Μπήκα ο άμοιρος σήμερα στο FB και είπα να μη γράψω τίποτα και ν’ ασχοληθώ με την Python και τα Regular Expressions που με περιμένουν αλλά δε κρατήθηκα.. Έσπασα ο άνθρωπος! Πως το λένε!

Σκάλωσα πάνω στο ποστ ενός ακόμα sales represantative του ΚΚΕ που καλούσε να αγοράσουμε …ε.. συγγνώμη… να ψηφίσουμε ήθελα να πω, το Κόμμα, τέλος πάντων. Το παρουσίασε, λοιπόν, λιγάκι, είπε πόσο το Σύστημα φοβάται το Κόμμα, έβρισε όλους όσους είχαν αντίθετοι γνώμη με 2-3 comment για τον καθένα. Ήταν χουβαρντάς το παιδί. Αλλά δε μου κολλούσε καλά η παρουσίαση του προϊόντος..εε…του Κόμματος, συγγνώμη.. και είπα να τον βοηθήσω με το παρακάτω comment:

 Αν νιώθετε πνιγμένοι από τη σημερινή κατάσταση, αν φοβάστε για τα παιδιά σας, αν είστε έτοιμοι να πάρετε τους δρόμους, αν επιτέλους ξεπεράσατε τις αναστολές σας και είστε έτοιμοι να δικάσετε τους πολιτικούς σε λαϊκά δικαστήρια, ΤΟΤΕ ψηφίστε ΚΚΕ, ενταχθείτε στο κόμμα των εργατών, των αγροτών, των νέων, το οποίο καμία σχέση δεν έχει με καπιταλισμό (κακό παιδί!), ενημερωθείτε σήμερα για το Δόγμα, μάθετε πως να σχεδιάσετε μια επανάσταση σε αργά και σταθερά βήματα με σίγουρη επιτυχία, φωνάξτε και ξεσπάστε με όλα τα νέα αλλά και παλιά επιτυχημένα συνθήματα του Κόμματος και γυρίστε στις δουλειές σας μέχρι την Επανάσταση! Μην σας παίρνουν από κάτω όλα αυτά που αισθάνεστε! Φάση είναι, θα περάσει. Ελάτε σήμερα στο Κόμμα κι εμείς θα φροντίσουμε να ενταχθείτε ομαλά στο επιτυχημένο εδώ και χρόνια “Κέντρο Απεξάρτησης Ατόμων με Επαναστατικές Τάσεις” με συχνές ελεγχόμενες πορείες και διαμαρτυρίες στους δρόμους ώστε το Σύστημα (του οποίου είναι αυτονόητο και δεδομένο ότι δεν είμαστε μέρος διότι είμαστε αριστεροί!!) θα πρέπει να το γνωρίζει ότι είμαστε αντίθετοι και βαθιά πληγωμένοι από τη συμπεριφορά του σε μας, τους απλούς εργάτες, αγρότες, μαθητές και σπουδαστές….! Να το κάνουμε (το Σύστημα) να μη κοιμάται τώρα πια τα βράδια, γιατί μια μέρα (κάποτε…) θα κάνουμε την Επανάσταση και τότε (τότε…) θα δείτε τον Μαρξ φαντάρο!

Disclaimer: Δεν έχω κάτι με την αριστερή ιδεολογία , αλλά  με την συγκεκριμένη επιχείρηση του Καπιταλισμού που κάνει τον Marx να κλαίει τα βράδια από τον τάφο του γιατί τη μέρα παρηγορεί τον Λένιν…

Related articles

• Μια ακόμη απάτη των Αμερικανών. (olympia.gr)
• Ο απλωμένος τραχανάς. (parallhlografos.wordpress.com)   <<<———————– Προτεινόμενο…
• Το πολιτικό Βατερλό ενός αστικού κόμματος (parallhlografos.wordpress.com)

Τότε έρχεται κι ένα μήνυμα που λέει ότι ενεργοποίησα το Intermet Day Pass με χρέωση 1 ευρώ/μέρα!!

Στην εξυπηρέτηση πελατών η κα Η. μου είπε ότι όταν τελειώσουν οι 7 μέρες θα πρέπει να το απενεργοποιήσω αν δεν το θέλω. Και αυτό που απάντησα ήταν ότι θα πρέπει να είμαι πάνω από το κινητό όταν τελειώνει ο χρόνος για να το απενεργοποιήσω και να μην χρεωθώ; Αυτό είναι ξεκάθαρα ένας πλάγιος τρόπος επιπλέον χρεώσεων γιατί ναι μεν σε ενημερώνει αλλά από την άλλη δε γίνεται να παρακολουθείς αυστηρά το χρόνο πότε θα λήξει το “δώρο” άλλωστε της εταιρίας!!
Δηλαδή, μου κάνει ένα “δώρο” και ταυτόχρονα με εγγράφει σε μια υπηρεσία με χρέωση ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΟΥ!!!

Ως πελάτη δεν με ενδιαφέρει πως η εταιρία θα μου παράσχει το “δώρο”, αρκεί αυτό να πληροί επακριβώς αυτό που υπόσχεται. Μου υποσχέθηκε 100 mb για 7 ημέρες. Δεν έγραφε πουθενά ότι θα ενεργοποιήσει εκ μέρους μου ένα προϊόν με χρέωση όπως το Internet Day Pass!!!

Και καθώς κοιτούσα τους όρους χρήσης του Cosmote Reload It μου έκανε εντύπωση και η παρακάτω παράγραφος:

20) H COSMOTE διατηρεί το δικαίωμα να ανακοινώσει τα ονόματα και να δημοσιεύσει φωτογραφίες των νικητών στο Site της COSMOTE (www.cosmote.gr) και στο site του What’s Up (www.whatsup.gr), καθώς και σε οποιοδήποτε έντυπο της ή σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και να προβεί σε διαφημιστική εκμετάλλευση κάθε σχετικού γεγονότος, όπως ενδεικτικά της παράδοσης των Δώρων. Οι νικητές υποχρεούνται, κατά την παράδοση των δώρων, σε υπογραφή δήλωσης – συναίνεσης για παρουσία σε σχετικό διαφημιστικό πρόγραμμα, ή για τη χρήση του ονόματός τους και φωτογραφία τους για λόγους διαφημιστικής προβολής από τη COSMOTE, χωρίς την καταβολή οποιασδήποτε αμοιβής ή αποζημιώσεως. Άρνηση του νικητή να συμμετάσχει σε σχετικό διαφημιστικό πρόγραμμα ή άλλη ανακοίνωση ή άρνηση να περιληφθεί το όνομά του σε καταχωρήσεις, εφόσον κληθεί για τούτο, νομιμοποιεί την COSMOTE να αρνηθεί τη χορήγηση του σχετικού Δώρου.
Οι Συμμετέχοντες με την εγγραφή τους στο Πρόγραμμα, συγκατατίθενται στη χρήση των οποιωνδήποτε αρχείων προβολής (βίντεο, φωτογραφίες κλπ) που υλοποιήθηκαν κατά την διάρκεια του Προγράμματος  ή της παράδοσης των δώρων στους νικητές.

http://www.whatsup.gr/reloadit/terms

Σε λίγο θα μας ζητάνε να πουλήσουμε και τη ψυχή μας στο διάολο για να μας κάνουν τα καταπληκτικά “δώρα” τους!!

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου

σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική,
που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον
αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα
πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να
φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να
φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας
συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό
θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε
με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’
αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου-
με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις
ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η
πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το
δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ
να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών
Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα
νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή
η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο
Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο
Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που
δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου
θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και
θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες
θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές
επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει
κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα
παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’
ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν
βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο
ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους
κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να
επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι
το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της
ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με
τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε
να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος.Οι
μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο
«εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις
πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που
φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε
πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο,
ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι
κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις
ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε
ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image
makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά
να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν
ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως
καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν
καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας
εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια
πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση
τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε
αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε
βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες
άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι
αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι
απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά
μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι
«Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη
σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες
αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν
θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει
τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμενο του εαυτό, Δικαιοσύνη
την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι.
Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

Πηγή

Μας έφτασε ένα συνταρακτικό μήνυμα το οποίο αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε. Δεν έχουμε φανερώσει προς ώρας το όνομα του προσώπου που μας το έστειλε για λόγους ασφαλείας.

Σήμερα πήγα σε ένα ραντεβού και το άτομο που περίμενα με έστησε. Καθώς το περίμενα παρατηρούσα το κόσμο γύρω μου και σκεφτόμουν πόσο…..
προσηλωμένοι είναι κάποιοι στις καθημερινές τους δραστηριότητες και δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους. Κάποια στιγμή σε έναν κάδο σκουπιδιών είδα μια γριά γυναίκα
που την ακολουθούσαν 4-5 γάτες και ένας σκύλος.

Η γιαγιά έψαχνε μέσα στον κάδο για φαγητό. Όσο την κοίταζα από δίπλα της περνάγανε άνθρωποι που μιλάγανε στο κινητό, που γυρνάγανε από τα ψώνια, που απλά περπατάγανε. Κανένας δεν έδινε σημασία στην γριά γυναίκα.

Κάποια στιγμή βγάζει από τον κάδο κάτι πεταμένα σαλάμια και τα δίνει στις γάτες και στον σκύλο και λέω μέσα μου «παρόλο την πεινά που έχει δίνει και στα ζώα. Μπράβο της». Πάνω μου κράταγα 3 ευρώ και κάτι λεπτά. Από την αρχή έλεγα να πάω να της τα δώσω να πάρει έστω λίγο ψωμί αλλά δίσταζα. Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο. Ίσως ντρεπόμουνα η δεν είχα το θάρρος. Δεν ξέρω. Το συναίσθημα του τύπου δεν ξέρω τι να κάνω είναι συχνό στις μέρες μας σε πολλά θέματα.

Έτσι έκατσα και τα ζύγισα και είπα αν δεν το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Αν δεν το κάνω δεν θα μάθω την απάντηση είπα μέσα μου, αν από την άλλη το κάνω τι θα έχω καταφέρει;

Θα έχω κάνει μια καλή πράξη και θα είναι ένα συν για την ψυχική μου υγεία, θα έχω βοηθήσει έστω και λίγο κάποιον συνάνθρωπο και θα έχω κάνει αυτό που καταβάθος ήθελα να κάνω. Άρα η ζυγαριά γέρνει και μάλιστα πολυ. Την πλησίασα και της είπα

«ΓΙΑΓΙΑ ΕΧΩ ΠΑΝΩ ΜΟΥ 3 ΕΥΡΩ. ΠΑΡΤΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ ΝΑ ΦΑΣ».

Η απάντηση πραγματικά με εντυπωσιασε. Μου λέει «Παιδί μου είσαι πολύ ευγενικός αλλά κοιτά να δεις. Εγώ έχω μια μικρή σύνταξη και μπορώ κούτσα κούτσα να ζησω. Αυτό το κάνω γιατί κανένας δεν φροντίζει για αυτά τα ζώα».

Έτσι άνοιξα μια κουβέντα μαζί της γιατί συνειδητοποίησα πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μέγιστη αξία μπροστά σε αυτούς που μιλάμε με το σεις και το σας. Για να μην μακρηγορώ θα σας πω μόνο αυτό:

Αυτή η γυναίκα ήταν νοσοκόμα το πόλεμο όταν ήταν νέα και μου έλεγε ιστορίες που τα βιβλία δεν τις λένε. Μου μίλαγε για τους Έλληνες και τον ηρωισμό τους και ένιωθα σαν να μίλαγα με τον Μέγα Αλέξανδρο. Μου έλεγε για καράβια με σιτάρι που στέλνανε στην Ελλάδα και οι γερμανοί τα βυθίζανε, μου έλεγε για παλικάρια που γνώρισε και για τον ξεπεσμό που έχουμε φτάσει.

Στο τέλος καθώς έπρεπε να σταματήσω την κουβέντα για τον λόγο του ότι η γιαγιά είχε βουτηχτεί στα δάκρυα ακούω το καλύτερο:

«Παιδί μου», μου λέει «πρέπει να μαζευτείτε και να κάνετε επανάσταση εσείς οι νεοι. Γιατι οι μικρότεροι δεν θα ξέρουν την ιστορία μας. Είναι καλύτερο να πεθάνετε πολεμώντας για την ελευθερία σας παρά να πεθάνετε σκλαβωμένοι».

Αυτή η κουβέντα με την γριά γυναίκα δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών ήταν για μένα ένα μάθημα ζωής.

http://anti-ntp.blogspot.com/2011/06/100-300-voria.html

Related articles

• Υπόθεση Hellenic Swap (parallhlografos.wordpress.com)
• Η αλήθεια που κρύβει το ΠΑΣΟΚ για το χρέος (olympia.gr)
• Αποκαλυπτικό δημοσίευμα: “Πως οδηγήθηκε η Ελλάδα στο γκρεμό” (thenewsgr.wordpress.com)
• Η Έκθεση βόμβα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους (kavvathas.wordpress.com)
• The Levellers (από το Λεβιάθαν στο Λοβέρδο) (parallhlografos.wordpress.com)

Εδώ ακριβώς είναι όλο το μυστικό, όλο το πολιτικό παιχνίδι. Πέρα από οποιαδήποτε απεχθή χρέη προς ιδιώτες δανειστές και τον λογιστικό έλεγχο του χρέους, θέματα τα οποία κάποια στιγμή, αναγκαστικά θα τεθούν στο τραπέζι, υπάρχει κάτι πολύ σοβαρότερο στην όλη υπόθεση. Ο ελληνικός λαός δεν οφείλει στην τρόϊκα και δεν μπορεί να εξαναγκαστεί με νόμιμο τρόπο να επιστρέψει, ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα που έχει δώσει η τρόϊκα με βάση τις….
δανειακές συμβάσεις που ακολουθούν το πρώτο μνημόνιο. Γι΄ αυτό και βλέπετε την τρόϊκα τόσο εκνευρισμένη και πιεστική, καθώς και όλον αυτόν τον πανικό με το δημοψήφισμα κ.λ.π.. Το δημοψήφισμα είναι εν γνώσει της τρόϊκας, παρά το θέατρο που παίζουν, για να αβαντάρουν τον Παπανδρέου, αλλά ταυτόχρονα και δίκοπο μαχαίρι για την ίδια.

Ειδικότερα: Ο ελληνικός λαός δεσμεύεται έγκυρα απέναντι σε τρίτους, μόνο με βάση τον καταστατικό του χάρτη, δηλαδή το Σύνταγμά του. Ο σφετερισμός της εξουσίας από όργανα του κράτους, χωρίς να τηρηθεί ο καταστατικός χάρτης, δεν δεσμεύει τον ελληνικό λαό. Αυτό το γνώριζαν ή όφειλαν να το γνωρίζουν οι δανειστές, γιατί αφενός το ελληνικό Σύνταγμα είναι έγκυρο δημόσιο έγγραφο, αφετέρου οι δανειστές, αν και γνώριζαν ότι αυτό δεν έχει τηρηθεί, εντούτοις ξεκίνησαν να δίνουν τις γνωστές δόσεις από την δανειακή σύμβαση των 110 δις ευρώ, με δική τους πρωτοβουλία. Μάλιστα δε, για να συνταχθεί αυτή η σύμβαση και το μνημόνιο πληρώθηκε από την πλευρά του ελληνικού δημοσίου και ένα υπέρογκο χρηματικό ποσόν, κάτι που σημαίνει ότι έγινε πλήρης και ενδελεχής επιστημονική μελέτη του ελληνικού δικαίου, σε όλες του τις λεπτομέρειες.

Με βάση λοιπόν το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος «Oι συνθήκες για εμπόριο, φορολογία, οικονομική συνεργασία και συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις, και όσες άλλες περιέχουν παραχωρήσεις για τις οποίες, σύμφωνα με άλλες διατάξεις του Συντάγματος, τίποτε δεν μπορεί να οριστεί χωρίς νόμο, ή οι οποίες επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, δεν ισχύουν χωρίς τυπικό νόμο που τις κυρώνει.». Επομένως η δανειακή σύμβαση με την οποία συμφωνήθηκε το δάνειο των 110 δις ευρώ, έπρεπε να έρθει στην ελληνική Βουλή για κύρωση, κάτι που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει και παρότι η τρόϊκα το γνωρίζει, εντούτοις συνεχίζει να χορηγεί τις γνωστές δόσεις, με δική της αποκλειστικά πρωτοβουλία και ευθύνη. Το ίδιο άρθρο στη συνέχεια και στην παράγραφο 3 ορίζει ότι «Mυστικά άρθρα συνθήκης δεν μπορούν ποτέ να ανατρέψουν τα φανερά» και στην παράγραφο 4 ορίζει ότι «H κύρωση διεθνών συνθηκών δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης κατά το άρθρο 43 παράγραφοι 2 και 4». Επομένως δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει έστω νόμιμα κάποια εξουσιοδότηση στον υπουργό των οικονομικών ή σε οποιονδήποτε άλλο για να δεσμεύσουν τη χώρα.

Αυτή η δανειακή σύμβαση δεν ήρθε ποτέ στη Βουλή για κύρωση, για τον απλούστατο λόγο ότι τότε θα έπρεπε να εφαρμοστεί το άρθρο 28 παρ. 2 του Συντάγματος που λέει ότι: «Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών». Επειδή λοιπόν για την κύρωση απαιτούνται 180 βουλευτές και με δεδομένη την άρνηση της Νέας Δημοκρατίας (ευτυχώς) να ψηφίσει αυτή τη δανειακή σύμβαση, η σύμβαση αυτή δεν ήρθε ποτέ στη Βουλή για κύρωση και επομένως αντισυνταγματικά και χωρίς να δεσμεύει τον ελληνικό λαό τέθηκε σε ισχύ, σε απόλυτη γνώση της παρανομίας αυτής από την πλευρά της τρόϊκας. Γιατί απαιτούνταν 180 βουλευτές; Απλούστατα. Από τη στιγμή που ορίζεται, εκτός των άλλων, ότι αφαιρούνται οι σχετικές με την σύμβαση αρμοδιότητες από τα ελληνικά δικαστήρια και πηγαίνουν στα ευρωπαϊκά και από τη στιγμή που την συγκεκριμένη σύμβαση δεν θα την διέπει το ελληνικό δίκαιο, αλλά το αγγλικό, τότε απαιτούνται 180 βουλευτές.

Έτσι, μέχρι σήμερα η τρόϊκα έχει δώσει χρήματα, με μια δανειακή σύμβαση η οποία όμως δεν δεσμεύει τον ελληνικό λαό και επομένως μια άλλη κυβέρνηση αύριο μπορεί να αρνηθεί να επιστρέψει αυτά τα χρήματα, πολύ δε περισσότερο που η τρόϊκα ήταν σε γνώση αυτής της παρανομίας και παρόλα αυτά, για τους δικούς της λόγους, προχωρούσε με δική της πρωτοβουλία.

Σήμερα λοιπόν, μας καλούν, σε συμπαιγνία τρόϊκα και κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να αποφασίσουμε σε ένα δημοψήφισμα με το εμφανές ερώτημα «ναι ή όχι στη νέα δανειακή σύμβαση» και με το εκβιαστικό δίλημμα «μέσα ή έξω από το ευρώ». Όμως αποκρύπτουν την αλήθεια. Αποκρύπτουν ότι με αυτό το δημοψήφισμα θέλουν να καλύψουν την πρώτη παρανομία, ώστε να μην χάσει τα χρήματα που έχει δώσει η τρόϊκα.

Αφού λοιπόν θέλουν δημοψήφισμα, θα πάμε με το σωστό δίλημμα: Θα επιστρέψουμε όσα χρήματα έχει δώσει παράνομα μέχρι σήμερα η τρόϊκα, χωρίς να έχει τηρηθεί το Σύνταγμα και χωρίς να ερωτηθούμε από την αρχή ή δεν επιστρέφουμε τίποτα;
Άραγε, αυτό το δίλημμα το έχουν σκεφτεί οι «κουτόφραγκοι» ή ενεργούν και πάλι κουτοπόνηρα, όπως με την πρώτη δανειακή σύμβαση, προκειμένου να βάλουν χέρι στην ελληνική περιουσία;
Η πλεονεξία δεν βγαίνει πάντα σε καλό.

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

Πηγή: hassapis-peter.blogspot.com

Related articles

• Υπό το φως της ημέρας, οι τρύπες στο σχέδιο διάσωσης είναι ορατές.Το σχέδιο προκαλεί σύγχυση και δεν είναι πειστικό. (olympia.gr)

Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα,
ραγιάδες έχεις μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονάν τη θεία τραχειά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι,και χαύνοι λεβαντίνοι,
λύκοι ώ κοπάδια οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

Κωστής Παλαμάς, “Γύριζε“, 1908

Γ. Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στο κέντρο: K. Παλαμάς.

Ακούστε εδώ…

Ακούστε τον συνταγματολόγο Γιώργο Κατρούγκαλο (ιδρυτικό μέλος της ΕΛΕ) στην εκπομπή του Κωνσταντίνου Μπογδάνου.
Ένα κόμμα με το 15% του εκλογικού σόματος με ένα 50% αποχή πάει στο 30%. Αν δε, συνδυαστεί και με ένα 20% λευκά, τότε έχει και αυτοδυναμία. Αναφορικά με την φήμη ότι με 50% αποχή ή 50% άκυρο αλλάζει όλο το σύστημα δεν βγαίνει κανένας κτλ…

Bottom line: η λευκή ψήφος είναι άκυρη και απλά ένα στατιστικό. Ένα στατιστικό!! Απλά!

Αυτό, όμως, που παραμένει και στριφογυρίζει στο μυαλό είναι η παρατήρηση ότι τελικά η αποχή, τα άκυρα (μορταδέλες κτλπ) και τα λευκά βοηθούν (εκτοξεύουν βασικά!) το πρώτο κόμμα! Όσο μεγαλύτερη η αποχή, τόσο πιο δυνατό το πρώτο κόμμα!

Και τα υπόλοιπα φυσικά ωφελούνται, γιατί το ΚΚΕ, παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε να έχει λιγότερες έδρες στη Βουλή και κάποιο που τώρα είναι εκτός θα μπορούσε να διεκδικήσει κάποια έδρα.

Προσωπικά, θεωρώ υπερβολικά ποταπό για κάποιον να δικαιολογήσει ή να ταχθεί υπέρ οποιουδήποτε κόμματος της Βουλής. Το να είσαι μικρό κόμμα δεν είναι δικαιολογία για την αδράνεια . Από τη στιγμή που είσαι μέσα στη Βουλή, γνωρίζεις και φέρεις ευθύνη. Αλλά κανένα κόμμα δεν ενημερώνει τους πολίτες, παρά μόνο όταν περιμένει κάποιο όφελος απ’ αυτό.

Σχετικά:

Η δύναμη της λευκής ψήφου

Dear Readers,Last night we published a special call to action urging our readers to occupy Zuccotti Park early this morning to defend the community from what seemed to many an effort to evict the protesters and end the occupation. Mayor Bloomberghad announced that the occupiers must leave the park from 7am to 7pm this morning allegedly so that the city could clean the area. Yesterday, at the OWS General Assembly it was decided that the occupiers would themselves clean the park in addition to allocating $3,000 in GA funds to hire professional cleaners. Throughout the day and well into the night the protesters put this plan into action.We attended another smaller meeting last night (though this was several blocks away from Zuccotti Park, there were at least ten police officers present), in which the protesters prepared the strategy for this morning’s event. Volunteers were given the opportunity for assignment in various roles, some of which required training. Roles included column (linking arm to arm to form a barrier), escort, jail support, media wrangler, and others and were classified as either “arrestable” or not, giving volunteers fair warning of the likelihood of arrest. Click here to view NationofChange’s exclusive footage from the event. As we joined this morning’s meeting in the center of the park, the tension was palpable. Dozens of uniformed and unknown numbers of undercover NYPD police officers surrounded the square, and nearby vans filled with SWAT officers stood by. We were amazed to watch as an increasingly large crowd continued to file in from all parts of the country and beyond in numbers which appeared to exceed three thousand. As the General Assembly prepared the crowd at large for the upcoming act of civil disobedience, various scenarios and options were offered. We could form a column surrounding the park and forming a first line of defense, we could remain in the center of the park (this is what our team had decided to do), or we could cross the street and offer moral support to the occupiers. The energy of the crowd was infectious and each of us found ourselves inspired to defy the authority gathering against our borders. As we prepared ourselves for the oncoming assault it was difficult not to recall descriptions of siege warfare of the European middle ages. In typical melodramatic fashion, it was at this instant when breaking news was echoed across the human microphone system (traditional voice amplification being prohibited), announcing that the Park’s owners, Brookfield Properties, had decided to “postpone the cleaning of the park.” The crowd broke out into enormous cheers, and applause. Many began reciting chants such as: “the people / united / will never be defeated” and others began to sing, dance, and some could be seen shedding tears of joy. A considerable effort by those in power was made to remove the protesters from their occupation and that effort was defeated. At least for the time being, the people hold Liberty Square and are now celebrating their victory on Broadway and Wall Street. Thank you for all that you do. Respectfully Yours, Rebecca Buell, Executive Director, Donna Luca, Board President, and the NationofChange Team

Related articles

• Bloomberg Backs Down On Evicting OWS Protesters From Zuccotti Park (crooksandliars.com)
• Zuccotti Park to be Cleared of Occupy Wall Street Protestors (inquisitr.com)
• Zuccotti Park Showdown Averted (pochp.wordpress.com)
• Russell Simmons Offers To Pay For Zuccotti Park Clean Up (buzzfeed.com)
• Eviction, Clean-up of ‘Occupy Wall Street’s’ Zuccotti Park Postponed (towleroad.com)
• Victory for OWS as Zuccotti Park clean-up shelved (rt.com)

Η αναζήτηση για τις όμορφες, ή τουλάχιστον γι’ αυτές που έχουν ένα ιδιαίτερο μήνυμα για τον καθένα μας, λήψεις  μας αναγκάζει στο να γνωρίσουμε τον κόσμο γύρω μας. Φύση, πόλεις, ζώα, πουλιά, λουλούδια, θάλασσα, ουρανός και κυρίως άνθρωποι, σε διάφορες στιγμές. Προτιμώ το γέλιο, τη χαρά ή τα βλέμματα που ατενίζουν το κενό.

Little harbor - Lesvos, Greece