυχώς. Αυτή τη στιγμή θα αγγίξω επιφανειακά μόνο το επίπεδο του λόγου που συναντάμε σ’ αυτά.

Προφανώς υπάρχει μια απόσταση στο χώρο μέσα στην οποία όταν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι τότε, και μόνο τότε, μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους!

Πρώτα απ’ όλα είναι γνωστά τα επιφωνήματα και οι κραυγές που ακούγονται στα media καθημερινά και θυμίζουν τα ντοκυμαντέρ για την εξέλιξη του ανθρώπου από τους πιθήκους, στο σημείο ακριβώς πριν την εξέλιξη του εγκεφάλου αλλά μετά το βηματισμό σε δύο πόδια. Πέρα από αυτά όμως έρχεται η μετα-δημοσιογραφία σε μια μετα-δημοκρατική μετα-κοινωνία.

Zappeion, Athens, Greece.

Ζάππειο:Wikipedia

Μετά την εφεύρεση της Δημοκρατίας και αφού πλέον ως δημοκρατικοί πολίτες τελειοποίησαμε το πολίτευμά μας, αρχίσαμε να ερευνούμε τις ίδιες τις επιστήμες για χάρη των επιστημών! Όταν πλέον γίνει κάτι, στον πραγματικό κόσμο, δεν μας ενδιαφέρει πια το περιεχόμενο αλλά ο τρόπος που γίνεται, οι ορισμοί των εννοιών, η κατηγοριοποίηση των ιδεών και των ανθρώπων που τις κουβαλούν σε θεωρητικές σχολές σκέψης καθώς και άλλα θεωρητικά, διαδικαστικά και μετα-διαδικαστικά προβλήματα της uber-ελληνικής κοινωνίας.

Παραδείγματος χάριν, γίνεται η συνάντηση του Α. Τσίπρα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλο, αλλά το περιεχόμενο της συνάντησής τους  ή της εκδήλωσης που συμμετείχαν είναι ελάσσονος σημασίας για την ελληνική Δημοκρατία προφανώς. Ο λόγος γίνεται γύρω από την ίδια την συνάντηση, τις πλευρές που ο καθένας πρεσβεύει, αν είναι σωστό ή λάθος και τι πιστεύει γι’ αυτό κι ο τελευταίος απολιθωμένος βιομήχανος του ΣΕΒ, το ύφος υπό το οποίο έγιναν οι συζητήσεις αλλά ποτέ το περιεχόμενο αυτών.

Σε νέα ύψη ανέρχεται η ελληνική δημοσιογραφία επίσης μετά από την ενημέρωσή μας για το ποιοι παρεβρέθησαν στην εκδήλωση. Τελεία. Τίποτα άλλο.

Προφανώς υπάρχει μια απόσταση στο χώρο μέσα στην οποία όταν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι τότε, και μόνο τότε, μπορούν να μιλήσουν μεταξύ τους! Είναι πρακτικά αδύνατον να επικοινωνήσουν οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι δημοσιογράφοι και λοιποί μεταξύ τους δίχως να βρεθούν στον ίδιο χώρο, στον εικοστό πρώτο αιώνα. Πάλι καλά που γίνεται καμιά εκδήλωση, κανά συνέδριο, κανά πανηγύρι και βρίσκονται.

Σε κάποιο μελλοντικό ρεπορτάζ μπορώ άνετα να φανταστώ με μεγάλα γράμματα στη πρώτη σελίδα «Συναντήθηκε ο Α. Σαμαράς με τον Σόιμπλε στις αντρικές τουαλέτες και κατάφεραν επιτέλους να μιλήσουν! Η χώρα σώθηκε!»

Enhanced by Zemanta
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: