Αναρτήθηκε από: leptitprince | Δεκέμβριος 26, 2010

Ουσίες των απεργιών

Η εικόνα στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο...
Image via Wikipedia

Επί χρόνια βλέπω να γίνονται απεργίες συνεχώς στην Ελλάδα. Πιο παλιά ήταν κάτι όπως σταθερό όπως οι γιορτές μέσα στο χρόνο. Κάθε Σεπτέμβριο με τη ΔΕΘ γινόταν και απεργίες. Φέτος γίνονται συνέχεια. Και ποιος ο λόγος;

Η αντίδραση, φυσικά, στις επιταγές του μνημονίου!

Εύκολο. Λογικό είναι όμως αυτό; Υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα; Γιατί δεν υπάρχει;

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ημιμάθειας. Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν τι είναι μια απεργία, ποιες οι μορφές της, ποιες οι διαδικασίες για να πετύχει κάτι. Δε θα ασχοληθώ να κάνω μάθημα σ’ αυτούς που συμμετέχουν σε απεργίες γιατί δε τους συμπαθώ. Θα έπρεπε να ξέρουν σε τι συμμετέχουν και να μην κάνουν ό,τι τους καπνίσει.

Με τη βοήθεια βασικής ιστορικής αναζήτησης, μπορεί να δει οποιοσδήποτε ότι οι μόνες απεργίες που απέδωσαν καρπούς ήταν οι γενικές απεργίες. Οι μικρές απεργίες κάποιου κλάδου ή ακόμα πιο μικρές ίσως να δίνουν λύσεις σε πιο μικρά προβλήματα αλλά όχι αυτά που αφορούν όλη τη χώρα. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν προβλήματα στους υπόλοιπους πολίτες και τελικά να είμαστε ο ένας ενάντια στον άλλον! Αυτό προφανώς δεν επηρεάζει ούτε τις εταιρείες ούτε μια κυβέρνηση. Διαιρεί το λαό που ενωμένος έχει την πιο μεγάλη δύναμη.

Σκοπός της απεργίας είναι να σταματήσει η παραγωγική διαδικασία. Μόνο αυτό επηρεάζει την ελεύθερη αγορά. Δεν υπάρχει κάποιο όφελος αν απλά δείξουμε με απεργία τη δυσαρέσκειά μας, παρά μόνο μας κάνει να νιώθουμε ότι κάτι κάναμε προς το καλύτερο. Δεν είναι έτσι. Αυτό είναι σπασμωδικές κινήσεις ενός άρρωστου σώματος.

Στην παρούσα κατάσταση το πρόβλημά μας είναι πανελλαδικό και θα πρέπει απλά να σταματήσουμε να παράγουμε μέχρι να γίνει το θέλημα του λαού. Αυτό έγινε και τον Μάη του 1968 στη Γαλλία. Τώρα δεν έπρεπε να σταματούνε τα ΜΜΜ αλλά οι πολίτες έπρεπε να πάρουμε τον έλεγχο σε ό,τι χρειαζόμαστε για να γίνει μια γενική απεργία. Τα ΜΜΜ έπρεπε να μεταφέρουν κόσμο σε γενική διαδήλωση.

Αλλά όταν βάζεις το κεφάλι σου κάτω από μια ΓΣΕΕ και μια ΑΔΕΔΥ, πως να περιμένεις ν’ αλλάξει κάτι; Αμόρφωτους και κομματικοδίαιτους θέλετε μπροστά; Ή θέλετε όλα να έχουν μια κομματική ταμπέλα;

Αν ο καθένας βάλει τον εαυτό του στη θέση του οικονομικά ισχυρού υποθετικά, τι θα σκεφτόταν να κάνει για να μεγαλώσει την δύναμή του; Να διαφθείρει πολιτικούς, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους, να προωθήσει θέματα που κρατάνε απασχολημένα τα μυαλά του κόσμου, να διασπάσει τους πολίτες και τόσα άλλα. Ε, όλα αυτά γιατί δυσκολεύονται κάποιοι να το πιστέψουν ότι γίνεται. Νομίζουν ότι αν το πρόβλημα δε φτάσει στη πόρτα τους δεν είναι και δικό τους και είναι απασχολημένοι με την τηλεόραση; Κι άμα το πρόβλημα τους χτυπήσει την πόρτα, θα κάνουν ότι τους πούνε οι άλλοι; Δε πρέπει όταν έχεις ένα πρόβλημα να μάθεις κιόλας γι’ αυτό; Πως θα αντιμετωπίσεις κάτι που δε γνωρίζεις; Οι άλλοι θα σου υποδείξουν τι να κάνεις; Ή θα το κάνεις μόνος σου;

Ό,τι και να γίνει στην Ελλάδα, αν δεν είναι μαζικό και δίχως χρώματα, δεν έχει ελπίδα. Αν δεν υπάρξει συνεργασία και σεβασμός στους συμπολίτες, δε πρόκειται να υπάρξει καμία λύση και οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να είναι έρμαια των καθοδηγητών από διάφορες ομάδες συμφερόντων.

Enhanced by Zemanta
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: